3-я аўтамабільная дывізія (3 dsam) — падраздзяленне аўтамабільных войскаў Польскай арміі Другой Польскай Рэспублікі .
Фарміраванне і змены арганізацыі 3-я аўтамабільная дывізія была сфарміравана 30 жніўня 1921 года ў Слоніме на базе 4-й палявой аўтамабільнай дывізіі 4-й арміі. У склад дывізіі ўваходзілі:
61-я калона палявых грузавікоў 79-я калона палявых грузавікоў Калона з 4 легкавых аўтамабіляў цягнік -майстэрня палявы аўтасклад
Падраздзяленні, сфарміраваныя ў Слоніме, прыбылі аўтамабільным шляхам у Беласток. У той час дывізія налічвала 80 аўтамабіляў і 25 матацыклаў.
Пазней у склад дывізіі ўвайшла, сярод іншых, вучэбная калона браняваных аўтамабіляў. Восенню 1925 года калона была выдзелена з матарызаваных сіл, падпарадкавана камандзіру 10-га палка літоўскіх уланаў і перайменавана ў 1-ы швадрон браняваных аўтамабіляў.
У 1929 годзе падраздзяленне было ўкамплектавана і атрымала назву «Кадры 3-й аўтамабільнай дывізіі».
19 мая 1927 года міністр ваенных спраў, маршал Польшчы Юзэф Пілсудскі ўстанавіў і зацвердзіў 7 лютага як дату палкавога свята.
Камандзіры дывізіёну
Паручнік Міхал Любіч-Залескі (1921-) Маёр / падпалкоўнік Рамуальд I Казлоўскі – камандзір дывізіёну (1923 – 1924 ) Капітан Альберт Рагінскі — камандзір адзелу кадраў (1932)
Памятны значок З 1930 года зацверджаны знак памерам 39x39 мм мае форму роўнараменнага крыжа, пакрытага чорнай эмаллю з пурпуровай акантоўкай. У цэнтры крыжа, акружанага лаўровым вянком, выгравіравана лічба 3. На крыж накладзена крылатае рулявое кола, увянчанае кінжалам унізе. Па абодва бакі ад ніжняга пляча размешчаны колы аўтамабіля. Гэта двухчасткавы афіцэрскі знак, выраблены з срэбра, пакрыты эмаллю і злучаны трыма заклёпкамі.
Зноскі
Бібліяграфія
Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928. Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932. Janusz Magnuski: Samochody pancerne Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1993. ISBN 83-860-28-00-9. Piotr Rudzki, Jerzy Kulesza, Józef Jeszka. Krótki rys historyczny powstania i pracy formacyj samochodowych. „Przegląd Wojskowo-Techniczny. Broń Pancerna.”. 4 (6), s. 1193-1246, 1928. Warszawa: Drukarnia Ministerstwa Spraw Wojskowych; Dowództwo Saperów; Dowództwo Broni Pancernych; Dowództwo Wojsk Łączności. Zdzisław Sawicki, Adam Wielechowski: Odznaki Wojska Polskiego 1918–1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918–1939: Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie. Warszawa: Pantera Books, 2007. ISBN 83-204-3299-5. Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1. Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918–1947. Londyn: Zarząd Zrzeszenia Kół Oddz. Broni Pancernej, 1971.