Barberà de la ConcaNome oficial en castellán rexistráu pol Institutu Nacional d'Estadística (España) dende 1842 hasta 1981. ye un conceyu de la contorna catalana de la Cuenca de Barberá, na provincia de Tarragona. La so población ye de .
Historia La contorna na que ta allugáu toma'l so nome d'esti conceyu. Atopáronse dellos restos arqueolóxicos que demuestren que tuvo habitáu yá en tiempos de la ocupación romana. Apaez citáu per primer vegada nel 945 col nome de Campu Barberano nun documentu que recueye la donación de la ilesia de San Pedro al monesteriu de Santa Cecilia de Montserrat. Nel 1012 apaez yá citáu'l castrum de Barberà de la Conca.
A principios del sieglu XI el llugar quedó despobláu; recuperóse gracies a que Ramón Berenguer I donó a Arnau Pere de Ponts el llamáu puig de Barberà de la Conca. Impúnxose-y la condición de repoblar la zona y alzar ende un castiellu. La repoblación completa producir nel sieglu XII al dexar se'l castiellu a los caballeros de la orde del Temple.
En 1307 los templarios fueron encarcelaos por orde del veguer de Montblanc y los sos bienes quedaron so alministración real hasta qu'en 1307 pasaron a manes de los caballeros hospitalarios quien caltuvieron la señoría hasta'l fin del Antiguu Réxime. Mientres más de trenta años, la zona tuvo rexida por Guillem de Guimerà, flaire qu'amplió d'una manera considerable'l territoriu controláu pola orde.
Na actualidá, Barberà de la Conca, tien na agricultura la so mayor fonte de dinamismu sociu-económicu. Nestos últimos años, y gracies al impulsu del sector vitivinícola na zona por cuenta de la creaión de la D.O. Cuenca de Barberá, la producción de vinu intensificóse. Otru de los motores de la economía llocal ye'l turismu familar.
Cultura La población creció alredor del antiguu castiellu. Construyíu nel sieglu XI, los templarios encargar d'amplialo, añadiendo ente otres dependencies la de la capiya. Mientres un tiempu funcionó como escuela pública dempués de que la reina Sabela II dexara los derechos al conceyu. Al terminar de cumplir esa función quedó abandonáu. Ye de propiedá municipal.
La ilesia parroquial ta dedicada a Santa María. Trátase d'un edificiu barrocu de tres naves que foi construyíu nel llugar nel que s'atopaba l'antiguu templu románicu. Del edificiu antiguu caltiénse entá'l tímpanu onde puede trate una imaxe de la Virxe entronizada. Tien al neñu a la so izquierda y queda tou enmarcáu nuna mandorla sostenida por dos ánxeles.
La fiesta mayor celébrase'l penúltimu domingu d'agostu. Mientres el mes de mayu celebren fiesta n'honor a la Virxe del Rosariu.
Economía La principal actividá económica ye l'agricultura destacando'l cultivu de la viña, siguida pol de los ceberes. Gracies a la bayura d'agua, pueden atopase tamién numberosos güertos. En 1894 fundar nel pueblu la que sería la primer bodega cooperativa. L'edificiu modernista que la alluga ye obra del arquiteutu César Martinell.
Referencies
Bibliografía Tomàs Bonell, Jordi; Descobrir Catalunya, poble a poble, Prensa Catalana, Barcelona, 1994 Artículu na Enciclopèdia Catalana (en catalán)
Enllaces esternos
Amigos del Castiellu de Barberá de la Conca
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Tarragona Categoría:Conceyos de Tarragona Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial