Славянская каланізацыя Паўночна-Усходняй Русі — працэс засялення славянскімі плямёнамі (крывічамі і вяцічамі) земляў Волга-Окскага міжрэчча. Пачалася ў VI стагоддзі і працягвалася да позняга Сярэднявечча. Да прыходу славян насельніцтва гэтых земляў складалася пераважна з балтаў у заходняй частцы міжрэчча і фіна-уграў.
Вынікам славянскай каланізацыі, якая ўзмацнілася ў эпоху Кіеўскай русі і яе распаду, стаў пачатак фармавання рускай народнасці ў гэтым рэгіёне. У палітычным вымярэнні гэта прывяло да ўзвышэння Уладзіміра-Суздальскай зямлі сярод удзельных рускіх княстваў.
Ход падзей
У IX-X стагоддзях пачалося засяленне Паўночна-Усходняй Русі славянскімі плямёнамі, і прадстаўнікі кожнага племя асвойвалі пэўныя тэрыторыі.
Па Волзе на поўнач і ўсход Волга—Окскага міжрэчча пачалі пранікаць крывічы, якія паўплывалі на склад насельніцтва Аполля. У больш паўночныя землі, у тым ліку рэгіён Белага возера, пранікалі ільменскія славенеГорюнова Е. И. Этническая история Волго-Окского междуречья, с. 36-37; её же. К истории городов Северо-Восточной Руси., якія ўняслі важкі ўклад у фарміраванне памораў. У паўднёвай частцы Падмаскоўя і ў Разанскай зямлі славянская каланізацыя ішла пераважна за кошт племя вяцічаў, хоць таксама ўдзельнічалі радзімічы і севяране. Вяцічы прасунуліся ўніз па Ацэ ў раён Разані, выйшлі на раку Проню і рассяліліся ўверх па Маскве-рацэ.
Мяжа арэала рассялення вяцічаў і крывічоў, меркаваная па характэрных скроневых кольцах кожнага племя, прайшла па водападзеле Масквы-ракі і Клязьмы. Такім чынам, тэрыторыя Масквы знаходзілася ў межах вяціцкага рассялення. У каланізацыі Суздальскага абполля вяцічы амаль не ўдзельнічалі, асвоіўшы толькі частку плыні Акі. На ніжнюю Аку, у раён Мурама, славянскае насельніцтва пранікала не з захаду па Ацэ, а з поўначы па Нерлі і Клязьме, што сведчыць пра пераважна крывіцкі склад насельніцтва.
Зноскі
Катэгорыя:Крывічы Катэгорыя:Гісторыя Русі