Шухрат Саліхавіч Абасаў (; ) — узбекскі , , . Народны артыст СССР (1981).
Біяграфія Шухрат Абасаў нарадзіўся 16 студзеня 1931 года ў Какандзе (цяпер у Ферганскай вобласці, Узбекістан). Па нацыянальнасці — узбек.
У 1949 годзе скончыў Ташкенцкі медыцынскі тэхнікум, у 1954 — рэжысёрскі факультэт Ташкенцкага дзяржаўнага інстытута тэатральнага мастацтва імя А. М. Астроўскага (цяпер Дзяржаўны Інстытут мастацтваў і культуры Узбекістана), у 1958 — Вышэйшыя рэжысёрскія курсы пры «Масфільме», дыпломная праца — кароткаметражка «Філіпінец і п’яны».
У 1954—1956 гадах — галоўны рэжысёр Ташкенцкага абласнога музычна-драматычнага тэатра імя М. Уйгура ў Янгіюле.
З 1958 да 1991 года — рэжысёр кінастудыі «Узбекфільм», у 1982—1986 гады — яе дырэктар.
Сакратар праўлення Саюза кінематаграфістаў Узбекістана. У 1996—2001 гадах — першы намеснік старшыні праўлення Саюза кінематаграфістаў Узбекістана.
Выкладаў у Ташкенцкім тэатральна-мастацкім інстытуце імя А. М. Астроўскага (цяпер Дзяржаўны Інстытут мастацтваў і культуры Узбекістана) (з 1983 года — прафесар, з 1991 — загадчык кафедры «Мастацтва драмы і кіно»).
Памёр 25 красавіка 2018 года ў Ташкенце. Пахаваны 26 красавіка 2018 года ў Ташкенце на могілках «Чагатай».
Сям’я
Сын — Назім Шухратавіч Абасаў (1962—2020), кінарэжысёр, кінаакцёр, сцэнарыст і мастак. Сын — Эльджан Шухратавіч Абасаў, кінарэжысёр, дырэктар Нацыянальнага Кінафонду Узбекістана. Дачка — Асаль Шухратаўна Абасава, супрацоўніца МЗС РУз. Дачка — Стэфанія Шухратаўна Абасава, мастачка.
Узнагароды і званні
Заслужаны дзеяч мастацтваў Узбекскай ССР (1965) Народны артыст Узбекскай ССР (1974) Народны артыст СССР (1981) Дзяржаўная прэмія Узбекскай ССР імя Хамзы (1974, фільмы «Ты не сірата» і «Абу Райхан Беруні») Прэмія Ленінскага камсамола Узбекістана (1972, фільмы «Ташкент — горад хлебны», «Ты не сірата», «Драма кахання») Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн «Эл-юрт Хурмаці» (Узбекістан) (1998) Медаль « у азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна» Медаль «Шухрат» (Узбекістан) (1994) МКФ у Франкфурце-на-Майне (Прыз, фільм «Ты не сірата», 1963) Агляд-спаборніцтва кінематаграфістаў Сярэдняй Азіі і Казахстана ў Алма-Аце (Дыплом за лепшую рэжысуру, фільм «Ташкент — горад хлебны», 1969) V УКФ ў Тбілісі (Прыз за лепшую рэжысуру, фільм «Драма кахання», 1972) VIII УКФ у Кішынёў (Галоўны прыз, фільм «Абу Райхан Беруні», 1975) МКФ у Тэгеран (Прыз «Залаты дэльфін», фільм «Абу Райхан Беруні», 1977) Ганаровы дыплом «Сапраўднаму сыну Узбекістана Абасаву Шухрату Саліхавічу за важкі ўклад у развіццё айчыннага кінамастацтва, прапаганду агульначалавечых каштоўнасцяў, служэнне ідэалам дабра і міласэрнасці» (Рэспубліканскі клуб кінатворчасці «Она Ер/Маці Зямля», Міжнародны жаночы грамадскі фонд «Шарк аёлі — Жанчына Усходу», Таварыства кінавідэаааматараў Узбекістана, 2013).
Творчасць
Пастаноўкі спектакляў
«Сардэчныя таямніцы» Б. Рахманава «Нурхон» К. Яшэна «Выхадкі Майсары» Хамзы «Хворыя зубы» А. Кахара і іншыя.
Фільмаграфія — Васісуалій Лаханкін (кароткаметражны) (сум. з Г. Данелія) — Філіпінец і п’яны (караткаметражка, дыпломная работа) — Аб гэтым гаворыць уся махаля — Ты не сірата — Прасвятленне — Ташкент — горад хлебны — Драма кахання — Абу Райхан Беруні — — Вогненныя дарогі (17 серый) — Маленькі чалавек на вялікай вайне — Бацькоўскія даліны
Сцэнарыст — «Васісуалій Лаханкін» (кароткаметражны) (сум. з Г. Данелія) — Драма кахання (сум. з С. Хусанхаджаевым) — Абу Райхан Беруні (сум. з П. Булгакавым) — Свавольнік (сум. з А. Навумавым) — — Вогненныя дарогі (сум. з К. Яшэнам і Б. Прывалавым) — Маленькі чалавек на вялікай вайне — Шчасце маё, ты аплачана крывёй — Бацькоўскія даліны (сум. з М. Туйчыевым)
Акцёр — Птушкі нашых надзей — эпізод — Таямніца прыгажосці — эпізод
Крыніцы
Літаратура