Амі́клы (; ад імя заснавальніка — Амікла) — старажытны ахейскі горад у Лаконіі (Грэцыя), які размяшчаўся на правым (заходнім) беразе ракі Еўрат, у рэгіёне, вядомым сваёй урадлівасцю і багаццем лясоў. Паводле сведчанняў антычных аўтараў, паселішча знаходзілася прыкладна за 20 стадый (каля 3 км) на поўдзень ад СпартыПалібій. Усеагульная гісторыя, 5.19.Ціт Лівій. Гісторыя ад заснавання горада, 34.28.. Цяпер Аміклы — гэта вёска, размешчаная на схіле і каля падножжа пагорка, дзе пабудавана капліца Святога Кірыяка.
Гісторыя і міфалогія Аміклы былі адным з найбольш значных цэнтраў Пелапанеса ў перыяд гераічнай эпохі. Паводле падання, горад быў заснаваны лакедэмонскім царом Аміклам, бацькам Гіяцынта. Горад лічыўся рэзідэнцыяй цара Тындарэя і яго жонкі Леды, а таксама месцам жыхарства Кастара і Палукса, якіх з гэтай прычыны называлі Amyclaei Fratres (Аміклейскімі братамі)Паўсаній. Апісанне Элады, 3.1.3.. Аміклы згадваюцца ў «Іліядзе» Гамера як паселішча, якое ўваходзіла ва ўладанні МенелаяГамер. Іліяда, 2.584..
Пасля дарыйскага заваявання Пелапанеса Аміклы працяглы час захоўвалі палітычную незалежнасць як ахейскі горад. Паводле адной з традыцый, дарыйцы перадалі горад Філаному ў якасці ўзнагароды за здраду сваёй роднай Спарце. Філаном засяліў горад каланістамі з астравоў Імбрас і Лемнас. Незалежнасць горада была страчана толькі незадоўга да пачатку Першай Месенскай вайны, калі яго захапіў і разбурыў спартанскі цар ТэлеклСтрабон. Геаграфія, с. 364.Паўсаній. Апісанне Элады, 3.2.6..
З падзеннем Аміклаў звязана легенда, паводле якой жыхары горада столькі разоў палохаліся ілжывых паведамленняў аб набліжэнні спартанцаў, што прынялі закон, які забараняў уздымаць трывогу. Калі спартанскае войска сапраўды падышло да сцен, ніхто не адважыўся паведаміць пра гэта, і — «Аміклы загінулі праз маўчанне». Гэтая падзея спарадзіла лацінскую прыказку Amyclis ipsis taciturnior («цішэй за самі Аміклы»)Маўр Сервій Ганарат. Каментары да «Энеіды» Вергілія, 10.564.. Пасля заваявання горад стаў неабароненым паселішчам, населеным рамеснікамі-перыэкамі.
Культ Апалона Нягледзячы на страту палітычнага статусу, Аміклы заставаліся важным рэлігійным цэнтрам дзякуючы свяцілішчу Апалона Аміклейскага. Тут штогод праводзілася знакамітае свята — Гіяцынтыі. Свяцілішча было пабудавана, як лічылася, на магіле Гіяцынта, і ўключала калосападобную статую бога вышынёй каля 10 метраў. Магнезійскі архітэктар Батыкл узвёў над гэтай статуяй мастацкі трон, упрыгожаны шматлікімі барэльефамі з выявамі міфалагічных сюжэтаў, дэталёвае апісанне якіх пакінуў ПаўсанійПаўсаній. Апісанне Элады, 3.18.9.. Батыкл таксама прысвяціў у Аміклах статую Артэміды Леўкафрыны.
Археалогія і сучасны стан Старажытныя Аміклы размяшчаліся прыкладна за 2 км на паўночны ўсход ад сучаснай вёскі Аміклер, якая атрымала сваю назву ў гонар антычнага горада. Падчас раскопак англійскі даследчык Уільям Марцін Лік выявіў фрагменты надпісаў з літарамі «ΑΜΥ», што пацвердзіла прыналежнасць руінаў да Аміклейскага свяцілішча. Археалагічныя даследаванні пагорка Агія-Кірыякі выявілі рэшткі тэменаса, асновы трона Апалона і шматлікія ахвярныя прынашэнні розных эпох.
Паводле даных перапісаў насельніцтва, дэмаграфічная сітуацыя ў сучасным паселішчы характарызавалася наступнымі лічбамі: у 1981 годзе колькасць жыхароў складала 1034 чалавекі, у 1991 годзе — 589 чалавек, а ў 2001 годзе — 982 чалавекі.
Крыніцы
Літаратура
Спасылкі
Катэгорыя:Гарады Лаконіі Катэгорыя:Археалагічныя аб’екты ў Грэцыі Катэгорыя:Былыя населеныя пункты Грэцыі