L'Estadiu Alberto J. Armando, mundialmente conocíu como La Bombonera, ye un estadiu de fútbol, propiedá del Club Atlético Boca Juniors. Allugar nel barriu de La Boca, en Buenos Aires, Arxentina. Tien una capacidá pa 57.000 espectadores.Pol so aforu, ye'l séptimu estadiu arxentín.
Reconocíu per diversos medios internacionales como unu de los estadios más emblemáticos del mundu,y declaráu d'interés deportivu, turísticu y cultural de la Ciudá de Buenos Aires», foi inauguráu'l 25 de mayu de 1940 con un partíu clásicu» amistosu ente Boca Juniors y San Lorenzo, alcuentru que ganó'l local por 2 a 0. Ricardo Alarcón, a los 12 minutos de xuegu, convertir nel primer xugador en marcar nel nuevu estadiu, fechu que tamién repitió unos díes dempués, el 12 de xunu, cuando s'apostó'l primer partíu d'un tornéu oficial, contra Newell's Old Boys, y qu'acabó col mesmu resultáu que l'anterior. El 20 d'abril de 1986 recibió per primer vegada un nome oficial: Alberto José Armando, n'honor al presidente qu'empezó les obres. El 27 d'avientu del añu 2000, camudóse'l nome pol actual, como homenaxe a Alberto José Armando, quien fuera presidente del club nes décades de 1950, 1960 y 1970. En 1996, so la presidencia de Mauricio Macri llevar a cabu una fonda reforma, na que se construyeron les platees preferenciales y los palcos VIP. Coles mesmes, encargóse la decoración esterna del estadiu a los artistes plásticos Romulo Macció y Pérez Celis.
Diego Armando Maradona definió a esti estadiu como "El templu del fútbol mundial". Coles mesmes, diverses glories del deporte como Pelé, Zico, Andrés Iniesta y Thierry Henry, ente otres, declararon que nel estadiu de Boca Juniors vívese una esperiencia única ya incomparable.
L'estadiu tien forma de «D», con tres lados compuestos de tres bandeja llixeramente curves, y un cuartu llau dafechu vertical, que se compón d'una estructura senciello y aisllao que nun tien rellación col diseñu arquiteutónicu del restu, por cuenta de que orixinalmente'l diseñu tomaba'l doble del espaciu que finalmente pudo ser utilizáu. La razón del so diseñu compactu foi que se debía construyir el nuevu estadiu nel mesmu solar onde s'atopaba l'anterior, de madera y muncho más pequeñu. Al construyir un estadiu grande nun predio bien amenorgáu, foi necesariu edificar les bandexes bien xuntes una sobre otra, y les cimeres atópense bien adelantraes con al respective de les inferiores, creando una rimada pronunciao y poco común. Esti diseñu atrevíu crea, según los simpatizantes y dellos xugadores, una atmósfera compacto y vibrante, que derivó na frase popular «la Bombonera nun tremez, llate».
Anguaño, l'estadiu tien una amplia variedá de formes de llegar al traviés del tresporte públicu qu'ufierta la Ciudá de Buenos Aires. Les llinies de coleutivos que s'averen hasta'l complexu deportivu de Boca son más de 20. Amás, dende páxines gubernamentales oficiales, promocionar a turistes, lo que tamién facilita l'accesu a la cortil.
En 2015, foi distinguíu como «el meyor estadiu de fútbol del mundu» pola prestixosa revista inglesa FourFourTwo. Superando na eleición a otros estadios de sonadía mundial como'l Camp Nou (Barcelona), Wembley, Estadiu Azteca, San Siro (Milan y Internazionale), Maracaná, Signal Iduna Park (Borussia Dortmund), Santiago Bernabeu (Real Madrid), Old Trafford (Manchester United) y Allianz Arena (Bayern Múnich), ente otros.
Historia Inauguración y primer partíu miniaturadeimagen|left|270px|Estadiu Brandsen y Del Crucero, Antiguu estadiu con tribunes de madera. El sábadu 25 de mayu de 1940, foi'l día en que La Bombonera quedó oficialmente inaugurada con eventos qu'empezaron ceo. A les nueve hores aproximadamente, una caravana d'autos partió dende la sede social n'Almirante Brown 967. A les 11, l'entós presidente Camilo Cichero, cortó les cintes celestes y blanques p'habilitar l'estadiu en forma oficial. El cardenal Copello, de siguío, bendixo les instalaciones. Depués vinieron los desfiles d'exdirigentes y xugadores, ente otres figures y emblemes del club.
De siguío, xugóse'l primer partíu, nun «clásicu» contra'l Club Atlético San Lorenzo de Almagro, que terminó con un 2:0 pal Xeneize. Por cuenta de la falta de lluz artificial, programáronse solamente dos tiempos de 35'. El primer gol en TV la cortil foi convertíu a los 13 minutos de xuegu por Ricardo Alarcón, y Aníbal Tenorio selló'l marcador a los 33'.
Esi día, Boca Juniors formó con Estrada; Ibáñez, Valussi, Viana; Lazzatti, López, Tenorio, Alarcón, Sarlanga; Ganduya y Sas. Nel entetiempu, ingresaron Angeletti, Gelpi y Carniglia. L'entrenador, daquella, foi Enrique Sobral.
Primeres canches El primer terrén de xuegu foi'l d'Independencia Sud, del cual surdió la base de xugadores y fundadores. Al inscribise nos torneos oficiales de l'Argentine Football Association, la institución camudar a un terrenal lindante a les Carboneres Wilson y Fíos. En 1912 un desallugu obligó a treslladase nuevamente. El nuevu campu de deportes allugar a 100 metros d'onde s'atopaba, onde güei ta l'Observatoriu Naval, en Avenida España al 2000. Pero siguió siendo precaria la posesión del terrén y en 1914 los directivos tomaron la decisión d'abandonar el barriu. Foi asina que'l club camudar a Wilde, anque l'alloñanza con La Boca y les males resultaos deportives provocaron un gran amenorgamientu de socios, que de 1500 pasaron a ser 300. Finalmente, en 1916, Boca Juniors tornó al so barriu orixinariu. L'Estadiu Ministru Brin y Senguel llevantar na mazana llindada peles cais Ministru Brin, Sengüel, Caboto y Tunuyán, pero una nueva orde de desallugu provocó que'l club volviera tar ensin cancha. N'ochobre de 1922 construyóse la tribuna oficial del nuevu estadiu (Estadiu Brandsen y Del Crucero) a emplazarse en Brandsen, Del Cruceru (agora Del Valle Iberlucea), Aristóbulo del Valle y les víes del Ferrocarril Sud. El so inauguración produció'l 6 de xunetu de 1924, con un partíu ante Nacional de Montevideo, que concluyó con una victoria por 2 a 1. miniaturadeimagen|La Bombonera n'etapa de construcción.
La Bombonera de cementu miniaturadeimagen|Vista de los palcos dende'l sector de platees. En 1931, la Comisión Directiva, encabezada pol presidente Ruperto Molfino, decidió mercar los 21 471 m² de dichu terrenal, en $2 200 000 d'aquellos tiempos. Escontra 1934, dempués d'entamar un concursu, concretóse'l proyeutu pa la construcción del estadiu. El ganador, que privilexaba l'usu d'estructures de formigón armao, llogró'l primer premiu del concursu, y con ello l'axudicación de la obra. L'autor del diseñu foi l'arquiteutu eslovenu Viktor Sulčič, quien, xunto col xeómetra Raúl Bes, y el inxenieru José Luis Delpini, formaben l'estudiu Delpini-Sulcic-Bes, los que tamién fueron responsables del famosu Mercáu d'Abasto de Buenos Aires (actual Abasto Shopping).
Boca utilizó per últimu vegada'l so estadiu de madera'l 10 d'abril de 1938 y foi llocal en Ferro Carril Oeste mientres se construyó l'actual estadiu. El 18 de febreru de 1938, tando n'exerciciu de la presidencia del club el Dr. Camilo Cichero, asitióse la piedra fundamental en presencia del Presidente de la Nación, Agustín Pedro Justo, y el 6 d'agostu empezaron les obres de construcción, al cargu de la empresa alemana GEOPÉ. El primer partíu oficial xugáu nel nuevu estadiu foi contra Newell's Old Boys, el 2 de xunu del mesmu añu, pola 9ª fecha del Campeonatu de primer División. Boca imponer por 2 a 0 y el primer gol convertir el mesmu Ricardo Alarcón, y a partir d'ellí ganó tolos trelce partíos que xugó como llocal, consagrándose campeón del tornéu.
L'estadiu foi sede d'innumberables competiciones y partíos a lo llargo de la historia, siendo Juan Román Riquelme, con 206, el futbolista que más alcuentros apostó ellí. Per otru llau, Martín Palermo, con 125, ye'l deportista que más goles marcó en La Bombonera.
A nivel continental, l'estadiu de Boca ye conocíu por ser una fortaleza» pal equipu. Ello ye que a xunetu de 2016, Boca solo perdió doce veces (con Santos, Alianza Lima, Independiente, Cruzeiro, Vélez, Cruz Azul, Paysandú, Defensor, Fluminense, Toluca, Nacional ya Independiente del Valle) en 114 partíos en 55 años de Copa Libertadores. D'esta cifra, tamién se deprende que'l Xeneize llogró más del 75% de los puntos en xuegu. Por esta razón, Boca Juniors como llocal en La Bombonera nún de los equipos que meyor permediu históricu tien na mayor competencia continental.
Reformes arquiteutóniques
Les obres siguieron y el 16 de payares de 1941 inauguróse la segunda bandexa na tribuna que güei lleva'l nome de Natalio Pescia (n'homenaxe al xugador Xeneize de les décades de 1940 y 1950), y en 1951 empezar a construyir tol tercer pisu del estadiu ya instalóse el sistema de llume artificial. Estes reformes fueron terminaes en 1953 y el 12 de febreru inaugurar con un partíu amistosu contra HNK Hajduk Split de Croacia, que remató con empate 1:1.
Dende esi entós, La Bombonera nun sufrió cambeos hasta l'añu 1996, cuando so la presidencia de Mauricio Macri alzóse la so capacidá a 57503 persones. Pa ello, baltáronse los antiguos palcos que daben a la cai Del Valle Iberlucea, reemplazándolos por una pequeña tribuna. Sobre la mesma, construyéronse los nuevos palcos, esta vegada fechos d'estructura metálica,como asina tamién se rellenó'l foso qu'arrodiaba'l campu de xuegu , Nel partíu de reinauguración Boca xugó contra la Universidá de Chile y ganar por 3:1. Primeramente hubo dos preinauguraciones: una con derrota 0:6 frente a Gimnasia y Esgrima La Plata el 5 de mayu de 1996 y otra con victoria 4:1 frente a River Plate. 350px|miniaturadeimagen|Vista de los palcos en 2012, antes del cambéu nes torres y al llau de los bancos de suplentes. 280px|miniaturadeimagen|left|Pantalla LED instalada en 2008. Allugada sobre la tercer bandexa. Nel 2008 instalóse-y un tableru electrónicu, colo que foi'l tercer estadiu d'Arxentina n'adoptar esa teunoloxía, depués de los de Vélez Sársfield y River Plate. A diferencia d'estos dos primeros, el de Boca ta compuestu por dos pantalles llaterales y la central, que lo faen muncho más ampliu que los sos antecesores. Pal añu 2011 taba proyeutada una tribuna de 3 pisos onde s'alluguen anguaño los palcos y la pequeña platea, mercando los terrenos qu'hai detrás de la mesma, pero'l proyeutu finalmente nun se llevó a cabu.
A empiezos de 2012, amestáronse más de 500 nueves platees y reemplazáronse les 510 butaques marielles del sector M, al llau de la segunda bandexa popular sobre la cai Brandsen. Amás construyéronse cuatro palcos.
Anguaño, depués d'otra intervención a l'arquiteutura del estadiu, La Bombonera tamién cunta con palcos que tán allugaos a una banda del bancu de suplentes. Tienen bañu privao, un LCD, aire acondicionáu y una xeladera. Cada unu tien 14 asientos, y polo xeneral, son adquiríos poles empreses patrocinadores de Boca o al traviés de entraes protocolu.
Pa 2018, por cuenta de la realización de los Xuegos Olímpicos de la Mocedá 2018 en Buenos Aires, plantégase una remodelación total nel estadiu, onde van tener llugar los eventos de fútbol, siendo designáu como cosede de los Xuegos.
El 14 de setiembre de 2014, Boca enfrentar a Racing pol Tornéu Transición 2014, nuna xornada de fuertes agües na Ciudá de Buenos Aires. Esi día, l'árbitru del partíu, Federico Beligoy, tuvo de suspender l'alcuentru a los 57', por cuenta de que'l verde nun aguantó'l temporal, daqué qu'esmoleció enforma a la institución, debíu que se suponía que nun tendría qu'haber problemes. El campu de xuegu terminó enchíu d'agua y con munchos charcos, faciendo que'l xuegu «se desnaturalice» según afirmó'l mesmu árbitru. Arriendes d'eso, la dirigencia decidió camudar totalmente el sistema de drenaxe de la cancha, obra qu'empezó depués del postreru partíu de 2014. Boca contrató a la empresa Nuevos Verdes por que se encargara del trabayu, y a mediaos de febreru de 2015 el campu volvió llucir acorde a los parámetros calidable necesarios.