«Лютневая музыка XVI—XVII стагоддзяў» () — музычны альбом савецкага гітарыста і лютніста Уладзіміра Вавілава з запісамі твораў для лютні, упершыню выпушчаны ў 1970 годзе фірмай «Мелодия». Альбом карыстаўся попытам і яго наклад некалькі разоў давыдаваўся (таму ў розных вытоках значацца розныя гады выхаду плыткі).

Аўтарства большасці твораў, змешчаных у альбоме, было прыпісана заходнееўрапейскім кампазітарам XVI—XVII стагоддзяў, але сапраўдным аўтарам усіх твораў у альбоме, акрамя «Зялёных рукавоў» і «Спандальеты», быў сам Уладзімір Вавілаў.

Пласцінка набыла папулярнасць і шмат разоў перавыдавалася. Фрагменты з гэтай пласцінкі сталі музычным фонам мноства радыё- і тэлеперадач і нават фільмаў. Пасля выхаду пласцінкі слухачы адразу звярнулі ўвагу на некалькі твораў: «рычэркары», англійскую народную песню «Зялёныя рукавы», «». Але самай папулярнай стала, бясспрэчна, сюіта для лютні «Канцона і танец». «Канцона» пазней стала музыкай песні на словы Анры Валахонскага «Рай», больш вядомай як «», якую ўпершыню выканаў Аляксей Хвасценка.

Музыканты Уладзімір Вавілаў — лютня Марк Шахін — арган («Ave Maria», «Ричеркар», «Пастурелла») Віталь Буяноўскі — валторна («Спандольетта») Уладзімір Курлін — габой («Зелёные Рукава и Гальярда») Леў Перапёлкін — флейта («Турдьон», «Гавот») Надзея Вайнер — вакал («Ave Maria»)

Спіс кампазіцый Выданне 1970 года

Выданне на CD

Містыфікацыя На пласцінцы было пазначана, што большасць кампазіцый — музычныя творы XVI—XVII стагоддзяў. Але даследнікі выявілі, што сапраўдным кампазітарам амаль усіх твораў, за выключэннем «Зялёныя рукавы» і «Спандальеты», быў Уладзімір Вавілаў. Прычынай для такой былі асцярогі Вавілава, што ў той час дзяржаўная фірма пласцінак не выпусціла б дыск з сачыненнямі малавядомага лютніста. Таму Вавілаў, які вельмі хацеў, каб музыку пачулі слухачы, пайшоў на хітрасць і прыпісаў аўтарства сваіх твораў кампазітарам эпохі рэнесансу і «невядомым аўтарам».

Пазней яго дачка, Тамара Уладзіміраўна, успамінала: «Бацька быў упэўнены, што творы невядомага самавука з банальным прозвішчам „Вавілаў“ ніколі не выдадуць. Але ён вельмі хацеў, каб ягоная музыка стала вядомай. Гэта было яму значна важней, чым вядомасць яго прозвішча». Таксама выказвалася меркаванне, што пласцінку з такім рэлігійным творам як «Ave Maria» проста не прапусціла б цэнзура, нават калі б яе напісаў афіцыйны савецкі кампазітар.

Крыніцы

Літаратура

Катэгорыя:Альбомы 1970 года Катэгорыя:Музычныя падробкі і містыфікацыі Катэгорыя:Камерная музыка