El presidente del Gobiernu de les Islles Baleares (oficialmente en catalán, president del Govern de les Illes Balears) ye la persona qu'ostenta la xefatura de gobiernu y la máxima representación institucional de les Islles Baleares, una de les diecisiete comunidaes autónomes que formen España. Ye amás, al pie de los sos conseyeros, responsable de la so xestión frente al Parllamentu de les Islles Baleares, al que tendrá de rindir cuentes nes sesiones de control. Adicionalmente, noma los miembros del Gobiernu, y dirixe y coordina la so aición.
Según l'Estatutu d'Autonomía de les Islles Baleares, el presidente ye escoyíu por aciu sufraxu indireutu pol Parllamentu de les Islles Baleares pa un mandatu de cuatro años y nomáu pol Rei. Dichu mandatu puede ser anováu, si gocia del enfotu abondu de la cámara, ilimitaes vegaes. En casu de muerte, destitución, dimisión o arrenunciu d'un presidente, va poder ser sustituyíu pol vicepresidente, el presidente del parllamentu o'l conseyeru de más edá. El so cese va ser tamién publicáu tantu nel Boletín Oficial del Estáu (BOE) como nel Boletín Oficial de les Islles Baleares (BOIB). Recibe amás el títulu vitaliciu de «Molt Honorable Senyor».
Hubo seis persones qu'asumieron el cargu y ocho presidencies, por cuenta de que Jaume Matas y Francesc Antich sirvieron en dos mandatos non consecutivos y cúntase-yos por orde cronolóxicu, como'l terceru y el quintu presidente nel casu de Matos, y como'l cuartu y el sestu presidente nel casu d'Antich. De les persones escoyíes pal cargu, dos dimitieron y dos fueron imputaes en casos de corrupción. El primer presidente foi Gabriel Cañellas, que foi investido en 1983 dempués de les primeres eleiciones autonómiques tres la consecución de l'autonomía balear. Cristofol Soler foi'l que menos tiempu permaneció nel cargu, con tan solo diez meses y diecisiete díes, ente que Gabriel Cañellas, colos sos dolce años, un mes y ventidós díes nel puestu, foi'l que permaneció por más tiempu y l'únicu presidente que sirvió por más de dos lesgislaturas. L'actual presidenta ye la socialista Francina Armengol, que tomó posesión del cargu de Presidenta de les Islles Baleares el 2 de xunetu de 2015.
Antecedentes Diputación provincial Les diputaciones provinciales tuvieron el so orixe nes Cortes de Cádiz nel añu 1812, anque'l reináu absolutista de Fernandu VII fizo que nun s'establecieren hasta 1833, coincidiendo cola división provincial de Javier de Burgos. La diputación provincial venía sustituyir a l'audiencia, órganu creáu arriendes de los Decretos de Nueva Planta con atribuciones polítiques y militares. La diputación yera un organismu d'alministración llocal con escases competencies en materia de cultura, beneficencia y obres públiques. Taba formada por un númberu determináu de diputaos, escoyíos de manera indireuta en función de la composición de los consistorios municipales de la provincia, d'ente los cualos escoyíase al presidente de la Diputación.
La creación de les diputaciones provinciales tien d'encuadrase nel desenvolvimientu del estáu lliberal decimonónicu, centralizáu y uniforme. Nesti sentíu, ye reseñable que mientres en zones con identidá propia la división provincial supunxo una fragmentación del territoriu —Cataluña y Galicia quedaron estremaes en cuatro provincies, los reinos de Valencia y d'Aragón en tres provincies, etc.— nel casu balear implicó un doble centralismu, pos se concentraron tolos poderes en Mallorca y sumieron les tradicionales delegaciones qu'hubiera, práuticamente dende la Edá Media, nes islles de Menorca y Eivissa. Esta coxuntura reflexar mientres la redaición del Estatutu d'Autonomía a la de diseñar la composición del parllamentu autonómicu, ente los partidarios d'una representación proporcional a la población y los defensores d'una representación equitativa ente Mallorca y el restu d'islles.
La Diputación Provincial de Baleares tuvo la so sede nel Palau Reial, asitiáu na cai homónima de Palma de Mallorca, y onde tien la so sede dende la Transición el Conseyu Insular de Mallorca. La diputación siguió exitiendo hasta 1979, añu en que toes la so competencies fueron tresmitíes a los conseyos insulares, anque xurídicamente nun sería eslleida de manera definitiva hasta la formación del primer Gobiernu Balear en 1983.
Conseyu Xeneral Interinsular La Constitución española de 1978 prevía la organización del estáu en comunidaes autónomes. Les distintes rexones y nacionalidaes históriques podríen aportar a l'autonomía por aciu dos víes; la llamada vía rápida (artículu 151) y la llamada vía lenta o común (artículu 143). Mientres el procesu de consecución, la provincia o provincies podíen solicitar al Congresu de los Diputaos el réxime de preautonomía, como periodu de transición dende'l centralismu escontra l'autogobiernu. El 13 de xunu de 1978 constituyir por real decretu el Conseyu Xeneral Interinsular, órganu preautonómicu pa les Islles Baleares que sustituyó a la Diputación Provincial de BalearesA lo llargo de la so esistencia, el nome de la institución varió ente Diputación Provincial de Baleares, Diputación Provincial de les Baleares, Diputación Provincial d'Islles Baleares ya inclusive Diputación Provincial de Palma de Mallorca. y que tenía delles competencies bien básiques en materia d'hixene y cultura, anque la so función principal yera la de redactar un estatutu d'autonomía pal archipiélagu. El 1 de marzu de 1983 entró a valir l'Estatutu d'Autonomía de les Islles Baleares, polo que sumió'l Conseyu Xeneral interinsular y foi asocedíu pol Gobiernu Balear.
Mientres los cinco años nos que exitió la institución, dos persones presidir, dambos d'Unión de Centru Democráticu (UCD). El primeru, Jeroni Albertí, dimitió en 1982 pa centrar los sos esfuercios na creación d'un partíu rexonalista y d'ideoloxía centrista, la futura Unió Mallorquina (UM).Foi asocedíu pol hasta entós vicepresidente, el menorquín Francesc Tutzó; mientres el so mandatu les Cortes Xenerales aprobaron l'estatutu d'autonomía de les Islles Baleares. Tutzó permaneció nel cargu hasta xunu de 1983, cuando tres les eleiciones autonómiques d'esi añu constituyóse'l primer gobiernu de la historia autonómica de les Islles Baleares.
Presidentes Presidencia ! Presidente Entamu de la Presidencia ! Fin de la Presidencia ! Partíu Vicepresidente 1 Jeroni Albertí 24 de xunetu de 1978 27 de setiembre de 1982 Unión de Centru Democráticu Francesc Tutzó 2 Francesc Tutzó 27 de setiembre de 1982 10 de xunu de 1983 Unión de Centru DemocráticuUnión de Centru Democráticu (UCD) sumió en febreru de 1983 en travesando una grave crisis política interna. Esi mesmu añu Tutzó abandonó la política, pero dende la disolución hasta la creación del primer Gobiernu Balear en xunu, el menorquín dirixó'l Conseyu Xeneral Interinsular como Independiente. Miguel Llompart
Llistáu de presidentes
Poderes y deberes L'Estatutu d'Autonomía de les Islles Baleares, según les sos posteriores reformes, afiten los poderes y deberes del presidente. Establez que'l presidente de la comunidá ye unu de los elementos integrantes de la organización institucional autonómica, xunto col Parllamentu, el Gobiernu y los Conseyos Insulares.Los conseyos insulares fueron incluyíos nos llamaos «elementos integrantes de la organización institucional autonómica» nel Estatutu d'Autonomía de 2007. Hasta entós solo yeren mentaos los trés primeros.
Poder llexislativu
El primer poder conferíu al presidente pol Estatutu d'Autonomía balear ye'l deber de promulgar les lleis. El poder llexislativu mora, al traviés de la soberanía popular nel Parllamentu, órganu encargáu d'ellaborar proposiciones de llei y d'aprobar o refugar les mesmes. Aun así, una llei nun entra a valir hasta que, tal que establez l'Artículu 27, Seición 2, del Estatutu d'Autonomía de 1983, «ye promulgada en nome del rei pol presidente de la comunidá autónoma». La promulgación faise efectiva cola publicación de la llei o decretu nel Boletín Oficial de les Islles Baleares (BOIB) y nel Boletín Oficial del Estáu (BOE) nun plazu máximu de dos selmanes tres la so aprobación nel Parllamentu.
Amás, el presidente puede crear normes cola categoría de llei, siempres que'l Parllamentu delegue esta potestá nel poder executivo. La delegación de poder dictar lleis rexir polos artículos 82, 83 y 84 de la Constitución Española de 1978. Sicasí, el presidente nun va tener esa capacidá nel casu de que la llei que dictamine precisara d'una mayoría especial pa ser aprobada pol Parllamentu.
En 2007, cola redaición d'un nuevu estatutu d'autonomía que sustituyó al de 1983, incluyéronse una serie de nuevos aspeutos referentes a la rellación ente'l presidente de les Islles Baleares y el poder llexislativu que fueren resalvaos nel anterior testu.Establezse que'l presidente tien la capacidá d'eslleir el Parllamentu antes de los cuatro años de la llexislatura completa, anque nun va poder faelo mientres tea en trámite una moción de censura o mientres s'eslleiera la cámara llexislativa nel añu en cursu. Tamién puede convocar nueves eleiciones al Parllamentu por aciu un decretu, nel qu'amás s'afita la fecha de les mesmes.A pesar de que'l presidente de la comunidá autónoma puede convocar eleiciones llexislatives, les Islles Baleares nun tener l'estatus especial pol que se rixen Cataluña, Galicia, País Vascu, Andalucía, Aragón, Navarra y la Comunidá Valenciana y que-yos dexa llamar a les urnes a los habitantes del archipiélagu nuna fecha distinta al de restu de comunidaes autónomes, l'últimu domingu de mayu cada cuatro años. Nel casu de qu'un presidente convocara comicios antemanaos, daríase una situación similar a la de les Eleiciones a l'Asamblea de Madrid d'Ochobre de 2003 o les Eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 2012, polo que tendrán de volver a celebrase eleiciones una vegada termine'l ciclu de cuatro años empecipiáu colos comicios anteriores.Tanto una como otra aición producir tres el dictame d'un decretu presidencial y, según l'Artículu 54, tien de faese «con deliberación previa del Conseyu de Gobiernu de les Islles Baleares y so la so esclusiva responsabilidá».Paralelamente, preside la Conferencia de presidentes, integrada pol mesmu presidente autonómicu y los respeutivos presidentes de los conseyos insulares de Mallorca, Menorca, Eivissa y Formentera. Nella los sos miembros alderiquen sobre una serie de cuestiones d'interés común pa les cuatro islles.En celebrárense tres conferencies; la primera en 2007, presidida por Jaume Matas, la segunda en 2009, con Francesc Antich nel Consuláu del Mar, y una tercera en 2012, convocada por José Ramón Bauzá.
Funciones del Presidente
Les funciones del Presidente de les Islles Baleares apaecen nel Artículu 55 del Estatutu d'Autonomía de 2007. Ye la cabeza del poder executivu de la comunidá autónoma, polo que s'encarga de la direición y coordinación del Conseyu de Gobiernu. El presidente puede nomar y destituyir al vicepresidente —si haber, yá que nun ye una figura imprescindible— y a los otros miembros (consellers) del Conseyu de Gobiernu, según delegar de manera transitoria dalgunes de les sos funciones nos miembros de gobiernu. Amás, constitúi una figura institucional que'l so papel ye'l de máximu representante de la comunidá balear.Según la ordinaria del Estáu nes Islles Baleares.