Henri-Lambert d'Herbigny, marqués de Thibouville foi un escritor ya intelectual francés.
Biografía Nacíu en París, yera fíu d'un conseyeru d'Estáu. Siguió la vía de les armes, onde llogró'l grau de maestre de campu nel reximientu de dragones de la reina. Abandonó la carrera pola de lletres y entabló amistá con Voltaire, col que caltuvo una asidua correspondencia: caltuviéronse más de cincuenta cartes dirixíes por Voltaire a Thibouville. El so gustu pol teatru y la declamación lleváronlu a sirvir a Voltaire como intermediariu colos actores qu'actuaben nes obres del maestru y, dacuando, tamién colos editores de les sos publicaciones.
Obra La reputación de Thibouville basábase más sobre la so intelixencia que sobre'l so talentu y les sos obres fueron pocu envaloraes. De toes formes dexó: Thélamine, traxedia, 1739; L'École de l'Amitié («La escuela de l'amistá»), novela, 1757; Le Danger des passions, ou anectodotes syriennes et égyptiennes («El peligru de les pasiones o anécdotes siries y exipcies»), 1758; Réponses d'Abeilard à Héloïse («Respuestes d'Abelardo a Eloisa»), 1758; Namir, traxedia, 1759;Esta obra foi representada'l 12 de payares de 1759. Grimm, que la calificó de insípida, cunta que la representación nun llegó a la fin: nel cuartu actu, Le Kain, que yera'l protagonista, viose obligáu a averase al públicu y dicir «Señores, si paez-yos bien, vamos tener l'honor de davos la versión curtia», y que'l patiu de butaques nun se fixo de rogar. Fréron indicó nel Année littéraire que viera obres peores acoyíes con más indulxencia. Qui ne risque rien n'a rien («Quien nada arriesga nada tien»), 1772; Plus heureux («Más feliz»), 1772.
Homosexualidá La so bultable homosexualidáGrimm describir como más apegáu entá que M. de Villette al cultu qu'esi amor que los nuesos sabios han proscritu tan rudamente, pero qu'aquellos na Antigua Grecia» escusaben con tanta indulxencia. nun-y torgó casar se en 1731 con Louise-Élisabeth de Rochechouart, ya inclusive tomar una amiga, Mélanie de Laballe,Debutó na Comédie Française en 1746 nel papel de Agnès de École des femmes y morrió de viruela en 1748, a los dieciséis años. lo que nun convenció a los chanciosos qu'estendieron l'epigrama,
El mesmu Voltaire, nes sos primeres ediciones de La Pucelle d'Orléans (La doncella d'Orleans), xuniera'l so nome al del duque de Villars, acusáu tamién de ser homosexual nos versos siguientes:
Voltaire negó nuna carta empobinada a Thibouville ser l'autor real d'esos versos,«La mio probe doncella convertir nuna p... infame, a quien se-y fixo dicir groseríes insoportables. Inclusive se-y entemez la sátira; bisbisar por comodidá na rima, versos escandalosos contra les persones a les que me siento más apegáu.» (Voltaire, Lettre à M. Le marquis de Thibouville fechada'l 21 de mayu de 1755). pero Voltaire tenía costume de faer esi tipu de negaciones obligaes.
Referencies
Fuentes « Henri Lambert d'Erbigny, marquis de Thibouville », en Louis-Gabriel Michaud, Biographie universelle ancienne et moderne : histoire par ordre alphabétique de la vie publique et privée de tous les hommes avec la collaboration de plus de 300 savants et littérateurs français ou étrangers, 2y édition, 1843-1865 detalles de la edición
Categoría:Escritores de Francia Categoría:Escritores en francés Categoría:Militares de Francia Categoría:Nobles de Francia Categoría:Historia LGBT Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos Categoría:Persones de París