Гунскія катлы () — характэрная рыса матэрыяльнай культуры гунаў у выглядзе металічных ёмістасцяў для падрыхтоўкі ежы.
(тулава) мелі выцягнутую цыліндрычную форму, канічны паддон і забяспечваліся рамкавымі ручкамі, нярэдка з грыбападобнымі навершаннямі. Матэрыялам дадзеных сасудаў з’яўлялася бронза. Ад скіфскіх катлоў адрозніваўся меншымі памерамі. Датаваныя пераважна V—VI стагоддзем н. э. і распаўсюджаныя ад Цэнтральнай Еўропы да . Мяркуецца, што гунскія катлы выконвалі важную сакральна-сімвалічную функцыю.
Параметры «Сімбірскага» гунскага катла з Сярэдняга Паволжа (Ульянаўская вобласць): вышыня 59 см, дыяметр 31 см. Аналагічны кацёл з Кабардзіна-Балкарыі (Хабаз) важыў меркавана 15-20 кг.
Гунскія катлы з Бураціі мелі іншую форму.
Геаграфія Гунскія катлы знойдзены ў Польшчы, Венгрыі, Румыніі, МалдовеНудельман Г. В. Гуннский котел из Молдавии // Советская археология. 1967, № 4, стр. 306—308, Татарстане, Башкартастане, Туве, Кабардзіна-БалкарыіБатчаев В. М. Гуннский котел из селения Хабаз // Советская археология. 1984, № 1. 256 — конец страницы., Сіньцзяне, Краснадарскім краі (Анапа), а таксама на тэрыторыі Валгаградскай (Калачоўскі раён), Курганскай, Арэнбургскай, Ульянаўскай і Чэлябінскай абласцей. У захоўваецца гунскі кацёл з (Архангельская вобласць)
Крыніцы
Літаратура
Боталов С. Г. Эпоха Великого переселения народов и раннее Средневековье Южного Урала (II—VIII века) // История Южного Урала: в 8 т. Т. 4. Челябинск: Издательский центр ЮУрГУ, 2019. С.94-104. Новый котел «гуннского типа»
Катэгорыя:Гуны Катэгорыя:Катлы