Alexander Chapman Ferguson conocíu tamién como sir Alex Ferguson, ye un ex entrenador y ex-futbolista británicu. Foi direutor téunicu del Manchester United dende 1986 hasta 2013. El 8 de mayu del mesmu añu anunció'l so retiru al rematar la temporada 2012-13.
Entrenó al East Stirlingshire, al Saint Mirren y al Aberdeen antes de treslladase al banquín d'Old Trafford. Tamién foi seleccionador escocés tres la muerte de Jock Stein.
Entrenó mientres más de dos décades al Manchester United, convirtiéndose nel téunicu con más años nel equipu dende Matt Busby (1945-1969). Con él nel banquín, el Manchester United llogró trece campeonatos lligueros y dos títulos europeos, más títulos qu'en tola so historia. Tamién foi nomáu "Entrenador del Añu" en más ocasiones que cualesquier otru na historia. En 1999 convertir nel únicu entrenador en llograr nun mesmu añu y con un equipu británicu la Premier League, la FA Cup y UEFA Champions League; coles mesmes, ye l'únicu entrenador que llogró la FA Cup en cinco causes, según l'únicu téunicu en llograr la Premier col mesmu equipu en trés causes consecutives (1998-99, 1999-2000 y 2000-01; 2006-07, 2007-08 y 2008-09). En 2008 convirtióse, dempués de Brian Clough (Nottingham Forest) y Bob Paisley (Liverpool), nel tercer entrenador británicu en llograr en dos causes la Champions League.
Nel planu individual ye miembru del English Football Hall of Fame y Comendador del Imperiu Británicu (CBE), honor que lu concedió Sabela II en 1999. Amás, dempués de conducir al equipu de la ciudá escontra la Edá d'oru de la so historia, el conceyu d'Aberdeen concedió-y el Freedom of the City of Aberdeen. Ferguson foi escoyíu en 2010 el Meyor Direutor Téunicu de la Historia según la IFFHS.
En xineru de 2012, foi gallardoniáu pola FIFA col premiu Distinción Presidencial de la FIFA que se concede dende'l 2001 a aquella persona o institución qu'efectuó una contribución superlativa al fútbol ensin escorrer con ella'l mesmu protagonismu.
Nel total de la so carrera cuntando Escocia ya Inglaterra, ganó 49 títulos oficiales.
Xugador Empezó la so carrera como amateur nel Queen's Park, onde debutó como delanteru a los dieciséis años. Describió'l so primer partíu como una velea», a pesar d'anotar na derrota (2-1) del equipu ante'l Stranraer. Como'l Queen's Park yera un club amateur, desempeñóse como aprendiz nos estelleros de Clyde, ónde se convirtió nun activu representante sindical. El 26 d'avientu de 1959 apostó'l so alcuentru más importante col Queen's Park; en dichu llance cayeron derrotaos (7-1) ante'l Queen of the South con cuatro tantos del ex-internacional inglés Ivor Broadis.
Anque anotó venti tantos en 31 alcuentros col Queen's Park —colo que se convirtió nel máximu anotador del equipuOn The Record - The Daily Record— el so emplegu torgába-y xugar tolos alcuentros, por causa de lo cual treslladóse al St. Johnstone en 1960. Col so nuevu club volvería convertise nun anotador activu, pero atopar col mesmu problema d'antes. Cuando la situación resultaba insostenible, l'entrenador convocó-y pa un alcuentru ante'l Rangers nel qu'anotaría un «hat trick» liderando la sorprendente victoria del St. Johnstone. En 1964 el Dunfermline contratar y Ferguson decidió dar el saltu definitivu al fútbol profesional.
Na temporada 1964/65 el so equipu quedó a un puntu de llograr la SPL y algamó la final de la Copa d'Escocia na que cayeron derrotaos (3-2) —con Ferguson nel banquín— ante'l Celtic. Na temporada 1965/66 anotó 45 tantos en 51 alcuentros, colo que se convirtió xunto a Joe McBride (Celtic) nel máximu anotador de la SPL con 31 tantos.RSSSF list of Scotland top scorers
Siguió la so carrera colos protestantes,Que lu contrataron en cuenta de 65000 llibres, la cantidá más elevada arreyada nun traspado relativu a dos equipos escoceses hasta entós. hasta qu'un error na final de la Copa d'Escocia de 1969The Boss p. 82. —na que tenía de marcar al capitán del Celtic, Billy McNeill— mover del primer equipu condergándolo al equipu filial.The Boss p. 83. Hai quien dixo que'l so matrimoniu con Cathie —que yera católica— tuvo enforma que ver na so salida del equipu;Nótese que los futbolistes del Rangers son conocíos como los protestantes.Harry Reid (2005), The Final Whistle?, Birlinn, 223 ISBN 1-84158-362-6 sicasí, él mesmu escribiría na so autobiografíaManaging My Life, Coronet Books, ISBN 0-340-72856-6 ISBN 978-0-340-72856-7 que l'equipu conocía cualos yeren les creencies de la so esposa nel momentu de contrata-y, y que'l so ocaso vieno tres l'error nel alcuentru final de copa.
Esi añu'l Nottingham Forest quixo contrata-y,The Boss p. 85. pero Cathie nun quería camudase a Inglaterra, asina que Ferguson aceptó la ufierta del Falkirk, onde lu contrataron en calidá de futbolista-entrenador. En 1974 terminó la so carrera nel Ayr United.
Entrenador
East Stirlingshire Nel branu de 1974 l'East Stirlingshire contratar como entrenador. Ferguson cobraba 40 llibres a la selmana nun equipu que nin tenía porteru.The Boss páxs. 108-9. Ellí llabróse una reputación d'home duru; ello ye que'l delanteru Bobby McCulley afirmó que: «nunca tuvi mieu de naide, pero Ferguson yera un bastardu terrorífico dende'l principiu». Les sos decisiones táctiques yeren respetaes pol equipu y los resultaos del club ameyoraron considerablemente.
N'ochobre de 1975 el Saint Mirren quixo faese colos sos servicios. El Saint Mirren yera un equipu mayor, polo qu'Alex aceptó la ufierta; a esta decisión contribuyó Jock Stein, que-y aconseyó camudar d'aires.The Boss p. 117.
Saint Mirren Entrenó al Saint Mirren ente 1974 y 1978. Mientres esti tiempu tresformó totalmente un equipu que s'atopaba na metá inferior de la Second Division llevándolo a ser campeón de la First Division en 1977 y afayando talentos como Billy Stark, Tony Fitzpatrick, Lex Richardson, Frank McGarvey, Bobby Reid y Peter Weir que lideraron un sistema d'ataque sobeyosu. La media d'edá del equipu que llogró'l campeonatu yera de 19 y el capitán - Fitzpatrick - tenía 20.
En 1978 l'equipu decidió despidir al entrenador escocés, convirtiéndose nel únicu que lo fixo en tola so carrera. Alex denunció al equipu por despidu improcedente, pero perdió'l casu ensin posibilidá d'apelación. Billy Adams escribió nel so artículu nel Sunday Herald del 30 de mayu de 1999 que la versión oficial establecía qu'Alex violara'l contratu en numberoses ocasiones ya inclusive concediera al equipu primes non autorizaes pola direición. Tamién lu acusaron de portase de manera apavoriante con una secretaria al querer llograr ciertes ventayes fiscales pal equipu; nun faló con ella en seis selmanes, Le confiscó les sos llaves y namái se comunicaba con ella al traviés d'un asistente de 17 años. El tribunal concluyó qu'Alex yera «mezquino» y «neñón». El presidente del Saint Mirren - Willie Todd - afirmó mientres el procesu qu'Alex «nun tenía habilidaes como entrenador».
El 31 de mayu de 2008 The Guardian publicó una entrevista de Todd. Nella esplicaba que la razón del despidu fuera una violación del contratu en virtú de la cual Ferguson aceptara una ufierta del Aberdeen. Jim Rodger, del Daily Mirror, entrevistó al téunicu escocés, qu'afirmó que solicitara qu'un miembru del equipu acompañára-y a los so nuevu destín y que cuntó a la directiva del St. Mirren que quería dise. Todd espresó'l so pesar polo asocedío pero culpó al Aberdeen de nun axustar una compensación.
Aberdeen
Empiezos Nel branu de 1978 convertir nel nuevu entrenador del Aberdeen en sustitución de Billy McNeill, quien fuera contratáu pol Celtic. El Aberdeen yera unu de los equipos más importantes d'Escocia —namái'l Celtic quedara percima d'ellos la temporada anterior— pero nun llograra la lliga dende 1955.The Boss p. 159. De primeres hubo dificultaes colos más veteranos del equipu —como Joe Harper— que nun creíen qu'un home que nun yera enforma mayor qu'ellos fuera capaz d'entrenalos.The Boss p. 171. Esi añu l'equipu cayó ganáu nes semifinales de la Scottish F.A. Cup y na final de Scottish League Cup, y terminó cuartu en lliga.
N'avientu de 1979 cayeron nel alcuentru final de copa —esta vegada ante'l Dundee United— tres la disputa d'un desempate. Alex asumió la responsabilidá de la derrota afirmando que tenía d'introducir ciertos cambeos.The Boss p. 174.
Ésitu n'Escocia Anque l'equipu empezó la temporada bastante mal, la situación camudo por completu al empezar l'añu, tantu qu'acabaron alzándose col campeonatu en imponiéndose por 5-0 nel últimu alcuentru. Yera la primer vegada en quince años que Celtic o Rangers nun yeren campeones. D'esta miente llogró'l respetu del equipu: «Esi ésitu xuniónos. Finalmente creyeron nel mio».The Boss p. 175.
Alex siguía siendo un home duro y estricto; ello ye que l'equipu llamábalu 039;'Furious Fergie (Furiosu Fergie). Multó a unu de los sos futbolistes —John Hewitt— por adelantra-y nuna vía pública,The Boss p. 179. y entamar a pataes con una tetera mientres el descansu d'un alcuentru nel que l'equipu fixera una mediocre primer metá.The Boss p. 180. Nun taba contentu cola atmósfera del equipu, asina que quixo motiva-yos acusando a los medios escoceses de sofitar a los clubes de Glasgow.The Boss p. 191. En 1982 l'equipu llogró la victoria na Scottish Cup. Los Wolves quixeron contrata-y, pero'l téunicu escocés refugólos porque l'equipu británicu nun taba nun bon momentuThe Boss p. 195 y porque «nun cumpliera nin la metá de les sos ambiciones col Aberdeen».The Boss p. 196.
Conquista d'Europa Ferguson llevó al Aberdeen a un ésitu entá mayor la temporada siguiente (1982-83). Clasificaos pa la Recopa d'Europa en venciendo na Copa d'Escocia, esaniciaron contra tou pronósticu al FC Bayern München - qu'había estrapáu (4-1) al Tottenham Hotspur na ronda previa. Willie Miller dixo qu'esti alcuentru dio al equipu l'enfotu necesariu como pa creer que yeren capaces llograr el tornéu;The Boss p. 201. el 11 de mayu de 1983 impunxéronse (2-1) na final ante'l Real Madrid. D'esta miente el Aberdeen convertir nel tercer equipu escocés en llograr un títulu européu. Alex afirmó que «agora fixi daqué importante na vida».The Boss p. 203. L'equipu realizó un bon campeonatu lligueru y revalidó la Copa d'Escocia imponiéndose (1-0) na final al Rangers; sicasí, Alex nun taba contentu col partíu del equipu, que calificó como una «vergonzosa actuación» nuna entrevista a la televisión.The Boss p. 204. Finalmente retrataríase de diches declaraciones.
Na temporada 1983-84 el Aberdeen collechó una racha de bones resultaos que-y dexaron llevar se la SPL y la Copa d'Escocia. L'espectacular currículu del entrenador escocés llevólu a entrar na Orde del Imperiu Británicu (OBE) en 1984. Rangers, Arsenal y Tottenham Hotspur quixeron contrata-y. Na temporada 1984-85 l'equipu retuvo'l campeonatu d'Escocia; sicasí, un añu dempués (1985-86) cayeron a la cuarta plaza, anque alzaron les dos copes doméstiques. N'abril d'esi mesmu añu axuntar col presidente del equipu —Dick Donald— y tresmitió-y el so deséu d'abandonar la entidá pel branu.
Seleición d'Escocia y Copa Mundial de Fútbol de 1986 Mientres la ronda clasificatoria del Mundial de Méxicu Alex yera unu de los asesores de la seleición escocesa; sicasí, la muerte del seleccionador Jock Stein el 10 de setiembre de 1985 —al terminar un alcuentru en virtú del cual a Escocia restába-y imponese nuna eliminatoria a pa llograr la clasificación— asitió a Ferguson al mandu de la seleición na eliminatoria ante los australianos. Finalmente ganaron la eliminatoria con un 2-0 en Glasgow y un 0-0 en Melbourne. Yá na copa del mundu, nun-y foi tan bien al equipu de Ferguson, que s'enfrentó a Dinamarca nel primer partíu cayendo 1-0, depués cayó 2-1 frente a Alemaña y finalmente empató 0-0 con Uruguái despidiéndose rápido de la copa. Mientres esta curtia etapa de Ferguson na seleición Archie Knox entrenó al Aberdeen.