Майкл Роберт Крэмер (; )U.S. Public Records Index Vol 1 & 2 (Provo, UT: Ancestry.com Operations, Inc.), 2010. — амерыканскі эканаміст у галіне развіцця, прафесар эканомікі і дзяржаўнай палітыкі ў Чыкагскім універсітэце. З’яўляецца дырэктарам-заснавальнікам лабараторыі развіцця інавацый у Інстытуце эканомікі Бекера Фрыдмана. Крэмер працаваў прафесарам у Гарвардскім універсітэце да 2020 года. У 2019 годзе разам з Эстэр Дзюфло і Абхіджытам Банерджы быў ганараваны прэміяй па эканоміцы імя Альфрэда Нобеля «за эксперыментальны падыход да барацьбы з глабальнай беднасцю».
Ранняе жыццё і адукацыя Майкл Роберт Крэмер нарадзіўся ў 1964 годзе ў сям’і Яўгена і Сары Ліліян (у дзявоцтве Кімел) Крэмер у Нью-Ёрку. Яго бацька Яўген Крэмер быў сынам яўрэйскіх імігрантаў у ЗША з Аўстрыі і Польшчы. Яго маці, Сара Ліліян Крэмер, была прафесарам англійскай літаратуры, якая спецыялізавалася на амерыканскай яўрэйскай літаратуры і літаратуры пра Халакост. Яе бацькі былі яўрэйскімі імігрантамі ў ЗША з Польшчы.
Кар’ера Аспірант Масачусецкага тэхналагічнага інстытута (МТІ) з 1992 па 1993 год, Крэмер быў запрошаным дацэнтам Чыкагскага ўніверсітэта вясной 1993 года і прафесарам Масачусецкага тэхналагічнага інстытута з 1993 па 1999 год. З 1999 па 2020 год ён быў прафесарам Гарвардскага ўніверсітэта. 1 верасня 2020 года ён паступіў на прафесарскі факультэт Чыкагскага ўніверсітэта ў якасці прафесара кафедры эканомікі Кенэта Грыфіна каледжа і Школы дзяржаўнай палітыкі Харыса.
Крэмер засяродзіў свае даследаванні на скарачэнні беднасці, часта ў тым, што тычыцца эканомікі адукацыі і аховы здароўя. Працуючы з Абхіджытам Банерджы і Эстэр Дзюфло (з якімі ён падзяліў Нобелеўскую прэмію па эканоміцы ў 2019 годзе), ён дапамог усталяваць эфектыўнасць выпадковых кантраляваных даследаванняў для праверкі прапанаваных мер па барацьбе з беднасцю. Апісваючы ранняе выкарыстанне Крэмерам піянерскіх эксперыментальных метадаў, Дзюфло сказала, што Крэмер «быў там з самага пачатку і пайшоў на вялізную рызыку… Ён дальнабачнік».
Крэмер з’яўляецца членам Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навукhttps://www.amacad.org/person/michael-kremer Retrieved July 25, 2020, Saturday, атрымальнікам стыпендыі Мак-Артура (1997) і стыпендыі прэзідэнцкага факультэта, а Сусветны эканамічны форум назваў яго маладым сусветным лідэрамhttps://www.weforum.org/agenda/authors/michael-kremer/ Retrieved July 25, 2020, Saturday. З’яўляецца даследчыкам у філіяле Innovations for Poverty Action (IPA)https://www.poverty-action.org Retrieved July 25, 2020, Saturday, даследчай арганізацыі ў Нью-Хэйвене, штат Канэктыкут, займаецца стварэннем і ацэнкай рашэнняў сацыяльных і міжнародных праблем развіцця. Крэмер з’яўляецца членам Giving What We Can, эфектыўнай арганізацыі альтруізму, члены якой абавязваюцца аддаваць 10 % свайго даходу эфектыўным дабрачынным арганізацыям. З’яўляецца заснавальнікам і прэзідэнтам WorldTeach, гарвардскай арганізацыі, якая ставіць студэнтаў каледжаў і нядаўніх выпускнікоў у якасці выкладчыкаў-валанцёраў на летніх і гадавых праграмах па ўсім свеце у краінах, якія развіваюцца. Таксама з’яўляецца сузаснавальнікам Precision Agriculture for Development (PAD), некамерцыйнай арганізацыі, якая выкарыстоўвае глабальнае з’яўленне мабільных тэлефонаў для аказання лічбавых агранамічных кансультацыйных паслуг дробным фермерам у шырокім маштабе.
Крэмер пачаў прасоўванне рынкавых абавязанняў, якія засяроджаны на стварэнні механізмаў стымулявання для заахвочання распрацоўкі вакцын для выкарыстання ў краінах, якія развіваюцца, а таксама на выкарыстанні рандамізаваных даследаванняў для ацэнкі ўмяшання ў сацыяльныя навукі. Стварыў вядомую эканамічную тэорыю адносна ўзаемадапаўняльнасці навыкаў, якая называецца тэорыяй эканамічнага развіцця Крэмера. У 2000 годзе Крэмер разам з Чарльзам Моркам апублікаваў даследаванне, у якім рэкамендавалі ўрадам змагацца з браканьерствам сланоў шляхам назапашвання слановай косці і каб яны маглі актыўна затапіць рынак, калі папуляцыя сланоў занадта моцна скараціцца.
У сваёй шырока цытуемай працы «Рост насельніцтва і тэхналагічныя змены: ад 1 мільёна год да н.э. да 1990 года» Крэмер вывучаў эканамічныя змены за апошні мільён гадоў. Крэмер выявіў, што эканамічны рост павялічваўся з ростам насельніцтва.
Крэмер узначальваў дыскусію па рэфармаванні сістэм адукацыі на Тыдні росту Міжнароднага цэнтра росту ў 2010 годзе. У пачатку 2021 года ён быў прызначаны G20 у Незалежную групу высокага ўзроўню па фінансаванні глабальных даброт для гатоўнасці да пандэміі і рэагавання, сустаршынямі якой з’яўляюцца Нгозі Аконджа-Івеала, Тарман Шанмугаратнам і Лорэнс СамерсMinistry of Economy and FinanceThe G20 establishes a High Level Independent Panel on financing the Global Commons for Pandemic Preparedness and Response Ministry of Economy and Finance, press release of January 27, 2021..
Узнагароды
2005 — Прэмія Кенэта Дж. Эроў за лепшы артыкул у галіне эканомікі аховы здароўя, прысуджаная Міжнароднай асацыяцыяй эканомікі аховы здароўяMichael Kremer Center for Global Development (CGD). 2018 — Прэмія Інстытута Барыса Мінца за даследаванне стратэгічных палітычных рашэнняў глабальных выклікаў 2019 — Прэмія па эканоміцы імя Альфрэда Нобеля разам з калегамі-даследчыкамі Абхіджытам Банерджы і Эстэр Дзюфло «за эксперыментальны падыход да барацьбы з глабальнай беднасцю»
Асабістае жыццё Крэмер жанаты з эканамістам Рэйчэл Гленерстэр.
Бібліяграфія
Спасылкі
Галоўная старонка Інавацыі для барацьбы з беднасцю Дакладнае земляробства для развіцця (PAD) Профіль і дакументы ў навукова-даследчыя работа па эканоміцы Публікацыі ў Нацыянальным бюро эканамічных даследаванняў
Катэгорыя:Выкладчыкі Чыкагскага ўніверсітэта Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па эканоміцы Катэгорыя:Члены і члены-карэспандэнты Нацыянальнай акадэміі навук ЗША Катэгорыя:Выкладчыкі Масачусецкага тэхналагічнага інстытута Катэгорыя:Лаўрэаты стыпендыі Мак-Артура Катэгорыя:Выкладчыкі Гарвардскага ўніверсітэта Катэгорыя:Выпускнікі Гарварда Катэгорыя:Члены Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі з ЗША