thumb|200px|right|Les barates, cucaraches o cualquier inseutu caseru ye consideráu una alimaña pol home. Alimaña: ye un vocablu de connotación negativa que s'usa pa identificar a aquelles especies del mundu animal que son refugaes en mediu humanu yá seya pol so aspeutu, nocividad o perxuiciu; y en segunda instancia ye un axetivu calificativu que denota a aquelles persones que pol so comportamientu social son perxudiciales o causen repulsión na sociedá.
Etimoloxía La pallabra alimaña ye una deformación metastética de la pallabra animalia que ye un plural del vocablu llatínEtimoloxía d'Alimaña singular animal. Foi usáu polos naturalistes pa englobar a aquelles especies que los sos traces son confusos, raros o difíciles de describir y que col tiempu usóse pa identificar a aquelles especies d'animales perxudiciales, repulsivos o dañibles que conviven col mediu humanu.
Otres derivaciones homofónicas güei yá ensin usu del vocablu Alimaña provién del español antiguu qu'identificaba a Alemaña como Alimaña, quedando rexistrada esta acepción tantu na fonética de préstamu hispanu nel llinguaxe aymará (Bolivia) y nes lliteratures españolesCartes d'Eugenio de Zalasar-1866, Sociedá de Bibliófilos de Madrid; páx.22 del sieglu XVIII y que nun tienen nenguna rellación cola actual acepción de la pallabra.
Referencies
Categoría:Idioma castellanu