Aparicio Méndez Manfredini foi un abogáu y políticu uruguayu, presidente de facto ente 1976 y 1981.
Carrera Graduáu como doctor, convertir n'especialista en derechu alministrativu y profesor de dicha materia na Facultá de Derechu de la Universidá de la República ente 1934 y 1955. Alloñar de la docencia universitaria de resultes d'un enfrentamientu col gremiu estudiantil, que lo acusaba de faer en clase l'apoloxía del réxime fascista de Mussolini n'Italia. Sicasí, adquirió gran prestíu, inclusive internacional, como xurista. Dalgunos de los sos llibros nesti campu, como La xerarquía, La teoría del órganu, y Sistemes orgánicos siguen siendo utilizaos a nivel académicu y universitariu.La teoría del órganu citada en ElDial.com, diariu xurídicu arxentínLa teoría del órganu citada nuna sentencia de la Corte Constitucional de Colombia
Militante nel Partíu Nacional, foi integrante de la Corte Eleutoral nos años 1940 y ministru de Salú Pública mientres el primer y segundu colexáu blancu ente 1961 y 1964. En 1971 averar al Movimientu Pola Patria; tres la celebración de les eleiciones de payares d'esi añu, Méndez presenta un alegatu d'impugnación de los comicios de xacíu fraude.
Dictadura Eslleíu'l Parllamentu en 1973, foi nomáu pola dictadura militar de Fuercies Armaes miembru del Conseyu d'Estáu, órganu col que'l réxime militar sustituyó a l'Asamblea Xeneral. En 1974 pasó a presidir esti cuerpu.
En 1976 foi designáu Presidente de la República pol Conseyu de la Nación (organismu tuteláu poles Fuercies Armaes), cargu qu'asume'l 1º de setiembre, roblando, ente otros, el Actu Institucional Nᵘ 4 (actu que Alberto Demicheli nun quixo suscribir) que proscribió la participación política de 15000 ciudadanos mientres quince años.
El 19 de xunu de 1977, cumpliéndose 213 años de la nacencia del héroe nacional José Gervasio Artigas, Méndez presidió la ceremonia de treslláu de los restos del prócer al nuevu mausoléu na Plaza Independencia de Montevideo, nun polémicu xestu de ensalzamiento de la figura del prócer republicanu pa llexitimar una dictadura militar.
Mientres el so mandatu llevar a cabu un plebiscitu de 1980 que buscaba modificar la Constitución pa llexitimar el réxime dictatorial, que foi refugáu pol eleutoráu dexando un lentu procesu d'apertura democrática.
El 1 de setiembre de 1981 reemplazar yá un xeneral, Gregorio Álvarez, ex xefe del exércitu.
Finó'l 27 de xunu de 1988 en Montevidéu, xustamente'l día en que se cumplía'l decimoquintu aniversariu del golpe d'Estáu.
Ministros Ministeriu Nome Periodu Interior Hugo Llinares Brum 1976 - 1979 Manuel Núñez 1979 - 1981 Yamandú Trinidá 1981 Rellaciones Esteriores Juan Carlos Blanco Estradé 1976 Alejandro Rovira 1976 - 1978 Adolfo Folle Martínez 1978 - 1981 Estanislao Valdés Otero 1981 Economía y Finances Alejandro Végh Villegas 1976 Valentín Arismendi 1976 - 1981 Defensa Nacional Walter Ravenna 1976 - 1981 Educación y Cultura Daniel Darracq 1976 - 1981 Industria y Enerxía Luis Heriberto Meyer 1976 - 1980 Francisco Tourreilles 1980 - 1981 Salú Pública Antonio Cañellas 1976 - 1981 Agricultura y Pesca Julio Eduardo Aznárez 1976 Luis Heriberto Meyer 1976 - 1977 Estanislao Valdés Otero 1977 - 1978 Luis Heriberto Meyer 1978 Jorge León Otero 1978 - 1979 Juan Carlos Cassou 1979 - 1981 Félix Zubillaga 1981 Trabayu y Seguridá Social José Etcheverry Stirling 1976 - 1979 Carlos Maeso 1979 - 1981 Tresporte y Obres Públiques Eduardo Sampson 1976 - 1981 Vivienda y Promoción Social Ernesto Llovet 1976 - 1977 Xusticia Fernando Bayardo Bengoa 1977 - 1981 Secretaría de Presidencia Luis Vargas Garmendia 1976 - 1980 Enrique Ferri 1980 - 1981 Cronoloxía Histórica del Prof. Walter Rela
Referencies
Bibliografía
Enllaces esternos
Aparicio Méndez n'imáxenes del noticiario cinematográficu Uruguái Güei (1979).
Categoría:Abogaos y abogaes d'Uruguái Categoría:Xuristes d'Uruguái Categoría:Políticos y polítiques del partíu Nacional (Uruguái) Categoría:Ministros y ministres d'Uruguái Categoría:Presidentes d'Uruguái Categoría:Dictadores Categoría:Dictadura cívico-militar n'Uruguái