Мікала́й Сцяпа́навіч Гумілёў () — расійскі паэт Срэбнага веку, стваральнік школы акмеізму, перакладчык, літаратурны крытык, падарожнік, афіцэр.
Зборнікі вершаў Горы і цясніны (рукапісны) (Тыфліс, 1901) Шлях канквістадораў (1905) Рамантычныя кветкі (Парыж, 1908) Жэмчугі (1910) Чужое неба (1912) Калчан (1916) Вогнішча (1918) Фарфоравы павільён (1918) Шацёр (1921) Вогненны слуп (1921)
П'есы Дон Жуан у Егіпце (1912) Гульня (1913, апублікаваная 1916) Актэон (1913) Гондла (1917) Дзіця Алаха (1918) Атручаная туніка (1918, апублікаваная 1952) Дрэва ператварэнняў (1918, апублікаваная 1989) Паляванне на насарога (1920, апублікаваная 1987)
Крыніцы
Спасылкі
Мікалай Гумілёў На сайце «ПрайдзіСвет» Электронны збор сачыненняў
Катэгорыя:Даследчыкі Афрыкі Катэгорыя:Паэты паводле алфавіта Катэгорыя:Рускамоўныя паэты Катэгорыя:Паэты Расіі Катэгорыя:Перакладчыкі паэзіі на рускую мову Катэгорыя:Акмеізм Катэгорыя:Выпускнікі Царскасельскай гімназіі Катэгорыя:Дуэлянты Катэгорыя:Манархісты Расіі Катэгорыя:Паэты Санкт-Пецярбурга Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Расійская імперыя) Катэгорыя:Ахвяры Чырвонага тэрору Катэгорыя:Пакараныя смерцю пісьменнікі Катэгорыя:Кавалеры знака ордэна Святога Георгія Катэгорыя:Пісьменнікі-франтавікі