Pal automóvil fabricáu n'Estaos Xuníos, vease Ford Escort (América del Norte)
El Ford Escort ye un automóvil del segmentu C producíu pol fabricante d'Estaos Xuníos Ford Motor Company ente 1968 y 2000. El Escort foi desenvueltu por Ford Europa pal mercáu européu; tamién esistió una versión d'Estaos Xuníos que foi similar en delles xeneraciones al Escort européu. Foi tamién producíu n'América del Sur, onde tantu n'Arxentina como en Brasil produciéronse la tercera y cuarta xeneración, ente 1982 y 2000. Cola creación del joint-venture Autolatina en 1986, toles versiones del Ford Escort pasaron a fornise con impulsores Audi, emplegaos pa la marca Volkswagen nel mercáu suramericanu. Esta producción duró hasta 1995, añu en que s'eslleiera Autolatina.
En total, esistieron seis generación del modelu Escort, que fueron sometíes en distintes dómines a distintos tipos de restyling, como en 1986 y 1994. D'estos seis versiones, la primera y la segunda producir en versión notchback, ente que, de la tercera a la sesta, dambes incluyíes, solamente produciéronse en versiones hatchback, descapotable y familiar. Estes xeneraciones complementar con una versión sedán del vehículu que foi bautizada como Ford Orion. A partir de la reformulación de la sesta xeneración, toles versiones pasaron a denominase namái Escort. __TOC__
Primer xeneración
thumb|left|200px|Ford Escort I sedán de cuatro puertes. Na década de 1950 Ford Motor d'Inglaterra fabricó per primer vegada un automóvil cola denominación "Escort". Trátase de la versión familiar del modelu Ford Prefect.
La llinia Ford Escort europea nació en 1968 como proyeutu paneuropéu de Ford, nel que taríen implicaes tanto la división británica (onde sustituyiría al Anglia 105Y) y l'alemana, onde crearía un nuevu nichu de mercáu. El primer Escort incorporaba faros redondos y diseñu aerodinámicu. Los sos motores yeren Ford Kent de fluxu cruzao, con cuatro cilindros en llinia.
La serie Twin Cam taba fornida con un motor Lotus d'ocho válvules y doble árbol de lleves, capaz d'apurrir una potencia máxima de 120 CV. Ésti ganó nel so debú, nel Circuitu Internacional d'Irlanda, pilotáu por Roger Clark.
Versiones RS thumb|left|230px|Ford Escort I RS. El Escort I RS1600 foi'l primer modelu de Ford con denominación RS (Rallye Sport), y el primeru en salir de la cadena de producción de AVO (Advanced Vehicle Operations).
El RS1600 foi anunciáu nel añu 1970 como'l sustitutu del Escort Twin Cam, y en teoría incorporaría un motor BDA de 16 válvules, qu'apurría 120 CV na so versión de cai, y aproximadamente unos 160 na so versión de competición.
A pesar d'ello, los RS1600 que ganaron la Copa del Mundu de Rally, montaben motores X-Flow 1860 en cuenta de los BDA. La única razón yera que los X-Flow taben fabricaos a prueba de bombes, y yeren ideales pa cubrir llargues distancies. Al ganar la Copa del Mundu de Rally apaeció'l Escort Méxicu, col motor X-Flow de 1598 cc y 86 CV.
El 11 d'ochobre de 1973 apaeció'l Escort RS2000, qu'en principiu diba llamase “Puma” pero la directiva de Ford decidió siguir cola tradición RS.
Incorporaba un motor Pinto 2.0 cola única diferencia de qu'en cuenta de llevar un ventilador mecánicu, por razones d'espaciu nel vanu motor, tenía un electro ventilador controláu por termostatu. El motor producía 100CV, 2 más que'l Pinto 2.0 de les Cortina. El so preciu base yera de £1586.
Motorizaciones 939 cc I4 OHV 1098 cc I4 OHV 1298 cc I4 OHV (1300 y GT), * 1558 cc I4 (Twin Cam) 1994 cc I4 (RS2000) 1100 cc I4 OHV
Segunda xeneración
Los primeros Escort II salieron de les cadenes de producción el 2 d'avientu de 1974, y punxéronse a la venta a principios de 1975, mientres el so desenvolvimientu'l so nome en clave foi: “Brenda”.
A nivel mecánicu yera práuticamente idénticu al Escort I, del cual tomó toles sos mecániques, inclusive l'impopular motor de 950 cc. Les versiones familiares yeren totalmente idéntiques a les del Escort I, solamente camudaba'l so frontal.
La producción de los Escort II remató adulces n'agostu de 1980, dempués d'un ampliu númberu de ventes.
Motores Motor Ford Kent OHV I4 de 1,1 L Motor Ford Kent OHV I4 de 1,3 L Motor Ford Kent OHV I4 de 1,6 L Motor Cosworth BDA DOHC I4 de 1,8 L (RS1800) Motor Ford Pinto OHC I4 de 2,0 L (RS2000 y Australia)
Tercer xeneración
En setiembre de 1980 apaez la tercer xeneración del Ford Escort, que al contrariu que los dos anteriores disponía de traición delantera. Esta nueva xeneración nun yera tan solo una reestilización de les anteriores, sinón que partía d'una base dafechu distinta, incluyendo nuevos motores y una suspensión dafechu independiente nes 4 ruedes. El nome que recibió l'automóvil mientres la so etapa de desenvolvimientu foi "Erika". El so comercialización n'Europa empezó en 1980, y n'España, nel últimu trimestre de 1981. Con tal motivu, Ford aprovechó tamién pa introducir dellos cambeos na gama Fiesta, según nos modelos cimeros (Taunus y Granada), que yeren d'importación. En 1981 el Escort III foi nomáu Coche del Añu n'Europa, y al añu siguiente, Coche del Añu n'España.Coche del Añu n'Europa 1981 . Caroftheyear.org. Consultáu'l 15-4-2011.Ford Escort, Coche del Añu 1982. ABC.es. Consultáu'l 15-4-2011.
Ente les carroceríes disponibles atópense versiones de 3 puertes, de 5 puertes, familiar y una novedá al respective de la segunda xeneración: una versión descapotable. Amás, en 1983 poner a la venta una versión de 4 puertes denominada "Orion". El Escort compitió col Talbot Horizon, SEAT Ritmo y Ronda, y Renault 14 y 11, fundamentalmente. En 1986, el Escort III foi reestilizado p'afaelo a la dura competencia nesi segmentu del mercáu (siendo vendíu como Escort IV, que yera básicamente'l mesmu automóvil). Pal mercáu español, les versiones de 5 puertes yeren fabricaes na fábrica valenciana d'Almussafes. El XR3, RS Turbo y el XR3i importábense.
Mecánica Ente les motorizaciones de gasolina disponible nel Escort III, partir dende un 1.1 L (motor Valencia), pasando polos modernos motores CVH, de 1.3 L y 1.6/1.6i L, hasta llegar a un 1.6i L con turbo qu'apaecería a finales de 1984. En motorizaciones diésel, namái se disponía d'un 1.6 L. Taba disponible n'acabaos L (1.1 y 1.3), GL (1.1, 1.3 y 1.6) y Ghia (1.3 y 1.6).
Les tresmisiones disponibles yeren una Ford BC4 manual de 4 velocidaes, una Ford BC5 manual de 5 velocidaes, o una Ford ATX automática de 3 velocidaes.
Cuarta Xeneración
Al empiezu del añu 1986 apaeció la Cuarta xeneración del Escort, un rediseño del Escort III, y caltenía la mayoría de les carauterístiques y motorizaciones.
Sicasí, esti Escort empezó a montar un arcaicu sistema d'antibloqueo de frenos, llamáu ABL. Al igual que l'anterior versión del Escort III, taba disponible con caxa de cambeos Ford BC4 manual de 4 velocidaes, Ford BC5 manual de 5 velocidaes, y Ford ATX automática de 3 velocidaes, pero agora, tamién taba disponible con una Ford CTX CVT automática. Hubo versión cabrio y una RS Turbo, que tenía 133cv, plantes específiques, asientos recaro, alerón, aletines, taloneras y branquies nel capo
N'América del Sur, esta versión empezó a ser construyida primero por Ford Motor do Brasil y por Ford Motor d'Arxentina. El modelu, a diferencia d'Europa, venía forníu col vieyu motor CHT, construyíu por FMB pa motorizar al Ford Corcel y que de la mesma, yera deriváu del modelu Renault 12 francés. Col advenimiento d'Autolatina y la fusión con Volkswagen, esti modelu de Escort pasó a fornir un motor Audi A-1000, igual al utilizáu por Volkswagen para motorizar al Volkswagen Golf, anque a diferencia d'este, nel Escort venía con disposición tresversal.
En materia deportivo, esti modelu foi'l primeru de la gama Escort en ser utilizáu n'Arxentina pa competir na categoría TC 2000. Per esos años, Ford Motor Arxentina desenvolviera un modelu 3 puertes de corte deportivu que foi denomináu Ford Escort XR3 y foi desenvueltu pal so usu en competencies. Uno de los preparadores que fixera usu d'esti modelu, foi'l chasista Tuliu Crespi, qu'en collaboración con Oscar Castellanu na parte motores, fixeron debutar na categoría y nel automovilismu grande de l'Arxentina, al futuru quíntuple campeón de Turismu Carretera, Guillermo Ortelli.
Motores Motor Valencia OHV L4 de 1117 cc Motor Valencia OHV L4 de 1296 cc Motor HCS OHV L4 de 1118 cc Motor HCS OHV L4 de 1297 cc Motor Ford CVH OHC L4 de 1392 cc Motor Ford CVH OHC L4 de 1596 cc
Quinta xeneración
En setiembre de 1990, salió la Quinta xeneración del Escort, carrocería que sirvió como base pal "Escort RS Cosworth" utilizáu nel Campeonatu Mundial de Rally. Esti nuevu Escort presentaba un diseñu con mayores dimensiones que'l so antecesor, sicasí esto nun suponía un cambéu de segmentu pal modelu. Esta versión, nada tenía que ver cola anterior, calteniendo namái l'estilu de diseñu de lo so parte posterior con cayida tipu fastback, y presentando mayores dimensiones y nueves llinies que lo dotaben d'una figura altamente aerodinámica. Otra novedá, foi la implementación de los motores Zetec de cuatro cilindros 16v y DOHC 4 cilindros 16v, que sutituían a los veteranos CVH y OHV, con cilindraes d'ente 1.6 y 1.8 llitros y los motores Audi A-1000 implementaos n'Arxentina y Brasil de 1600 y 1800 cm3. Otra versión especial, fabricada n'Inglaterra, foi'l Ford Escort RS Cosworth, que fornía un motor Cosworth, un 2.0 16V Turbo, y traición total. Los DOHC veníen heredaos del Ford Sierra. La versión sedán foi rebautizada como Ford Orion y comercializóse como un modelu separáu, anque yeren idénticos dende'l frontal hasta les puertes traseres. N'Arxentina, la versión 3 puertes del Escort siguió comercializándose col nome Escort XR3, ente que los sos motores siguíen siendo los mesmos motores Audi de la xeneración anterior y empezaben a llegar les primeres unidaes con motor Cosworth de 2 llitros y 16 válvules. Esti Escort recibió llixeros retoques estéticos en setiembre de 1992 (siendo vendíu como Escort Vb).
Motores 1.3 L (1297 cc) HCS 60 PS (44 kW; 59 CV) 1.4 L CFi (1392 cc) CVH 71 PS (52 kW; 70 CV) 1.4 L EFi (1392 cc) CVH 75 PS (55 kW; 74 CV) 1.6 L G/H (1597 cc) CVH 90 PS (66 kW; 89 CV) 1.6 L EFi (1597 cc) CVH 105 PS (77 kW; 104 CV) 1.6 L EFi (1598 cc) Zetec 90 PS (66 kW; 89 CV) 1.8 L EFi (1796 cc) Zetec 105 PS (77 kW; 104 CV) 1.8 L EFi (1796 cc) Zetec 115 PS (85 kW; 113 CV) 1.8 L EFi (1796 cc) Zetec 130 PS (96 kW; 128 CV) 1.8 L D (1753 cc) Endura D 60 PS (44 kW; 59 CV) 1.8 L TD (1753 cc) Endura D 75 PS (55 kW; 74 CV) 1.8 L TD (1753 cc) Endura D 90 PS (66 kW; 89 CV) 2.YBT 0 L EFi (1998 cc) 227 PS (167 kW; 224 CV) Cosworth 2.0 L (1993 cc) I4 150 PS (110 kW; 148 CV)
Sesta Xeneración
En xineru de 1995 salió La Sexta xeneración del Escort, con una parrilla ovalada y más curves que'l Escort anterior. Ford dio per concluyida la producción del Escort n'Europa'l 21 de xunetu de 1999, un añu dempués de que'l so sustitutu fuera llanzáu, el Ford Focus.
N'Arxentina, la so versión sedán foi utilizada pa competencies d'automovilismu en distintes categoríes. Onde sobresalió de manera bultable foi nel TC 2000, onde cola preparación d'Oreste Berta, esta xeneración del Escort llevóse los títulos de los años 1997, 2000 y 2001, siendo consagraos campeones Henry Martin, Daniel Cingolani y Gabriel Ponce de León respeutivamente.
En tantu, n'otra categoría onde participó foi nel Turismu Nacional, onde compitió coles sos versiones sedán y Coupé XR3. Por cuenta de la variedá de motores que presentaba, perfectamente podía competir tantu na Clase 2 (hasta 1600 cm3) y la Clase 3 (hasta 1800 cc). Na primera, Néstor Percaz y Juan Heguy apoderaron les aiciones dende 2002 a 2005, con dos campeonatos consecutivos pa cada unu, piloteando el modelu de 5 puertes, ente que na mayor, Ernesto Bessone II en 2003 col 5 puertes y Patriciu Di Palma en 2005 col sedán, fueron quien llevaron el so nome lo más alto del campeonatu.