Iris lactea — шматгадовая травяністая расліна; від роду сямейства .
Батанічнае апісанне
Сцёблы шматлікія, вышынёй 10-20 см, утварае шчыльныя дзярновіны.
Лісце лінейнае, жорсткае, з добра прыкметнымі падоўжнымі жылкамі, шыза-зялёнае, ад 14 да 50 см вышынёй (па іншых крыніцах да 70 см).
Кветканос стрэлкападобны, усярэдзіне шчыльны, 10-25 (максімум 50) см вышынёй, часам скарочаны (3-5 см). Кветак 1-2 (па іншых крыніцах да 4); ад бледна-блакітных да фіялетавых, радзей белых; без водару. Вонкавыя долі калякветніка шырэйшыя за ўсё ў сярэдняй частцы адгіну і мала адрозніваюцца па шырыні ад унутраных.
Плод — каробачка 3-6 см даўжынёй, верацёнападобная або прадаўгаватая, з носікам да 3-7 мм даўжынёй і выпуклымі рэбрамі.
Цвіценне ў канцы мая-чэрвені, плады — у жніўні.
Насенне цёмна-бурае, даўгавата-шарападобнае або паўкруглае, з цвёрдай лупінай. Размнажэнне насеннае і вегетатыўнае.
Распаўсюджанне і экалогія Распаўсюджаны ва Усходняй Сібіры, Забайкальскім краі, Японіі, Манголіі, на паўночным усходзе Кітая і на Карэйскім паўвостраве. Сустракаецца на Далёкім Усходзе Расіі.
Расце па саланцаватых берагах рэк і азёр, на засоленых сухіх лугах, адкрытых схілах, пясчаных марскіх берагах, па ўскраінах саланчакоў. У месцах вырастання ўтварае зараснікі.
Выкарыстанне
Можа вырошчвацца як дэкаратыўны мнагалетнік. Кветкі дробныя; лісце высокадэкаратыўнае, захоўваюць форму і афарбоўку да позняй восені. Адрозніваецца ўстойлівасцю да засоленасці і ўшчыльнення глебаў.
Ужываецца як у традыцыйнай, так і ў сучаснай медыцыне; у надземных і падземных частках расліны ўтрымліваюцца флаваноіды і ізафлаваноіды; карэнішчы ўтрымліваюць ізафлавоны.
Ахоўны статус Унесены ў спіс рэдкіх і якія маюць патрэбу ў ахове відаў раслін расійскага Далёкага Усходу і Прыморскага краю. У Чырвонай кнізе Прыморскага краю мае статус VU (уразлівы).
Сінаніміка
Сінонімы навуковай лацінскай назвы Паводле The Plant List на 2023 год, у сінаніміку віду ўваходзяць:
Крыніцы
Літаратура
Спасылкі
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны Катэгорыя:Флора Азіі Катэгорыя:Касач