thumb|right|400px|La Batalla de Waterloo por William Sadler. Xeneralmente, una batalla podría definise como un combate ente dos o más contendientes onde cada unu d'ellos va tratar de ganar a los demás. Les batalles tienen llugar más de cutiu mientres les guerres o les campañes militares y de normal pueden ser bien definíes pel espaciu, el tiempu y l'aición llevada a cabu. Les guerres y les campañes son empuestes pola estratexa ente que les batalles son les fases nes que s'emplega la táctica. L'estratega alemán Carl von Clausewitz manifestó que "l'empléu de batalles pa ganar el fin de la guerra" yera la esencia de la estratexa.

D'antiguo, tamién yera denomináu batalla'l centru d'un exércitu, estremándolo asina de la vanguardia d'este y de la so retaguardia. Anque, tamién d'antiguo usábase batalla pa definir cada unu de los grupos nos que yera estremáu un exércitu.

Carauterístiques d'una batalla thumb|right|320px|Sitiu de Gravelinas, onde se produció la Batalla de Gravelinas, con una victoria española sobre les tropes franceses qu'obligó al rei francés a roblar la paz, y arrenunciar de la so invasión d'Italia. Esta batalla producióse dempués de la batalla de San Quintín, y n'honor a esta victoria, el rei Felipe II mandó construyir el Monesteriu del Escorial. L'historiador militar británicu Sir John Keegan suxirió una definición ideal de batalla como "daqué qu'asocede ente dos exércitos empobinaos pola moral pa depués desintegrarse físicamente dalgunu d'ellos" anque los oríxenes y los resultaos de munches batalles raramente pueden ser resumíos asina.

La "aición" d'una batalla encontar en cumplir un oxetivu — l'oxetivu ideal ye la victoria pero la estratexa y les diverses circunstancies que pueden dase suelen precisar un compromisu. Envalórase qu'un contendente llogra la victoria cuando'l so adversariu rindióse, fuxó, foi forzáu a retirase o bien se volvió militarmente ineficaz. Sicasí, una batalla puede acabar nuna victoria pírrica que finalmente favoreza al contendente derrotáu. Si nun se cumple nengún oxetivu de la batalla, el resultáu considérase un empate. Un conflictu nel qu'unu de los bandos algama involuntariamente un oxetivu suel terminar convertíu nuna insurxencia.

Hasta'l sieglu XIX la mayoría de les batalles fueron de curtia duración, durando un día o menos — La Batalla de Gettysburg y la Batalla de Leipzig fueron escepcionalmente llargues llegando a durar tres díes. Esto foi debíu principalmente a la dificultá de avituallar a un exércitu nel campu de batalla. La típica forma d'enllargar una batalla yera llevar a cabu un asediu. Les meyores nel tresporte y la guerra de trincheres, amontaron la duración de les batalles hasta selmanes y meses, como pudo reparase mientres la Primer Guerra Mundial. Sicasí, nuna batalla llarga la rotación regular d'unidaes dexaba que los periodos de combate intensivu a los que se vía sometíu un soldáu a nivel individual tendieren a ser más curtios.

Les batalles pueden ser a pequeña escala, arreyando a un baxu númberu d'individuos, quiciabes dos brigaes, o bien a gran escala, implicando asina a exércitos enteros onde miles d'homes lluchen al empar. L'espaciu qu'ocupa una batalla depende de la capacidá ofensiva de les armes de los combatientes. Hasta'l advenimiento de l'artillería y les aeronaves, l'espaciu onde se desenvolvía una batalla nun diba más allá d'onde algamaba la vista. Amás, la fondura del campu de batalla tamién aumentó na guerra moderna, con unidaes de respaldu nes retaguardies — suministro, artillería, enfermería, etc. — qu'entepasen en númberu a les tropes de combate d'avanzada.

Polo xeneral, les batalles son un ensame de combates individuales onde l'individuu namái va esperimentar una pequeña parte de los acontecimientos. Pal soldáu d'infantería, pue ser bien difícil estremar ente un combate como parte d'un asaltu menor o como parte d'una ofensiva mayor, y bien improbable que seya capaz d'antemanar el cursu de la batalla. Bien pocos soldaos de la infantería británica que tuvieren presentes nel Primer día del Somme, 1 de xunetu de 1916, antemanaríen qu'ellos taríen lluchando nesa mesma batalla en menos de cinco meses.

Espaciu de batalla Espaciu de batalla ye un términu militar modernu pa definir aquella estratexa unificada qu'integra y combina les fuercies armaes col teatro militar d'operaciones, incluyendo tolos ámbitos: tierra, mar, aire, información y espaciu. Esto implica de la mesma tener en cuenta y entender toos aquellos factores y condiciones necesarios pa llograr la máxima fuercia de combate, la máxima proteición o les máximes garantíes d'ésitu na execución d'una misión. Dichos factores impliquen la conocencia plena de les fuercies aliar y enemigu, de les instalaciones, del clima, del terrén y del espectru electromagnéticu dientro de les zones onde se va a desenvolver l'aición.

Factores qu'inflúin nuna batalla El desarrollu d'una batalla y la so resultáu vense influyíos por diversos factores. El númberu d'homes, los comandantes de cada exércitu y les ventayes debíes al terrén atopar ente los factores más importantes. En términos xenerales, podemos describir los siguientes: Moral. Les batalles que tuvieron llugar a lo llargo de la historia demostraron que l'estáu d'ánimu y la calidá de les tropes son de cutiu más importantes que la cantidá. Les Guerres Médiques, por casu, amuésennos como un exércitu con una moral cimera puede vencer frente a les desventaxes numbériques, especialmente na Batalla de les Termópilas. Un bon exemplu de lo contrario ye la Batalla de Gaugamela. La calidá del exércitu vien determinada pol estáu d'ánimu, que va depender del espíritu de les tropes, l'equipu y l'entrenamientu que recibieren diches tropes. Una unidá que cargue ensin nengún tipu de disciplina pero cola moral elevada puede llegar a salir victoriosa del enfrentamientu. Esta táctica foi conducentemente emplegada pol exércitu de la Revolución francesa. Armamentu. Les armes y les armadures tamién pueden aportar a un factor decisivu, pero non siempres ye asina, como pudo reparase nes Guerres d'independencia d'Escocia, onde los escoceses vencieron a los ingleses a pesar de tener un armamentu bien inferior. Disciplina. La disciplina dientro de les tropes ye otru factor bien importante. Na Batalla d'Alesia, los romanos, a pesar d'atopase n'inferioridá numbérica, vencieron gracies a la ferrial disciplina del so entrenamientu. Terrén. Les batalles tamién pueden decidise pel terrén nel que se desenvuelven. Prindar un terrén eleváu, por casu, foi la estratexa principal n'innumberables batalles. Un exércitu que s'asitia nun terrén eleváu obliga al enemigu a engatar, lo cual folia y asitia al exércitu nuna posición d'inferioridá. Amás, ye físicamente más fácil atacar dende una posición elevada que dende una posición inferior. Anque esti factor perdió importancia na guerra moderna col advenimiento de les aeronaves, el terrén entá pue ser vital pal camuflaxe, especialmente pa la guerra de guerrilles. Xenerales. Los xenerales y los comandantes tamién xueguen un papel decisivu mientres el combate. Xuliu César y Napoleón Bonaparte fueron dambos xenerales escelentes que los sos exércitos tuvieron un ésitu llexendariu. Un exércitu que puede confiar nes órdenes del so líder con convencimientu del so ésitu siempres va tener un estáu d'ánimu cimeru qu'un exércitu que dulda cada movimientu. Los británicos na Batalla de Trafalgar, por casu, achaquen el so ésitu a la reputación del famosu almirante Lord Nelson. Estratexa. La estratexa emplegada nuna batalla puede ser decisiva como demostró Aníbal na Batalla de Cannas teniendo bien poques baxes frente a un enemigu cimeru en númberu. Dientro d'estratexa quedaría englobado l'orde de batalla.

Tipos de batalles thumb|right|La Batalla de Gettysburg, 1-3 de xunetu de 1863, por Currier y Ives. Les batalles pueden tener llugar en tierra, mar o aire. Ente que les batalles navales son anteriores al sieglu V e.C. , les batalles aérees apenes tienen un sieglu d'historia, siendo la más emblemática la Batalla d'Inglaterra en 1940. Mientres la Segunda Guerra Mundial, les batalles naval y terrestre convirtiéronse nun soporte aereu. Ello ye que mientres la Batalla de Midway, cinco portaviones fueron fundíos ensin necesidá de que les flotes entraren en contautu direutu.

Hai diversos tipos de batalles: Una "batalla d'alcuentru" ye una batalla antemanada, onde dambos contendentes enfrentar nel campu de batalla ensin preparar el so ataque o'l so defensa. Una "batalla de gastadura" pretende infligir una mayor perda al enemigu que la sufrida por unu mesmu. Munches batalles de la Primer Guerra Mundial fueron intencionadamente (Verdún) o involuntariamente (Somme) batalles de gastadura. Una "batalla de camín alantre" tien como oxetivu principal acabar coles defenses del enemigu esponiendo los lladrales, que queden nuna posición vulnerable y asina pueden ser destruyíos. Una "batalla de circunvalación" — el Kesselschlacht del Blitzkrieg alemán — arrodia al enemigu nuna bolsa (ye práuticamente igual a una batalla envolvente a mayor escala, pero rompiendo una fienda peles llinia enemigues pa colase por elles avanzáu rápido, y a poder ser ensin torga hasta rematar el movimientu de tenaza). Una "batalla envolvente" implica un ataque por unu o por dambos lladrales. L'exemplu clásicu ye'l doble envolvente de la Batalla de Cannas. Una "batalla d'aniquilación" ye aquella na que la parte derrotada ye destruyida nel campu de batalla, como asocedió cola flota francesa na Batalla del Nilu. Una "batalla decisiva" ye de particular importancia, bien porque pon fin a les hostilidaes, como na Batalla de Hastings, bien porque determina un momentu decisivu ente los contendentes, como na Batalla de Stalingráu. Una batalla decisiva puede tener un gran impautu tanto a nivel políticu como a nivel militar, camudando'l balance del poder y les fronteres ente países. El conceutu de "batalla decisiva" fíxose popular cola publicación en 1851 d'Edward Creasy The Fifteen Decisive Battles of the World. Los historiadores militares británicos J.F.C. Fuller (The Decisive Battles of the Western World) y B.H. Liddell Hart (Decisive Wars of History), ente munchos otros, escribieron llibros al estilu del trabayu de Creasy.

Diferencies ente les batalles terrestres a lo llargo de la historia