Люсí Дэларý-Мардрýс (; , , Нармандыя, Францыя ― 26 красавіка 1945, Шато-Ганцье, Маен, Францыя) ― французская паэтэса, пісьменніца, журналістка, скульптар, гісторык і ілюстратарка.

Біяграфія Дачка адваката Жоржа Дэлару і Марыі Луізы Жазэ, Люсі - апошняя дачка ў сям'і з шасцю дзецьмі, выхоўвалася, як і яе пяць сясцёр, у адпаведнасці з буржуазнай адукацыяй, падмацаванай вывучэннем музыкі і англійскай мовы. Яе сям'я пераехала ў Парыж у 1880 годзе і часта наведвала мастацкае асяроддзе сталіцыFrancis de Miomandre, «Lucie Delarue-Mardrus», in L'Art moderne, Revue critique hebdomadaire, 28e année, n°8, Bruxelles, 23 février 1908, p.58..

Люсі Дэляру выйшла замуж 5 чэрвеня 1900 г. у 2-й акрузе Парыжу за ўсходазнаўца Жазефа-Шарля Мардруса (гэты саюз будзе скасаваны 19 чэрвеня 1923 г.). Яна здзейсніла з ім шмат вандровак па Паўночнай Афрыцы, Егіпту, Сірыі, Турцыі, Італіі, рабіла фотарэпартажы і пісала гісторыіChristophe Dauphin, Lucie Delarue-Mardrus, la princesse amande, livre numérique, Recours au poème éditeurs, 2015..

Была палюбоўніцай Наталі Барні, Рамен Брукс і Жэрмен дэ КастраSanchez Nelly, «Trois autobiographies féminines dans l'entre-deux-guerres», in Inverses, no 11, «Littérature féminine du début du XXe siècle», 2011, p. 121-132..

Падчас Першай сусветнай вайны Люсі Дэларю-Мардрус была медсястрой у Анфлёры ў шпіталі № 13Coralie Philibert, Les mille et une vies de Lucie Delarue-Mardrus, Libération, le 16 août 2022, https://www.liberation.fr/culture/livres/les-mille-et-une-vies-de-lucie-delarue-mardrus-20220816_EWNCS6GMRVGPXGG3GCCAVZNWIA/.

Яна развялася прыкладна ў 1915 г. У гэты час яна пераехала ў дом № 17 на набярэжнай Вальтэра (7-я акруга Парыжу), дзе жыла з 1915 па 1936 год. У гэты перыяд яна апублікавала мноства прац і шмат выступала з лекцыямі.

Удзельнічала ў чэмпіянаце Францыі па шахматах сярод жанчын у Парыжы ў 1927 годзеParis 1927 - championnat de France Féminin, le site Héritage des échecs français, http://heritageechecsfra.free.fr/fem1927.htm.

Яна таксама жыла ў Анфлёры на вуліцы Капуцынаў, дом 44 (цяпер атэль) і правяла апошнія тры гады свайго жыцтця ў Шато-Ганцье, куды выйшла на пенсію ў 1942 г.

Яна памерла 26 красавіка 1945 года і была пахавана на могілках Св. Кацярыны ў АнфлёрыAndré Albert-Sorel, Lucie Delarue-Mardrus, sirène de l'Estuaire, née-native de Honfleur, Éd. de la Lieutenance, Honfleur, 1999..

Творчасць Творчасць гэтай плённай аўтара, якая пакінула больш за семдзесят раманаў, зборнікаў вершаў, апавяданняў, жыццяпісаў, п’есаў, раскрывае яе шматбаковы талент і інтымнае жыццёChristine Planté, Femmes poètes du xixe siècle: une anthologie, Littérature et idéologies au XIXe siècle, Lyon, Presses Universitaires de Lyon, 1998, p. 183..

Яе творы раскрываюць жаданне ўцячы і любоў да роднай Нармандыі. Яе раман «Ex-Voto» - гэта вельмі чуллівае апісанне навакольнага асяродку і жыцця рыбакоў Анфлёру пачатку 20-га стагоддзя.

Яна таксама з'яўляецца аўтарй штотыднёвых калонак, літаратурных і музычных аглядаў у прэсеChristine Planté, «Patricia Izquierdo, Devenir poétesse à la belle époque (1900-1914)», Clio. Femmes, Genre, Histoire, 36 | 2012..

У 1902-03 гадах яна напісала серыю вершаў пра каханне да амерыканскай пісьменніцы і гаспадыні салёну Наталі Кліфард Барні, апублікаваных пасмяротна ў 1957 годзе ― «Nos secrètes amours» (Нашы таемныя каханні)Mirande Lucien, Nos secrètes amours, Aurillac, ÉrosOnyx Éditions, 2008, p. 9.. Яна таксама адлюстравала Барні ў сваім рамане 1930 года «L'Ange et les Pervers» (Анёл і вычварэнцы), у якім, па яе словах, яна «прааналізавала і падрабязна апісала Наталі, а таксама жыццё, да якога яна прывяла мяне»«Postures et imposture de Lucie Delarue-Mardrus de 1908 à 1939», sur openedition.org, Presses universitaires de Rennes, 2016, https://books.openedition.org/pur/55970.

У апошнія гады праявіла сябе як скульптар. Выстаўляла скульптуры ў Салёне Нацыянальнага таварыства прыгожага мастацтва (статуэтка «Аголеныя танцоры» або «Дзве танцоркі і абыякавы чалавек»).

Творы

Паэзія Occident, Paris: éditions de la Revue blanche, 1901. Ferveur, Paris: éditions de la Revue blanche, Paris, 1902. Horizons, Paris: E. Fasquelle, 1904. La Figure de proue, Paris: E. Fasquelle, 1908. Souffles de tempête, Paris: E. Fasquelle, 1918. À Maman, Paris: E. Fasquelle, 1920. Poèmes mignons pour les enfants, Paris: Gedalge, 1929. Les sept douleurs d'octobre, Paris: Ferenczi et fils, 1930. Mort et Printemps, Paris: A. Messein, 1932. Temps présents, Paris: Les Cahiers d'art et d'amitié 1939. Nos secrètes amours, 1951.

Навелы «La Pirane» in Les Œuvres libres n°117, Paris: Fayard, 1931. Passions américaines et autres, Paris: Ferenczi et fils, 1934. Le Cœur sur l'ardoise, Rouen: Maugard, 1941.

Раманы Marie, fille-mère, Paris: E. Fasquelle, 1908. Lucie Delarue-Mardrus, L'Ex-voto, 1922. Le Roman de six petites filles, Paris: E. Fasquelle, 1909. L'Acharnée, Paris: E. Fasquelle, 1910. Comme tout le monde, J. Tallandier, 1910. Par vents et marées, Paris: E. Fasquelle, 1910. Tout l'amour, Paris: E. Fasquelle, 1911. L'Inexpérimentée, Paris: E. Fasquelle, 1912. La monnaie de singe, Paris: E. Fasquelle, 1912. Douce Moitié, Paris: E. Fasquelle, 1913. Un Cancre, Paris: E. Fasquelle, 1914. Un Roman civil en 1914, Paris: E. Fasquelle, 1916. Deux amants, Paris: E. Fasquelle, 1917. L'Âme aux trois visages, Paris: E. Fasquelle, 1919. Toutoune et son amour, Paris: Albin Michel, 1919. Le Château tremblant, Paris: J. Ferenczi, 1920. Les Trois Lys, Paris: J. Ferenczi, 1920. L'Apparition, Paris: J. Ferenczi, 1921. L’Ex-voto, Paris: E. Fasquelle, 1922. Le Pain blanc, Paris: J. Ferenczi, 1923. La Cigale, Paris: Fayard 1924. La Mère et le Fils, Paris: J. Ferenczi, 1924. À côté de l’amour, 1925. «Hortensia dégénéré, roman inédit et complet» in Les Œuvres libres n°50, Paris: Fayard, 1925. Graine au vent, Paris: Ferenczi, 1925. La Petite Fille comme ça, Paris: Ferenczi, 1927. Rédalga, Paris: Ferenczi, 1928. Amanit, Paris: l'Illustration, 1928 en 3 fascicules puis en un volume en 1929. Le Beau Baiser, 1929. Anatole, Paris: Ferenczi et fils, 1930. L’Ange et les Pervers, Paris: Ferenczi et fils, 1930. L’Amour à la mer, Paris: A. Lemerre, 1931. L’Autre Enfant, Paris: Ferenczi et fils, 1931. François et la Liberté, Paris: Ferenczi et fils, 1933. U L’Enfant au coq, Paris: Ferenczi, 1934. Une femme mûre et l'amour, Paris: Ferenczi et fils, 1935. L’Amour attend, Paris: L'Illustration, 1935. Chênevieil, Paris: Ferenczi, 1936. Roberte n° 10.530, Paris: Ferenczi, 1937. Fleurette, Paris: L'Illustration, 1938. Illustré par L.-P. Pouzargues. L’Hermine passant, Paris: Ferenczi et fils, 1938. La Girl, Paris: Ferenczi et fils, 1939. L’Homme du rêve, Paris: Collection "Pour oublier la vie" n°5, 1939. Peaux d’lapins, Genève: éditions de la Frégate 1944. Le Roi des reflets, Paris: Ferenczi, 1945. Verteil et ses amours, Paris: éditions Self, 1945. La Perle magique, Paris: éditions Baudinière, 1945.

Жыццяпісы Sainte Thérèse de Lisieux, Paris: E. Fasquelle, 1926. Les Amours d’Oscar Wilde, Paris, Flammarion, 1929. Le Bâtard, vie de Guillaume le Conquérant, Paris: E. Fasquelle, 1931. Eve Lavallière, Paris: Albin Michel, 1935. La Petite Thérèse de Lisieux, Paris: Fasquelle, 1937.

Эсэ Aurel et le procès des mondains, Paris: J. Povolozky & Cie, 1921. Embellissez-vous, Paris: Éditions de France, 1926. Le Cheval, Paris: Nouvelle société d'édition, 1930. L’Amérique chez elle, Paris: éditions Albert, 1933. Rouen, Rouen: éd. Henri Defontaine, 1935. Up to date: essai sur la jeunesse française contemporaine, Paris: R. Allou, 1936. El Arab, l'Orient que j'ai connu, éd. Lugdunum, Lyon, 1944.

Спасылкі

Катэгорыя:Пісьменніцы Францыі Катэгорыя:Франкамоўныя пісьменнікі Катэгорыя:Паэтэсы Францыі Катэгорыя:Драматургі Францыі Катэгорыя:Эсэісты Францыі Катэгорыя:Публіцысты Францыі Катэгорыя:Казачнікі Францыі Катэгорыя:Постаці ЛГБТ