Леў Мікалаевіч Гарэлаў (; ) — савецкі военачальнік, генерал-лейтэнант.
Біяграфія У 1940 годзе прызваны ў Чырвоную Армію і накіраваны ў 202-ю паветрана-дэсантную брыгаду, якая дыслакавалася ў Хабараўску.
Да 1943 года служыў на Далёкім Усходзе. У 1943 годзе скончыў курсы «Выстрэл» Далёкаўсходняй ваеннай акругі.
З 1943 года — член ВЛКСМ.
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Пасля вайны працягнуў службу ў ПДВ. Скончыў Ваенную акадэмію імя М. В. Фрунзэ (1958).
Са студзеня 1966 па чэрвень 1970 года камандзір 7-й гвардзейскай паветрана-дэсантнай дывізіі.
Удзельнік уводу савецкіх войскаў у Чэхаславакію ў 1968 годзе.
Усяго за час службы ў ПДВ здзейсніў 511 скачкоў з парашутам.
У 1970 годзе пераведзены з павышэннем з дэсантных у Сухапутныя войскі СССР, быў прызначаны першым намеснікам камандуючага 14-й гвардзейскай арміяй Адэскай ваеннай акругі (Кішынёў).
Скончыў курсы пры Ваеннай акадэміі Генеральнага штаба імя К. Я. Варашылава (1973).
З кастрычніка 1975 па снежань 1979 года Галоўны ваенны саветнік Узброеных Сіл у Дэмакратычнай Рэспубліцы Афганістан (ДРА). Выступіў супраць уводу савецкіх войск у Афганістан.
У студзені 1980 года атрымаў прызначэнне на пасаду намесніка камандуючага войскамі Адэскай ваеннай акругі па ВНУ і пазавойскай падрыхтоўцы. З 1984 года ў запасе.
З 1992 года намеснік старшыні Камітэта Адэскага абласнога Савета ветэранаў.
Пражываў у Адэсе. Ганаровы грамадзянін горада Адэсы.
Сканаў 29 снежня 2018 года, пахаваны на 2-х Хрысціянскіх могілках.
Сям’я Жонка Клаўдзія Панцялееўна, дачка Наталля і сын Юры.
Узнагароды тры Ордэны Чырвонага Сцяга ордэн Айчыннай вайны I ступені чатыры ордэны Чырвонай Зоркі ордэн «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені медалі, уключаючы «За баявыя заслугі». украінскі ордэн Багдана Хмяльніцкага II (2004) і I (2012) ступені
Крыніцы
Спасылкі Интервью: , , , , О Л. Н. Горелове. Мой первый генерал Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты СССРКатэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайныКатэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Адэсы