Міхаіл Кліменцьевіч Вінаградаў

Міхаіл Кліменцьевіч Вінаградаў (, в. Навасады, Чашніцкі раён, Віцебская вобласць — minsknews.by ) — беларускі архітэктар. Двойчы лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь (2004, 2008). Заслужаны архітэктар Рэспублікі Беларусь (2018).

Біяграфія Марыў стаць ваенным лётчыкам-знішчальнікам, паступаў у Качынскае лётнае вучылішча, але не прайшоў па здароўі.

З 1961 года працаваў на Мінскім заводзе аўтаматычных ліній вучнем токара, токарам I і II разрадаў. У 1964 годзе паступіў на дзённае архітэктурнае аддзяленне будаўнічага факультэта Беларускага політэхнічнага інстытута. На старшых курсах пачаў працаваць. З 1967 года працаваў як тэхнік-архітэктар у Ваенпраекце № 92 г. і як інжынер-архітэктар у інстытуце «Белкааппраект». Скончыў БПІ ў 1968 годзе (выкладчыкі архітэктурных дысцыплін: А. П. Воінаў, Н. М. Макляцова, Ю. В. Шпіт).

У час навучання ажаніўся і завёў сына. Пасля заканчэння вучобы узяў накіраванне ў інстытут «Ташдзіпрагар» у Ташкенце (архітэктар, старшы архітэктар, кіраўнік групы), разумеючы, што ў горадзе, разбураным 1966 года, будзе шмат цікавай працы. Акрамя таго маладым спецыялістам абяцалі асобную кватэру, а ў Мінску з жыллём былі вялікія цяжкасці.

У 1972 годзе вярнуўся ў Беларусь, працаваў у інстытуце «Белдзяржпраект» (старшы архітэктар, кіраўнік групы, галоўны архітэктар праектаў). З 1979 года начальнік аддзела ўзгаднення праектаў і горадабудаўнічага савета Галоўнага архітэктурна-планіровачнага ўпраўлення Мінгарвыканкама; З 1981 года зноў галоўны архітэктар праектаў у інстытуце «Белдзяржпраект»; з 1986 года галоўны архітэктар праектаў у інстытуце «Мінскпраект»; з 1998 года дырэктар праектнага прыватнага ўнітарнага прадпрыемства «Творчая майстэрня архітэктара Вінаградава М. К.» (вул. Старажоўская, 8-74/а).

Член Беларускага саюза архітэктараў з 1974 года. Пражываў у Мінску.

Творчасць

Асноўныя працы: канцэпцыя забудовы комплексу ВДНГ Узбекскай ССР у Ташкенце (1970, у сааўтарстве з , Цуладзэ, Н. Легастаевай); эксперыментальны жылы дом па вул. Наваі ў Ташкенце (1972); праект павільёна «Баваўнаводства» ВДНГ Узбекскай ССР (1975); корпус прыродазнаўчых факультэтаў Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1979); гісторыка-археалагічны комплекс «Старажытнае Бярэсце» на тэрыторыі Брэсцкай крэпасці (1980, у сааўтарстве з В. У. Крамарэнкам, У. І. Шчарбіна), кінатэатр «Масква» ў г. Мінску (1982, у сааўтарстве з В. У. Крамарэнкам, У. І. Шчарбіна); канцэпцыя забудовы навукова-вытворчай зоны і шэраг будынкаў акадэмгарадка АН БССР (1980—1982). У аўтарскім калектыве з архітэктарамі (1982, у сааўтарстве з І. К. Вінаградавым, Б. С. Паповым, Г. Б. Гераўкерам, С. С. Жураўлёвым, Н. Яснагародскай); распрацоўка будаўнічых праектаў Інстытута біяарганічнай хіміі, Інстытута геахіміі і геафізікі, корпус агульнага прызначэння зоны інстытутаў хімічных навук, спецкорпус Інстытута біяарганічнай хіміі, Інстытут генетыкі і цыталогіі, корпус мадэльных установак, комплекс фітатрона і інш.   (1983—1988, у сааўтарстве з І. К. Вінаградавым , Г. Б. Гераўкерам, С. С. Жураўлёвым), санаторыя «Белая Русь» на воз. Нарач (1986, у сааўтарстве з І. К. Вінаградавым); адміністрацыйна-тэхнічны комплекс Мінскай цэнтральнай мытні . У суаўтарстве з архітэктарам (1993, у сааўтарстве з А.  Брыгадным); піўзавод АП НДІ ПКД у пасёлку Вялікае Сціклева (у сааўтарстве з Э.  Мядзведзевым, чыгуначны вакзал з падземным узроўнем і комплексным добраўпарадкаваннем прывакзальных плошчаў у г. Мінску(2000—2002, у сааўтарстве з В. У. Крамарэнкам , І. К. Вінаградавым); будынак Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі (2003—2006, у сааўтарстве з В. У. Крамарэнкам). Помнік Францыску Скарыну (2006, у сааўтарстве са скульптарам А. В. Дранцам, архітэктарам В. У. Крамарэнкам); Шматфункцыянальны комплекс у граніцах вуліц Вакзальная—Талстога—завулак Спартыўны, комплекс будынкаў «Белгазпрамбанка» па вул. Прытыцкага, 60/2 (у сааўтарстве з Э.  Мядзведзевым, Я. Вінаградавым) — усе ў Мінску.

Узнагароды і прэміі Двойчы лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры (2004, у аўтарскім калектыве) — за архітэктурны праект галоўнага корпуса чыгуначнага вакзала ў г. Мінску, здадзенага ў эксплуатацыю ў 2003 годзе і праект будынка Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі (2009) у г. Мінску. Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі» за праект будынка Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі. Заслужаны архітэктар Рэспублікі Беларусь (2018). Узнагароджаны бронзавым медалём ВДНГ БССР, дыпломам СА СССР.

Сям’я Брат архітэктара Івана Кліменцьевіча Вінаградава. У шлюбе з Валянцінай Сцяпанаўнай мае сына Яраслава, таксама архітэктара.

Літаратура

Спасылкі

Катэгорыя:Архітэктары СССР Катэгорыя:Архітэктары Беларусі Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя Катэгорыя:Архітэктары Мінска Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя Катэгорыя:Члены Беларускага саюза архітэктараў Катэгорыя:Архітэктары Ташкента Катэгорыя:Архітэктары Брэста