Імператар Сяамін-дзі (, асабістае імя Юань Сюй, ; ) — дзясяты імператар дынастыі Паўночная Вэй (515—528).
Біяграфія Ён стаў імператарам ва ўзросце 6 гадоў. З-за яго маленства рэальная ўлада апынулася ў руках яго маці — удавы-імператрыцы Ху.
Імператрыца Ху была таленавітай, але вельмі ўладнай і марнатраўнай жанчынай. Яна актыўна падтрымлівала будызм, траціла велізарныя грошы на храмы, але дапускала карупцыю, што прывяло да народных паўстанняў.
Калі Сяамін-дзі падрос (яму было 18 гадоў), ён паспрабаваў пазбавіцца ад уплыву маці і яе фаварытаў. Ён таемна звярнуўся па дапамогу да генерала Эрчжу Жуна. Даведаўшыся пра гэта, імператрыца Ху загадала атруціць уласнага сына ў 528 годзе.
Каб захаваць уладу, маці спачатку абвясціла імператарам яго нованароджаную дачку (выдаўшы яе за хлопчыка), а потым — малодшага пляменніка. Гэта выклікала гнеў генерала Эрчжу Жуна, які захапіў сталіцу, утапіў імператрыцу ў Хуанхэ і выразаў амаль усіх прыдворных. Гэтыя падзеі сталі пачаткам канчатковага краху і распаду дзяржавы Паўночная Вэй.
Крыніцы
Катэгорыя:Імператары Паўночнай Вэй