Alcollarín ye un pueblu y conceyu español, na provincia de Cáceres, Comunidá Autónoma d'Estremadura.
Asitiar al sureste de la provincia de Cáceres, de que la so capital falta 82 km. Les llocalidaes que tán más cercanes son Zorita, a 5 km en direición Guadalupe, Campo Lugar y Abertura si diriximos en direición escontra Miajadas, que ta a 18 km.
Símbolos
L'escudu de Alcollarín foi aprobáu por aciu la "ORDE de 13 de xineru de 2003, pola que s'aprueba l'Escudu Heráldicu, pal Conceyu d'Alcollarín", aprobada pola Conseyera de Presidencia María Antonia Trujillo y publicada nel Diariu Oficial d'Estremadura el 11 de febreru de 2003, depués de ser aprobáu pol plenu municipal el 23 de mayu de 2002 y emitir informe'l Conseyu Asesor d'Honores y Distinciones de la Xunta d'Estremadura'l 25 de xunu de 2002. L'escudu defínese oficialmente asina:
Xeografía física
Llocalización El términu municipal de Alcollarín tien les siguientes llendes:
Zorita al norte y este; Madrigalejo al sureste; Campo Lugar al suroeste; Abertura al oeste.
Amás de la llocalidá de Alcollarín, el conceyu cunta con un pobláu de colonización, Fernandu V, asitiáu a 10 km del pueblu y enmarcáu ente la canal de Orellana y el ríu Ruecas.
Hidrografía El principal ríu que pasa pol conceyu ye'l ríu Alcollarín, afluente del ríu Ruecas. Tamién traviesen el términu municipal los regueros Gargantiya y Levosilla, afluentes del Alcollarín.
El 28 de xineru de 2015 foi inauguráu oficialmente'l banzáu de Alcollarín, sobre'l ríu del mesmu nome, con una superficie embalsada de 554 ha y una capacidá total de 51,6 hm³. La presa, de gravedá y planta recta, ta asitiada a 500 m del pueblu, tien un altor de 31 m y un llargor de 626 m.
Historia
Oríxenes Según la creencia popular, l'orixe del pueblu tendría dos oríxenes distintos. Unu d'ellos facer venir de una "Venta de la Collada", que d'una forma lingüísticamente imposible evolucionaría hasta convertise en "Alcollarín". De dicha venta que taría nel encruz ente'l ríu y el camín a Guadalupe surdiría'l pueblu al dise estableciendo xente al so alredor.
Otra creencia facer nacer a a partir de xente que s'establecería alredor d'una ilesia que mandó faer Diego Pizarro, hermanu del conquistador Francisco Pizarro, que s'estableció ellí y mandó faer tamién un palaciu.
Sicasí, nenguna d'estes lleendes tienen la más mínima credibilidá, polos siguiente motivos:
Esiste documentación del 17 d'abril de 1353, del Archivu de Trujillo, que reza lo siguiente: «col exido de la Sarca y col monte de Alcollaryn y pol portechue-lo de Cifuruela...», tando felicidá Ciferuela cerca de la sierra de Pedro Gómez, como se llama anguaño'l monte onde naz el ríu Alcollarín de cuenta que esti ríu toma'l nome del monte onde naz, que'l so nome camudó más palantre. Y de dichu ríu provién el nome del pueblu que s'asitió ellí na posición estratéxica del encruz ente'l ríu y el camín pel que la xente diba dende Mérida hasta Guadalupe.
Amás, ta la evolución imposible de "Collada" a Alcollarín. Una etimoloxía más creíble sería considerar que "Al-" sería l'artículu árabe, y "-in" la terminación plural que n'árabe clásicu correspuende al xenitivu pero dialectalmente equivalía al nominativu. Collar podría ser un raigañu mozárabe, non necesariamente árabe, seique "collada". De cuenta qu'ésti sería'l "Monte de les Collaes", esto ye, les llombes o les cañaes.
Edá Moderna Per otru llau, tamién hai en Trujillo documentación del sieglu XV o XVI que fala de cuando, esistiendo yá'l pueblu, llegó Diego Pizarro y estableció cerca del pueblu una ilesia que muncho depués quedaría dientro d'ésti y un palaciu qu'entá güei día ta distante del pueblu, y de cómo la xente del pueblu nunca quixo a esos nobles qu'había ellí pos vivíen muncho meyor qu'ellos. Mas anque nun hubiera esta documentación, nun yera creíble qu'unos nobles estableciérense metanes la nada nun palaciu y fixeren una ilesia pa naide y darréu estableciérase la xente alredor d'estos.
Una sobreelaboración de la lleenda asitia la Venta de la Collada cerca de la Plaza de la Cañá, pos viendo la forma de les cais vese cómo éstes fueron creciendo a partir de dicha plaza, y a esti datu añadieron el de la Venta, que magar pue que dalguna hubiera, el nome del pueblu nun vien d'ella.
En 1594Llibru de los Millones: Censu de población de les provincies y partíos de la Corona de Castiella nel sieglu XVI formaba parte de la Tierra de Trujillo na Provincia de Trujillo.
Edá contemporánea A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón d'Estremadura que dende 1834 quedó integráu en Partíu Xudicial de LogrosánCervantes Virtual que nel censu de 1842 cuntaba con 80 llares y 438 vecinos.Conceyu Códigu INE -10.009
Demografía Evolución demográfica dende 1900:
Patrimoniu Palaciu de los Pizarro/Carvajal, que data del sieglu XVI (los escudos que flanqueaban la fachada del palaciu de los Pizarro/Carvajal fueron robaos n'avientu de 2001 ensin qu'hasta la fecha pudiérense recuperar). Ilesia de Santa Catalina d'Alexandría. Ilesia parroquial católica so la advocación de Santa Catalina d'Alexandría, Virxe y Mártir, na Archidiócesis de Mérida-Badajoz, Diócesis de Plasencia, Arciprestalgu de Logrosán.LISTAR POR LLOCALIDÁ DE PARROQUIES
Cultura
Fiestes llocales Santa Catalina d'Alexandría (25 de payares) Fiestes del Emigrante (primer selmana d'agostu) Creaes por D. Santos Carrasco pa homenaxar a los emigrantes. Nel marcu de diches fiestes, nel patiu d'armes del palaciu Pizarro-Carvajal, interprétase la obra orixinal de los hermanos Prudencio y Manuel Ángel Martín Barrado - "El Conde de Alcollarín" -, estrenada pol grupu "Farándula" n'agostu de 2008.
Folclor y costumes Xota estremeña Xota de Alcollarín, lletra y música de Mercedes Jiménez Sánchez y Francisco Bernardo Huertas, arreglos Chelo López,estrenada'l día de Santa Catalina, 25 de payares de 2006, na Ilesia de Santa Catalina.
Referencies
Enllaces esternos
Categoría:Conceyos de Cáceres Categoría:Llocalidaes de la provincia de Cáceres Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial