Leprous — нарвежскі прагрэсіў-метал гурт, які стварылі ў 2001 годзе вакаліст і клавішнік Эйнар Солберг і гітарыст Тор Одмунд Сурке.
Пасля выпуску некалькіх дэма з адносна нестабільным складам гурт выпусціў свой першы студыйны альбом Tall Poppy Syndrome ў 2009 годзе. Пасля гэтага яны атрымалі вядомасць як гурт, які выступаў падтрымкай на канцэртах музыкі (Ішан — муж сястры Солберга, удзельнік гурта Emperor і ўдзельнік ранняй нарвежскай блэк-метал-сцэны), які, у сваю чаргу, удзельнічаў у запісе некалькіх рэлізаў Leprous у якасці запрошанага вакаліста і прадзюсара. Іх вядомы альбом 2011 года Bilateral прыцягнуў да сябе яшчэ большую ўвагу.
Пасля двух альбомаў падобнага музычнага кірунку, Coal (2013) і The Congregation (2015), Leprous абраў менш металічны, больш рок-арыентаваны падыход у Malina (2017), іх першым альбоме без экстрэмальнага вакалу. Гурт далей эксперыментаваў у 2019 годзе на альбоме Pitfalls, які спалучае ў сабе ўплывы арт-рока, поп-музыкі і прагрэсіву ў сваім усталяваным гучанні. Leprous выпусцілі сёмы студыйны альбом Aphelion у 2021 годзе і восьмы студыйны альбом пад назвай Melodies of Atonement у 2024 годзе Іх альбомы атрымалі ў асноўным станоўчыя водгукі.
Музычны стыль і ўплывы Стыль Leprous звычайна класіфікуецца як прагрэсіў-метал або прагрэсіў-рок і вылучаецца сваімі прагрэсіўнымі элементамі, своеасаблівымі гармоніямі, дасканалым вакалам і спалучэннем розных жанраў. Іх гучанне таксама класіфікуецца як авангардны метал і альтэрнатыўны метал. Аднак удзельнікі гурта не адносяць сябе да канкрэтнага жанру.
Нягледзячы на тое, што ўсе ўдзельнікі гурта ўносяць свой уклад у музыку Leprous, большую частку тэкстаў напісаў Тор Одмунд Сурке (гітарыст), а Эйнар Солберг (вакаліст і клавішнік) складае музычную аснову большасці песень; абодва — адзіныя пастаянныя ўдзельнікі ў складзе гурта. Гурт падкрэслівае свой намер выкарыстоўваць розныя падыходы да кожнага альбома.
Выкарыстанне васьміструннай гітары было пастаянным элементам стылю гурта. Насуперак распаўсюджанаму выкарыстанню ў сучасным прагрэсіў-метале і джэнце, стыль ігры Тора Одмунда Сурке ўключае ў сябе выкарыстанне складаных акордаў у розных альтэрнатыўных ладах гітары (часта гэта абумоўлена тым, што паслядоўнасці акордаў першапачаткова былі напісаны Эйнарам Солбергам на клавішных). Пачынаючы з Pitfalls выкарыстанне васьміструнных гітар паменшылася; замест гэтага гэта першы альбом гурта, у якім выкарыстоўваюцца акустычныя гітары, а таксама ўдзельнікі гурта чаргуюцца, каб граць на дадатковых клавішных і перкусіі на канцэртах.
Сурке назваў чатырох найбольшых гітарных музыкаў, якія паўплывалі на яго ігру на гітары, — Амар Радрыгес-Лопес з Mars Volta, Мікаэль Окерфельт з Opeth, Стывен Уілсан з Porcupine Tree і Бэн Вайнман з Dillinger Escape Plan.
Удзельнікі гурта
Дзеючыя
Эйнар Солберг — вакал, клавішныя (2001 — цяперашні час) Тор Одмунд Сурке — гітара, бэк-вакал (2001 — цяперашні час) Баард Колстад — барабаны (2014 — цяперашні час) Сімэн Бёрвэн — бас-гітара, бэк-вакал (2015 — цяперашні час) Робін Огнедал — гітара, бэк-вакал (2017 — цяперашні час)
Дыскаграфія
Студыйныя альбомы
Tall Poppy Syndrome (2009) Bilateral (2011) Coal (2013) The Congregation (2015) Malina (2017) Pitfalls (2019) Aphelion (2021) Melodies of Atonement (2024)
Канцэртныя альбомы
Live at Rockefeller Music Hall (2016) Live 2022 (2023) An Evening of Atonement (2025)
Дэма
Silent Waters (2004) Aeolia (2006)
Крыніцы
Знешнія спасылкі
Афіцыйны сайт
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2001 годзе Катэгорыя:Гурты прагрэсіўнага метала Катэгорыя:Рок-гурты Нарвегіі