El Serviciu Européu d'Aición Esterior (SEAE, o tamién a cencielles Serviciu Esterior) ye un organismu de la Xunión Europea que la so creación definitiva, el 1 d'avientu de 2010, venía prevista pol Tratáu de Lisboa.Artículu 27.3 del Tratáu de la Unión Europea Anque la so estructura y funcionamientu tendrán de desenvolvese per mediu de delles otres decisiones europees del Conseyu, la que lo establez y regula el so funcionamientu orgánicu ta yá aprobada y les sos disposiciones atópase en procesu d'afitamientu o aplicación práutica. El nuevu serviciu esterior ta constitucionalmente llamáu a ser un organismu (órganu unitariu complexu) funcionalmente autónomu de les demás instituciones, órganos y organismos de la Unión, suxetu namái a l'autoridá del Alto Representante de la Unión p'Asuntos Esteriores y Política de Seguridá. Va Trabayar, sicasí, n'estrecha cooperación colos servicios diplomáticos de los Estaos miembros, a los que va coordinar na midida de lo posible.
Como serviciu diplomáticu que ye, los sos cometíos consisten fundamentalmente en sofitar y asistir nel exerciciu de les sos funciones al Altu Representante, a lo más responsable de l'aición esterior de la Unión, en tolos ámbitos de la so actividá. El Serviciu Européu d'Aición Esterior va ser el primer serviciu diplomáticu multinacional, y unu de los más grandes del mundu.
El serviciu esterior va tar integráu por personal especializáu procedente de los servicios competentes de la Secretaría Xeneral del Conseyu, de la Comisión, y por personal diplomático procedente de los Estaos miembros en calidá de servicios especiales. La so sede va allugar en Bruxeles.
Historia L'Alta Representante de la Unión p'Asuntos Esteriores y Política de Seguridá va dirixir un serviciu diplomáticu nel que se van integrar de momentu, fundíes, les actuales delegaciones internacionales del Conseyu y de la Comisión presentes en cerca de 125 países, según les Representaciones especiales PESC (Política Esterior y de Seguridá Común de la Unión Europea). Magar nun primer momentu'l númberu de funcionarios destinaos al Serviciu Esterior va afitase alredor de los 3000, prever a lo llargo de los cinco primeros años d'esplegue de les sos actividaes cunte con non menos de 6000 funcionarios dafechu integraos na so estructura, con una planificación d'hasta 8000. De ser este'l casu, como paez apuntar, el SEAE taría llamáu a ser el mayor serviciu diplomáticu del mundu, xunto col Departamentu d'Estáu norteamericanu, percima de ministerios como'l chinu o'l rusu, y bien percima de cualesquier de los servicios esteriores de los Estaos de la Unión.
El 25 de marzu de 2010, l'Alta Representante presentó ante'l Conseyu un primer borrador de Decisión europea sobre'l Serviciu Esterior.Propuesta de l'Alta Representante sobre'l SEAE, de 25 de marzu de 2010 (versión n'inglés) Tres intenses negociaciones colos representantes designaos pol Parllamentu Européu, los diputaos Guy Verhofstadt, Elmar Brok y Roberto Gualtieri, la Cámara emprestó'l so consentimientu y el documentu final foi aprobáu definitivamente pol Conseyu d'Asuntos Xenerales cuatro meses dempués, entrando a valir el 16 de xunetu de 2010, día de la so adopción.
Funciones Ye función principal del serviciu esterior ye sofitar al Altu Representante nel desempeñu del so cargu, asistiéndo-y l'exerciciu de toles sos atribuciones y en tolos ámbitos de la so actividásobremanera: na so calidá de mandatariu del Conseyu pa la direición y execución de la política esterior y de seguridá común, incluyida la política común de seguridá y defensa de la Unión; na so calidá de vicepresidente de la Comisión Europea encargáu de les rellaciones esteriores del executivu comuñal y de la coordinación de les polítiques y atribuciones con proyeición esterior d'esta institución, so l'autoridá y supervisión del so Presidente; na so calidá de presidente del Conseyu d'Asuntos Esteriores, la formación del Conseyu encargada d'ellaborar la política esterior de la Unión, atendiendo a les prioridaes y oxetivos estratéxicos establecíes pol Conseyu Européu y aplicándolos a les sos llinies d'actuación política concreta, lo mesmo que de velar pola coherencia global de la so aición esterior, tou lo cual ensin perxuiciu de les funciones de la Secretaría Xeneral del Conseyu; nes sos funciones xenerales de coordinación, como xefe de la política esterior de la Unión nel so conxuntu, de l'aición esterior pa garantizar la so cohesión, aplicación y efectividá.
Sicasí, y ensin alteriar la prioridá d'esti cometíu mayor, que ye'l qu'establecen los Trataos, la Decisión sobre'l SEAE adoptada en 2010 pol Conseyu a propuesta de l'Alta Representante Ashton, previa consulta al Parllamentu Européu y aprobación de la Comisión, y que regula'l so funcionamientu, atribúi llegalmente tamién al nuevu organismu otres funciones complementaries o estiende les enunciaes al serviciu d'otros altos cargos comuñales. Tou lo cual resulta ensin perxuiciu de l'autoridá cimera que sobre'l Serviciu correspuende al Altu Representante. La Decisión reguladora del SEAE menta en particularArtículu 2.2 de la Decisión sobre'l SEAE a les siguientes autoridaes o instituciones europees: el Presidente del Conseyu Européu, a lo más representante esterior de la Unión nel ámbitu de la política esterior y de seguridá común, al nivel de los xefes d'Estáu y de gobiernu; el Presidente de la Comisión, na so calidá de xefe del executivu comuñal (al que pertenez el mesmu AR) y representante del mesmu en tolos ámbitos de l'aición esterior que recayen sobre la so competencia (política comercial común, ayuda al desenvolvimientu, etc...); la Comisión Europea nel so conxuntu, fundamentalmente'l Colexu de Comisarios, como la institución de la Unión con capacidá decisoria, executiva y de xestión en tolos ámbitos de l'aición esterior que nun formen parte de la política esterior y de seguridá común; el Parllamentu Européu, y tolos diputaos que lo integren, como institución colegisladora y presupuestaria de la Unión, xunto col Conseyu, con facultá pa decidir sobre delles cuestiones de l'aición esterior, pero particularmente sobremanera'l presupuestu de la Unión, incluyíes les partíes de l'aición esterior -salvu nel ámbitu de la defensa militar-, según depositariu por excelencia de la facultá de control políticu sobre toles demás instituciones de la Unión, en tolos ámbitos.
Estructura y organización El Serviciu Européu d'Aición Esterior ordena la so estructura conforme a los patrones habituales d'un serviciu diplomáticu: dispón d'un conxuntu d'oficines esteriores de representación qu'executen la política esterior nos puntos onde se topen, so la direición cimera d'una organización política y alministrativa central, que recibe información de les delegaciones, poner de mancomún, y ellabora con base na mesma les direutrices políticu y operativu, conformes a la llinia xeneral de l'aición esterior diseñada polos órganos constitucionales en Bruxeles. Estes direutrices van ser de la mesma les qu'apliquen y pongan en marcha les embaxaes comuñales nel espaciu onde operen, afaciéndoles a les circunstancies especiales del mesmu. Esto tou ensin perxuiciu de les instrucciones direutes que puedan recibir dende Bruxeles polos sos superiores xerárquicos.
Estos dos ámbitos organizativos, el central y el periféricu o esterior, difieren notablemente nos sos métodos d'organización, como correspuende a les sos distintes funciones elementales. Sicasí, de la fayadiza conexón ente dambos y la eficacia de les sos rellaciones (funcionales, organizativas, xerárquiques, etc...), según coles mesmes diplomacies nacionales, depende en gran midida l'efectivu ésitu d'un serviciu diplomáticu insólitu nel so ámbitu, como ye'l SEAE.
Amás d'esta doble dimensión esterior-central del SEAE esiste otra dialéutica non menos complexa, y ye la funcional-institucional. Y ye que dientro del propiu SEAE conviven non yá funcionarios procedentes de distintos medios (la Comisión, el Conseyu y los Estaos miembros), sinón que tamién la unicidá funcional de la organización queda ineludiblemente marcada pola complexidá institucional de la mesma Unión Europea. Tres instituciones o órganos parten les competencies materiales nel ámbitu de l'aición esterior comuñal: el Conseyu, l'Altu Representante y la Comisión. Magar el llamáu doble sombreru institucional del AR (xefe del SEAE) como presidente del Conseyu d'Asuntos Esteriores y como vicepresidente de la Comisión facilita'l so llabor direutivu y de coordinación, nun ye menos ciertu que la política esterior de la Unión vien marcada poles polítiques que deciden nos sos respeutivos ámbitos de competencia dos instituciones tan conexes como antitétiques: el Conseyu y la Comisión. Bona prueba d'ello ye la capacidá que la Comisión Europea y el so gran valedor, el Parllamentu, arrincaron na negociación del SEAE de qu'aquélla pueda dirixir instrucciones direutamente a los Xefes de Delegación naquelles polítiques de la so esclusiva competencia (previa notificación a los servicios centrales del SEAE). Les competencies esclusives del Conseyu planteguen menos problemes, yá qu'en casi toes elles el AR actúa como mandatariu so y representar en tou.
La gran complexidá de too estes corrientes opuestes de poder y de tolos sos matices van deber encauzarse xurídicamente al traviés d'un arreglu o alcuerdu interinstitucional del SEAE coles instituciones arreyaes.Artículu 3.3 de la Decisión sobre'l SEAE
Alministración central L'alministración central del Serviciu Européu d'Aición Esterior ye la parte de la organización interna asitiada na so sede central de Bruxeles, y que s'encarga fundamentalmente del ámbitu direutivu y de coordinación xeneral de l'aición esterior europea al traviés del SEAE, por aciu l'articulación d'una llinia política y xestión alministrativa de conxuntu, que va haber de ser aplicada por toles delegaciones, según per mediu de la supervisión sobre la so efectiva y uniforme aplicación por estes postreres.
La Secretaría Xeneral El serviciu esterior ye xestionáu por un Secretariu Xeneral executivu (SGE)- anguaño'l diplomáticu francés Pierre Vimont- que, asistíu por dos secretarios xenerales adxuntos (SGA)- na actualidá'l polacu Maciej Popowski y l'alemana Helga Schmid-, ye l'encargáu d'adoptar toles midíes necesaries pal bon funcionamientu del Serviciu, incluyendo les facetes alministrativo y presupuestario. Vela pola efectiva coordinación ente tolos servicios y departamentos del SEAE, lo mesmo que de les delegaciones de la Unión. El Secretariu Xeneral executivu actúa so l'autoridá del Altu Representante, como los secretarios xenerales adxuntos actúen so la suya propia. El SGE define y parte les funciones que correspuendan a los SGA. Ente los trés cargos, sumaos a los sos propios preseos alministrativos y servicios, conformen la Secretaria Xeneral (SG) del SEAE.
Nesa llinia, la SG inclúi, como parte de la so estructura alministrativa, los siguientes servicios especiales:
una Direición Xeneral d'asuntos alministrativos, personal, presupuestu, seguridá y sistemes de comunicación ya información (DGAS), tamién llamada Direición d'Operaciones, que s'atopa asitiada so la xestión del SGE y que'l so actual titular ye'l diplomáticu irlandés David O'Sullivan; un serviciu xurídicu, asitiáu coles mesmes so l'autoridá alministrativa del SGE.
La SG del SEAE ye la responsable de garantizar la coordinación necesaria ente tola rede alministrativa del SEAE, incluyendo les sos direiciones xenerales. Tendrá De coordinase, cuando sía necesariu, colos servicios competentes de la Comisión Europea y con la mesma Secretaría Xeneral del Conseyu.
Les Direiciones Xenerales