Харо́мцы (, ) — вёска ў Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Парэцкага сельсавета.
Геаграфія Размяшчэнне У 18 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Акцябрскі, 20 км ад чыгуначнай станцыі Рабкор, размешчанай на чыгунцы Бабруйск — Рабкор, адгалінаванні лініі Асіповічы — Жлобін.
Гідраграфія На поўначы меліярацыйныя каналы.
Транспартная сетка Аўтадарога злучае вёску з Чырвонай Слабадой.
Інфармацыя
Планіроўка складаецца з просталінейнай шыротнай вуліцы, да цэнтра якой далучаецца з поўдня кароткая просталінейная вуліца, а з усходу — 3 завулкі. Забудова двухбаковая, няшчыльная, драўляная, сядзібнага тыпу. У складзе сельскагаспадарчага ААТ «Парэчча-Арэса» з цэнтрам у Парэччы, малочнатаварная ферма. Дом народнай творчасці, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі, крама.
Гісторыя Выяўлены археолагамі курганны магільнік (150 насыпаў паўсферычнай формы, за 2 км на захад ад вёскі, ва ўрочышчы Ляскаўшчына, у лесе) сведчыць пра засяленне гэтых месцаў з даўніх часоў. Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVI стагоддзя як вёска ў Глускім старостве Слуцкага павета Наваградскага ваяводства Вялікага княства Літоўскага, уласнасць праваслаўнай царквы. Па інвентару 1683 года ў Рудабельскай воласці, у складзе Парэцкага маёнтка, уладальнік якога атрымліваў 163 злотыя і 26 грошай прыбытку ў год. У XVII стагоддзі 8 дымоў, у Мазырскім павеце. На 1748 год — у Парэцкай воласці, уладанне Радзівілаў. У XVIII стагоддзі ў Харомцах быў пабудаваны рымска-каталіцкі касцёл у гонар Прасвятой Маці Божай Шкаплернай і Міхаіла Архангела.
Пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1831 годзе стары касцёл згарэў і ў 1842 годзе на яго месцы быў пабудаваны новы драўляны касцёл, які пазней быў перанесены ў вёску Карпілаўка (цяпер гарадскі пасёлак Акцябрскі, не захаваўся). З 1842 года ў вёсцы працавала вінакурнае прадпрыемства. На 1844 год уладанне памешчыка К. В. Вішчынскага, які ў 1876 годзе валодаў тут 3805 дзесяцінамі зямлі і карчмой. На 1885 год сяло ў Ляскавіцкай воласці Бабруйскага павета Мінскай губерні. У канцы XIX стагоддзя на вясковых могілках пабудавана драўляная брама (вароты)http://globustut.by/horomcy/index.htm — помнік народнага дойлідства, на ўсходняй ускраіне вёскі закладзены парк — помнік сядзібна-паркавага мастацтва. Сядзіба, якая знаходзілася ў парку, не захавалася. У 1912 годзе адкрыта земская школа.
У другой палове 1920-х гадоў створаны саўгас «Казбек», працавалі паравы млын і гамарня. Пачатковая школа ў 1930-я гады ператворана ў сямігадовую. Падчас Вялікай Айчыннай вайны партызаны разграмілі апорны пункт, створаны ў вёсцы нямецкімі акупантамі. У красавіку 1942 года карнікі спалілі 111 двароў і забілі 233 жыхары, у 1944 годзе забілі яшчэ 207 жыхароў (пахаваны ў магіле ахвяр фашызму ў цэнтры вёскі; у 1958 годзе пастаўлены абеліск). 60 жыхароў загінулі на фронце.
Да 25 мая 1989 года вёска ўваходзіла ў склад Ляскавіцкага сельсаветаРашэнне выканкома Гомельскага абласнога Савета народных дэпутатаў ад 25 мая 1989 г. // Збор законаў Беларускай ССР, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1989, № 22 (1972)..
Насельніцтва Колькасць 2011 год — 172 жыхары.
Дынаміка 1748 год — 31 двор. 1795 год — 14 двароў. 1844 год — 29 двароў. 1897 год — 33 двары, 360 жыхароў (паводле перапісу). 1908 год — 102 двары, 766 жыхароў. 1940 год — 226 двароў, 1035 жыхароў. 1959 год — 782 жыхары (паводле перапісу). 1997 год — 138 двароў, 290 жыхароў. 2004 год — 100 двароў, 208 жыхароў.
Літаратура
Спасылкі
Катэгорыя:Парэцкі сельсавет (Акцябрскі раён) Катэгорыя:Населеныя пункты Акцябрскага раёна