7-я армія (7А) — аператыўнае злучэнне Войска Польскага, створанае падчас польска-савецкай вайны загадам галоўнакамандуючага ген. Юзафа Пілсудскага ад 7 сакавіка 1920 г.
Фарміраванне і дзеянні У сакавіку 1920 г. Галоўнае камандаванне Войска Польскага прыняло рашэнне расфарміраваць франты і ўтварыць замест іх арміі. Буйнейшы з іх, Літоўска-Беларускі фронт, быў падзелены на тры арміі: 1-ю, 4-ю (лінейную) і 7-ю. 1 красавіка камандаванне групы генерала Жэлігоўскага было ператворана ў камандаванне 7-й арміі. Армія павінна была назіраць за польска-літоўскай дэмаркацыйнай лініяй і забяспечваць рэзерв для астатніх фарміраванняў.
7-я армія цэлым злучэннем непасрэдна ў баях не ўдзельнічала. У запланаваным на 17 мая наступленні на р . Бярэзіна ад 4-й арміі з Бярэзіны павінна была ўдзельнічаць толькі яе 6-я стралковая дывізія. Але з-за прэвентыўнага ўдару Тухачэўскага на паўночным участку фронту атака не ўдалася, таму некаторыя падраздзяленні былі вылучаны ў групу ген.-лейт. Леанарда Скерскага (пазней уключана ў склад 1-й арміі), за выключэннем 2-й Літоўска-Беларускай дывізіі, якая заставалася ў складзе арміі да канца яе існавання.
Камандаванне і склад Штаб 7-й арміі:
Камандзіры Ген. Густаў Жыгадловіч (сакавік - май 1920) Ген. Стэфан Маеўскі (май - чэрвень 1920 г.) начальнік штаба — генерал-палкоўнік Казімір Сцыбор-Рыльскі начальнік сувязі – падпалкоўнік. Анджэй Мячынскі
Склад 7-й Арміі:
2-я Літоўска-Беларуская дывізія 6-я пяхотная дывізія 10-я пяхотная дывізія І авіяцыйны дывізіён
Зноскі
Бібліяграфія
Norman Davies: White Eagle, Red Star: The Polish-Soviet War, 1919-20. London: Pimlico, 2003. ISBN 83-03-01373-4.
Tadeusz Wawrzyński. Dowództwa armii 1920-1922. „Biuletyn Centralnego Archiwum Wojskowego 22/1999”. Mieczysław Wrzosek: Wojny o granice Polski Odrodzonej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1992. ISBN 83-214-0752-8.
Катэгорыя:Войска Польскай Рэспублікі (1918—1939) Катэгорыя:Польска-савецкая вайна