Лідзія Аляксееўна Абухава (; , — , ) — савецкая пісьменніца, член Саюза пісьменнікаў СССР (1956), аўтар раманаў «Глыбінь-гарадок», «Стрэмка», аповесцей «Улюбёнец стагоддзя», «Ліліт» і кнігі падарожжаў «Цудоўныя краіны». Яе творы выдаваліся больш як на 30 мовах. Узнагароджана ордэнам «Знак Пашаны» і медалём «За адзнаку ў ахове дзяржаўнай мяжы СССР».
Біяграфія Нарадзілася ў Кутаісі ў сям’і акцёраў. Пасля смерці бацькі была ўдачароная айчымам, афіцэрам-пагранічнікам. З-за пастаянных раз’ездаў сям’і вучылася ў розных школах. Жыла на Каўказе, ва Украіне, у Сярэдняй Азіі, Паволжы і Беларусі. У 1940 годзе скончыла сярэднюю школу № 10 горада Віцебска.
Вялікая Айчынная вайна заспела Лідзію Абухаву ў Літве, на граніцы Савецкага Саюза. Усю вайну яна правяла ў нацысцкім канцлагеры (як дачка пагранічніка). Пасля заканчэння вайны скончыла Літаратурны інстытут імя А. М. Горкага (1951). Член СП СССР (1956). Узнагароджана ордэнам «Знак Пашаны».
Пахаваная на Міускіх могілках.
Літаратура
Катэгорыя:Пісьменнікі СССР