Мальтоза (ад — солад) — саладовы цукар, 4-О-α-D-глюкапіраназіл-D-глюкоза, прыродны дыцукрыд, які складаецца з двух рэшткаў D-глюкозы. Змяшчаецца ў вялікай колькасці ў прарослым зерні (соладзе) ячменю, жыта і іншых збожжавых; выяўлены таксама ў таматах, у пылку і нектары шэрагу раслін.
Фізічныя ўласцівасці Мальтоза лёгка растваральная ў вадзе, мае салодкі смак. Малекулярная маса мальтозы 342,32 а.а.м. Тэмпература плаўлення 108 °С (бязводная).
Хімічныя ўласцівасці Мальтоза з’яўляецца аднаўляючым цукрам, бо мае незамешчаную паўацэтальную гідраксільную групу.
Мальтоза пры кіпячэнні з разведзенай кіслатой і пры дзеянні ферменту мальтаза гідралізуецца (утвараюцца дзве малекулы D-глюкозы C6H12O6):
Літаратура
Катэгорыя:Дыцукрыды Катэгорыя:Вугляводы