Lucio Edwin Gutiérrez Borbúa ye un inxenieru civil y ex-militar ecuatorianu.oportunidá_.html Lucio Gutiérrez busca otra oportunidá pa llegar al poder La Hora, 7 de febreru de 2013. Consultáu'l 14 de marzu de 2013. Foi Presidente d'Ecuador del a la . Anguaño ye líder de l'agrupación política Sociedá Patriótica.
Biografía Lucio Gutiérrez nacíu na ciudá de Quito la , fíu de Jorge Lucio Gutiérrez Rueda y María Fanny Borbùa Bohórquez, enfermera finada en 1986. Pocos díes dempués de la so nacencia foi lleváu polos sos padres a Colombia y depués a Tena, na Amazonia ecuatoriana, onde estudió la primaria na Escuela Santu Domingu Savio, que rexentaben los padres Josefinos y la secundaria nel Colexu San José..
En Tenasur/ecuador/lucio_gutierrez_borbua Lucio Gutiérrez Borbúa, Centru d'Estudios y Documentación Internacionales de Barcelona. Consultáu'l 14 de marzu de 2013. A los 15 años ingresó nel Colexu Militar Eloy Alfaro de Quitu. Estudió na Escuela Politéunica del Exércitu (Espe) en Quitu, na que llogró'l títulu d'inxenieru civil,y tamién llicenciáu n'educación física, n'alministración y ciencia militar.
En 1982 casóse con Ximena Bohórquez a quién conocía dende la niñez por tener un parentescu alloñáu y con quién tuvo dos fíos: Karina Gutiérrez Bohórquez Viviana Gutiérrez Bohórquez
Carrera militar Terminaos los sos estudios nel Colexu Militar, d'alcuerdu a lo establecío polos reglamentos castrenses foi unviáu a distintos destinos, hasta qu'en 1996 foi designáu edecán del Presidente Abdalá Bucaram, decidiendo desconocer les órdenes de Bucaram de defender el Palacio de Carondelet nos díes previos a la so destitución. A los pocos díes tamién foi designáu edecán del presidente constitucional interín Fabián Alarcón. Llegó al grau de Coronel d'Estáu Mayor nel Exércitu ecuatorianu. A principios de 1999 foi unviáu como Xefe del grupu de caballería Xeneral Dàvalos a Cuenca, cargu qu'aprovechó pa presentar escritos al presidente Jamil Mahuad y al so ministru de defensa solicitándo-y un cambéu económicu y una meyora de les condiciones de les families ecuatorianes, indicando que les Fuercies Armaes tienen de tar del llau del pueblu, llogrando'l sofitu de militares de mandu mediu.
En marzu de 1999, el país entró en crisis económica obligando a que'l presidente Jamil Mahuad decretara'l conxelamientu de los depósitos bancarios y la medría del preciu de la gasolina en casi un 150%. Ante esto, el Coronel Gutiérrez, al mandu d'un grupu d'oficiales menores y dellos miembros de tropa, favoreció un llevantamientu indíxena que se tomó Quito'l 21 de xineru de 2000 provocando la cayida de Mahuad.
Rebelión del 21 de xineru
El 21 de xineru de 2000, Lucio Gutiérrez participó nuna rebelión indíxena y de militares de baxu rangu que derrocó al presidente constitucional Jamil Mahuad, y xunto a Antonio Vargas, l'entós presidente de la Conaie y el Dr. Carlos Solórzano Constantine, ex-presidente de la Corte Suprema de Xusticia, formaron un triunviratu que nun foi aceptáu internacionalmente nin tuvo sofitu local. Al momentu de posesionarse esi triunviratu, el xeneral Carlos Mendoza comandante xeneral del Exércitu, tomó'l llugar de Gutiérrez, quién al momentu tenía rangu de coronel. L'orde constitucional foi restablecíu poles Fuercies Armaes y el vicepresidente, Gustavo Noboa Bejarano, foi juramentado como presidente de la República del Ecuador.
Lucio Gutiérrez foi entós arrestáu por golpista y confináu nel Fuerte Militar Atahualpa, onde permaneció mientres 120 díes hasta que'l Congresu dio-y l'amnistía. Una vegada llibre empezó a trabayar na conformanza d'un movimientu políticu al que bautizó precisamente col nome de Partíu Sociedá Patriótica 21 de Xineru, conformáu en gran parte polos sos ex compañeros militares que participaron nel derrocamientu de Mahuad. Dos años más tarde, presentó la so candidatura presidencial a les eleiciones presidenciales del 2002 que lo llevaría a trunfar nos dos vueltes eleutorales realizaes el 20 d'ochobre y el 24 de payares de 2002, venciendo a candidatos que -como'l Dr. Rodrigo Borja Cevallos, el Dr. Osvaldo Hurtado Larrea y el Ab. León Roldós Aguilera- desempeñaren con anterioridá la Presidencia y la Vicepresidencia de la República, amás del so contrincante na segunda vuelta, Álvaro Noboa.Enciclopedia del Ecuador. Efrén Avilés
Presidente Constitucional d'Ecuador (2003-2005) Gustavo Noboa convocó a eleiciones presidenciales pal añu 2002, pa la cual presentárense delles figures polítiques como candidatos. Ente los aspirantes atopábase Álvaro Noboa y Gutiérrez, quien formara parte de la "Xunta de Salvación Nacional" pero agora como candidatu presidencial pol Partíu Sociedá Patriótica 21 de Xineru, n'alianza col movimientu Pachakutik y col sofitu del MPD, siendo escoyíu Presidente de la República na segunda vuelta eleutoral, que se desenvolvió'l 24 de payares de 2002.
Polítiques públiques Apenes eleutu, Lucio Gutiérrez, anunció un gobiernu pluralista y de concertación nacional, con inclusión de representantes de los movimientos sociales. Dixo qu'unviaría al Congresu proyeutos de llei pa despolitizar los tribunales de xusticia, crear la cuarta función del Estáu pa control y rindición de cuentes, amás de modernizar l'aparatu burocráticu. Gutiérrez estructuró un gabinete diverso pero contradictorio: el frente económicu y el frente políticu atopar en manes de los sectores tradicionales de la derecha. Per otru llau, apurrió 4 ministerios a Pachakutik, ente los que destacaben los de Rellaciones Esteriores y Agricultura, que los sos ministros yeren personalidaes de la inteleutualidá indíxena. Esti gabinete tan diversu, nun tuvo una mano conductora que-y diera coherencia, cada ministru trabayaba casi n'aislamientu, les xuntes de Gabinete yeren escases, pocu granibles, sicasí, enxamás se plantegaron rectificaciones. Llueu les discrepancies polítiques con quien lo ayudaren a aportar al poder tamién se fixeron latentes y los movimientos indíxenes, empezaron a primir al mandatariu hasta que l'alcuerdu rompióse. Gutiérrez depués d'este quebre frecuentemente realizaba cambeos nel so gabinete, designando como ministros a personaxes políticos conocíos de partíos políticos tradicionales.
Pero a los pocos meses de gobiernu, los sos aliaos d'esquierda repararon un cambéu inesperáu: el Presidente visita los Estaos Xuníos y declara públicamente ser el so meyor amigu. Amás alteria les funciones y poderes del Estáu pa evitar oposición parllamentaria y fai un pactu cola derecha ecuatoriana representada pol Partíu Social Cristianu (PSC), ante la falta de sofitu nel Congresu Nacional. Depués de roblar una de les Cartes d'Intención col Fondu Monetariu Internacional, a manes del so ministru d'Economía, Mauricio Pozu, dicha carta pasó a convertise nel programa de gobiernu. El presidente pretendió plantegar la Llei Trole III qu'incluyiría reformes a los sectores petroleru, llétricu y a la seguridá social, pa facilitar la participación de capital priváu y ampliar les posibilidaes d'asitiar bonos nel Institutu Ecuatorianu de Seguridá Social (IESS).
Ordenó un aumentu nel preciu de los combustibles, provocando l'alza inmediata del costu de la canasta familiar y el refugu de la ciudadanía a la política económica impuesta. Ante esta situación, el presidente llevantó al so alredor un cercu d'allegaos militares, nomándolos Ministros d'Estáu, subsecretarios y presidentes d'empreses estatales como Petroecuador, Pacifictel, Andinatel, Aduanes, etc. Nel campu político, seis militares retiraos fueron tamién nomaos pal cargu de Gobernador, en distintes provincies, otramiente, los sos familiares cercanos, llonxanos y rellacionaos pasaron de momentu a convertise n'emplegaos públicos, siendo'l casu emblemáticu'l del cuñáu del presidente, Napoleón Villa, quién foi nomáu como direutor del Fondu de Solidaridá, cargu del que foi dixebráu pol Tribunal Constitucional por nepotismu. La situación petrolera del país sufrió un grave revés a mediaos del 2004 cuando l'Estáu ecuatorianu decidió la nulidá o rescisión del contratu cola multinacional petrolera norteamericana OXY. Tres años más tarde “el gobiernu ecuatorianu decidió dar por perdíu'l pleitu y apuntase a pagar el rubro sentenciáu en xunetu del 2004 más los intereses… Les proyeiciones iniciales dan cuenta de más de $ 153 millones…”.
Escándalos de corrupción A principios d'ochobre de 2003, Gutiérrez tuvo de soportar un escándalu que solmenó les estructures de les Fuercies Armaes Ecuatorianes: El descubrimientu que -dende diba dellos años- de los cuarteles militares sumiera gran cantidá d'armamentu, y que esti podría ser “axustáu” coles FARC (Fuercies Armaes Revolucionaries de Colombia). Ante la presión pública, dellos sospechosos fueron deteníos pa ser sometíos a la Xusticia Militar”, pero les autoridaes respeutives negar a dar los sos nomes. A los pocos díes el Presidente de Colombia, Álvaro Uribe, en declaraciones formulaes per televisión ante la prensa respigó la opinión internacional declarando que “De manera corrupta dellos miembros del Exércitu Ecuatorianu, contra'l so gobiernu, contra'l so país, contra la democracia, contra'l gran pueblu ecuatorianu, contra la so constitución, vendiéron-y eso a los terroristes colombianos”.(El Comercio, Oct. 17/2003). Les situación iguar de forma diplomática meses dempués, habiendo antes rotu rellaciones diplomátiques los dos países.
Les denuncies d'irregularidaes comprobaes” nun cesaben: el Ministru de Desenvolvimientu Humanu, Patricio Ortiz tuvo d'arrenunciar al so cargu envueltu n'acusaciones que la arreyaben nun escuru asuntu rellacionáu con un sobrepreciu o negociáu, perpetáu na alquisición de ciertos insumos destinaos a socorrer a pobladores indíxenes afeutaos poles erupciones del volcán Tungurahua. Al empecipiase'l 2004 la situación social y política nun camudara, y los indíxenes, clamaben y proponía por tolos medios favorecer un nuevu llevantamientu pa “repitir el 21 de xineru de 2000”; pero afortunadamente pal gobiernu, magar la situación económica de los ecuatorianos nun ameyorara, tampoco se deteriorara, y esto caltenía al pueblu relativamente sele. Gutiérrez foi investigáu por acusaciones d'utilizar recursos públicos en sofitu del partíu de gobiernu y de los sos candidatos mientres les eleiciones seccionales d'Ecuador de 2004. Amás munchos de los sos ministros fueron investigaos por corrupciónsobremanera nes carteres de Bienestar Social y Vivienda, teniendo que modificar el so gabinete frecuentemente.
Nesi ambiente d'incertidume y amenaciáu por dellos partíos políticos que-y esixíen el so arrenunciu, visitó los cuarteles militar y policial pa ufiertar a los sos miembros un considerable aumentu económicu, ensin considerar que la delda social yera impagable y que'l presupuestu pa la salú y la educación nun podía cubrir nin siquier les sos necesidaes más elementales. Buscando tamién el respaldu de los sos simpatizantes, empreses como Pacifictel despidieron intempestivamente a más d'un centenar de trabayadores, que darréu seríen sustituyíos por miembros del partíu políticu del Gobiernu. A principios de payares del 2004 y convertíu en líder de la oposición, Febres-Cordero intentó empecipiar un Xuiciu Políticu pa destituyilo del cargu.
Destitución de Maxistraos de la Corte Nacional y la Pichi Corte