Спя́чка — перыяд запаволення жыццёвых працэсаў і метабалізму ў гомаётэрмных (цеплакроўных) жывёл у перыяды маладаступнасці ежы і, адпаведна, немагчымасці захавання актыўнасці і высокага ўзроўню метабалізму. Характарызуецца зніжэннем тэмпературы цела, запаволеннем дыхання і частаты сэрцабіцця, тармажэннем нервовай дзейнасці (т. зв. «Глыбокі сон») і іншых фізіялагічных працэсаў.
Уласціва пераважна дробным жывёлам сярэдніх і высокіх шырот. Адрозніваюць зімовую (гібернацыя), летнюю (эстывацыя), сутачную і нерэгулярную спячкі.
Некаторыя млекакормячыя (янот, буры мядзведзь, барсук і інш.) упадаюць у зімовы сон.
Гл. таксама Анабіёз
Літаратура
«Seasonal movements and behaviour of basking sharks from archival tagging». Marine Ecology Progress Series (248): 187—196. «A Shark With an Amazing Party Trick». New Scientist 177 (2385): 46. Маслов С. П. Спячка // Вялікая савецкая энцыклапедыя
Спасылкі Спячка // Энцыклапедыя Кругасвет
Катэгорыя:Фізіялогія Катэгорыя:Зіма Катэгорыя:Метабалізм