thumb|300px|Diagrama simplificáu qu'ilustra'l árbol filoxenéticu de les angiospermes. Amuésense los grandes grupos de angiospermes (angiospermes basales, magnólides, monocotiledónees y eudicotiledónees) en distintos colores. Basáu en APG III. El sistema de clasificación APG III ye la anteúltima versión del sistema pa la clasificación de les angiospermes según criterios filoxenéticos. Foi publicáu en 2009 por un vastu grupu d'investigadores que se autodenominó «APG III» (del inglés Angiosperm Phylogeny Group, esto ye, «grupu pa la filoxenia de les angiospermes»). Esta versión asocede y reemplaza a aquelles publicaes en 1998 (denominada APG I)APG I Botanical Journal of the Linnean Society Volume 141 Issue 4 Page 399 - April 2003 doi:10.1046/j.1095-8339.2003.t01-1-00158.x y en 2003 (APG II).APG II. 2003. "An Update of the Angiosperm Phylogeny Group Classification for the orders and families of flowering plants: APG II". Botanical Journal of the Linnean Society. 141, 399-436 (pdf ) En 2016 foi reemplazada pola últimu versión del sistema, llamáu APG IV.
Esti sistema de clasificación de plantes ye distinta de los anteriores aproximamientos al ordenamientu de les angiospermes, que taben basaes principalmente en criterios morfolóxicos. El sistema APG III, al igual que los dos versiones anteriores, basar en datos moleculares —secuencies d'ADN del nucleu celular, de la mitocondria y del cloroplastu— y nel analís filoxenéticu de los mesmos. Intenta, d'esta miente, ordenar la diversidá de les angiospermes sobre la base de la so filoxenia, esto ye, recuperando la evidencia d'una serie d'eventos únicos qu'entiende la historia evolutiva d'esti grupu de plantes. Al traviés de la filoxenia puede empezase a entender la diversificación, les regularidaes nos patrones de la evolución, o a cencielles suxerir cambeos evolutivos individuales dientro d'un cladu. D'esta miente, afayáronse rellaciones ente les angiospermes qu'obligaben a desfacer de munches hipótesis largamente aceptaes alrodiu de la so evolución. Por cuenta de que el árbol filoxenéticu que s'esprendió de los analises de la filoxenia amosaba rellaciones ente grupos de plantes bien distintes a lo que s'habíen hipotetizado primero (por casu, que la anxosperma basal ye Amborella), los botánicos viéronse obligaos a refaer de forma drástica la clasificación de les plantes. L'esfuerzu conxuntu derivó nes publicaciones roblaes polos trés socesivos APG.
APG III ordenó y arrexuntó a les angiospermes en 415 families, la mayor parte de les cualos tópase incluyida en dalgunos de los 59 órdenes aceptaos por esti sistema. Tales órdenes, de la mesma, distribuyir en clados.
Conceutu Cada publicación del APG ye una carauterización y ordenamientu de tolos órdenes y families de les angiospermes esistentes según la so filoxenia. Tán diseñaos p'ayudar a la comprensión y a la enseñanza de la filoxenia de les angiospermes nun momentu dau de la conocencia de los principales clados y de les rellaciones dientro y ente cada unu d'ellos. Entá nun esiste una publicación definitiva del APG, yá que inda se siguen faciendo descubrimientos alrodiu de la filoxenia de dellos grupos de angiospermes. Ello ye que l'árbol filoxenéticu de les angiospermes inda nun ta del tou consensuáu, yá que hai entá nodos que nun tienen un allugamientu evidente nel árbol. Por esta razón, el sistema de clasificación basáu nél inda s'atopa en plenu desenvolvimientu, y ye revisáu de cutio, polo que'l APG III nun puede ser consideráu'l sistema de clasificación definitivu de les angiospermes, sinón la so más recién aproximamientu. Una constante puesta al día de la clasificación atopar nel Angiosperm Phylogeny Website calteníu por Peter Stevens, unu de los coautores de APG III.Stevens, P. F. (2001 d'equí p'arriba) Angiosperm Phylogeny Website Versión 9, Xunu 2008 y actualizáu dende entós. http://www.mobot.org/MOBOT/research/APweb/ Fecha d'accesu: 10 de mayu de 2010.
Como particularidá, esti sistema namái toma categoríes taxonómiques dende les especies hasta los órdenes, y non categoriza los taxones percima d'orde. A los grupos de categoría cimeres a orde denominar con nomes informales» (non suxetos a les normes del Códigu Internacional de Nomenclatura Botánica), polo que ye más apropiáu llamalos clados en llugar de taxones. Esta situación puede camudar nel futuru debíu —per un sitiu— a la mayor certidume que se tien alrodiu de les rellaciones filoxenétiques ente los grandes grupos de angiospermes y —pol otru— al establecimientu del Códigu Filoxenéticu de Nomenclatura Biolóxica («Filocódigo», n'inglés «Phylocode»). Ello ye que la nomenclatura filoxenética, tal como se contempla nel Filocódigo,Cantino, P.D. & de Queiroz, K. 2006. PhyloCode: a Phylogenetic Code of Biological Nomenclature. Version 3a. Website: http://www.phylocode.org . Revised June 16, 2006. ye un aproximamientu a la nomenclatura biolóxica específicamente diseñada pa nomar clados por referencia esplícita a la so filoxenia.De Queiroz, K. & Cantino, P.D. 2001. Phylogenetic nomenclature and the PhyloCode. Bull. Zool. Nomencl. 58: 254–271.De Queiroz, K. & Gauthier, J. 1990. Phylogeny as a central principle in taxonomy: phylogenetic definitions of taxon names. Syst. Zool. 39: 307–322.De Queiroz, K. & Gauthier, J. 1992. Phylogenetic taxonomy. Annual Rev. Ecol. Syst. 23: 449–480.Pickett, K.M. 2005. Cladistics 21 (2005) 79–82
Novedaes introducíes El sistema de clasificación APG III sigue la mesma llinia que'l del APG II y el APG. Les novedaes introducíes con al respective de les versiones previes tán rellacionaes colos recién descubrimientos nel árbol filoxenéticu, una y bones el sistema trata de reflexalos. Les conocencies de la filoxenia de les angiospermes xeneraos mientres la primer década del sieglu XXI determinaron dellos cambeos na circunscripción de munches families y na so clasificación, según tamién la adición de dellos órdenes nuevos, tal como se ejemplifica y detalla de siguío.
Nuevos órdenes Nel APG III adoptáronse 14 órdenes nuevos, amás de los 45 que yá fueren aceptaos en APG II. Los órdenes nuevos son: Amborellales, Berberidopsidales, Bruniales, Buxales, Chloranthales, Escalloniales, Huerteales, Nymphaeales, Paracryphiales, Petrosaviales, Picramniales, Trochodendrales, Vitales y Zygophyllales.
Filoxenia de les angiospermes parásites En APG III allugóse filoxenéticamente a la mayoría de les angiospermes parásites, bona parte de les cualos nun se topaben incluyíes en nengún orde nes versiones previes de APG. Por cuenta de l'amenorgamientu o a la perda de munchos calteres morfolóxicos taxonómicamente discriminantes, les afinidaes de munchos grupos de plantes micoheterótrofas o parásites permanecieron ensin resolver mientres décades. Col advenimiento de la sistemática molecular, fixéronse disponibles nueves ferramientes pa identificar a los parientes fotosintéticos de les plantes micoheterótrofas. Asina, los datos moleculares fueron utilizaos pa inferir les rellaciones filoxenétiques de munchos clados con especies micoheterótrofas.Cameron KM, Chase MW, Rudall PJ. Recircumscription of the monocotyledonous family Petrosaviaceae to include Japanolirion. Brittonia (2003) 55:214–225 Sicasí, los datos moleculares nun ufierten tampoco una respuesta claro y definitivo a les rellaciones filoxenétiques d'esti tipu d'organismos por cuenta de que, al nun ser organismos fotosintéticos, nun tener cloroplastos nin xenes de cloroplastu amplificables (los cualos son frecuentemente usaos n'estudios filoxenéticos), o tales xenes —cuando esisten— son altamente diverxentes y les tases de sustitución de los xenes nucleares o mitocondriales son bien elevaes, lo que causa un sesgu nes inferencias filoxenétiques.Merckx V, Bakker F, Huysmans S, Smets Y. Bias and conflict in phylogenetic inference of myco-heterotrophic plants: a case study in Thismiaceae. Cladistics (2009) 25:64–77 Coles mesmes, l'alquisición de muestres representatives de munchos taxones, un factor críticu pa realizar una reconstrucción filoxenética, ye inda una torga pa munchos grupos de micoheterótrofos raros, tales como Corsiaceae, Triuridaceae, Epirixanthes (Polygalaceae), Cheilotheca (Ericaceae) y Thismiaceae.Smith SE, Read DJ. Mycorrhizal symbiosis (2008) 3rd edn. London: Academic Press
Nueves families y allugamientu de xéneros o families de posición taxonómica incierta Allugar en families a xéneros que nun fueren allugaos en families en APG II, y families n'órdenes, amenorgándose considerablemente'l númberu de taxones que nun tán incluyíos en categoríes d'orde cimeru, con al respective de lo que s'atopaba en APG II. Nesti sistema de clasificación queden solamente 5 taxones (dos pequeñes families de plantes parásites y tres xéneros) qu'inda non s'allugaron nel árbol filoxenéticu de les angiospermes y polo tanto inda nun fueron allugaos en nengún orde nel APG III.
Gerrardina ye un xéneru con dos especies natives d'África. Escontra 1870 el xéneru fuera incluyíu nes sapindácees,Oliver, D. 1870. Gerrardina foliosa, Oliv. Hooker's Icon. Pl., Third Series 1: 60. t. 1075 familia que depués foi incluyida nes flacurtiácees, na que se retuvo a Gerrardina al momentu de describise la segunda especie del xéneru en 1939.Milne-Redhead, Y. 1939. Gerrardina eylesiana Milne-Redhead. Hooker's Icon. Pl., Fifth Series 4: 1-2, t. 3390. Sobre la base de los aspeutos morfolóxicos, Gerrardina presentaba dellos calteres de mancomún colos restantes miembros de la familia, pero otros munchos pa los cualos difería, polo que se propunxo en 2005 la so esclusión de la mentada familia y la creación d'una nueva familia pa incluyila, Gerrardinaceae. Esta nueva familia, sicasí, nun yera posible incluyila fácilmente en nengún orde.Alford, M. H. 2006. Gerrardinaceae: a new family of African flowering plants unresolved among Brassicales, Huerteales, Malvales, and Sapindales. Taxon 55: 959-964. En 2009, gracies a los analises filoxenéticos realizaos sobre datos moleculares d'una gran cantidá de taxones, foi posible concluyir que Gerrardina en realidá tópase circunscrita nel orde HuertealesWorberg, Andreas; Alford, Mac H.; Quandt, Dietmar; Borsch, Thomas. 2009. Huerteales sister to Brassicales plus Malvales, and newly circumscribed to include Dipentodon, Gerrardina, Huertea, Perrottetia, and Tapiscia. Taxon, Volume 58, Number 2, May 2009 , páxs. 468-478(11)
L'exemplu de Gerrardinaceae describe'l carreru de munches otres families que la so allugamientu taxonómicu yera desconocida o dudosa y que, gracies a los analises moleculares realizaos na primer década del añu 2000, pudieron asignase inequívocamente a nuevos órdenes. Estos estudios fueron recoyíos pol APG III, de cuenta que delles families fueron reasitiaes taxonómicamente, ente les que s'atopen: Hydatellaceae (agora Nymphaeales), Haptanthaceae (agora Buxales), Peridiscaceae (agora Saxifragales), Huaceae (agora Oxalidales), Centroplacaceae y Rafflesiaceae (agora dambes del orde Malpighiales), Aphloiaceae, Geissolomataceae y Strasburgeriaceae (agora toes del orde Crossosomatales), Picramniaceae (Picramniales), Dipentodontaceae y Gerrardinaceae (agora dambes de Huerteales), Cytinaceae (agora Malvales), Balanophoraceae (agora Santalales), Mitrastemonaceae (agora Ericales) y Boraginaceae (qu'agora ye considerada siquier un miembru del cladu de les lámides).