Бачная зорная велічыня (m) — мера колераўспрымання нябеснага цела, як яго бачыць назіральнік на Зямлі, адкарэктаваная да значэння, якое яна мела б пры адсутнасці атмасферы. Чым ярчэй аб'ект, тым менш яго зорная велічыня. Як правіла, у якасці асновы для вызначэння велічыні выкарыстоўваюць бачны спектр (Vmag), але і іншыя вобласці спектру, такія як бліжняя інфрачырвоная вобласць ў J-дыяпазоне, таксама выкарыстоўваюцца. У бачнай частцы спектру Сірыус самая яркая зорка на начным небе, у той час як у інфрачырвоным J-дыяпазоне, самай яркай будзе Бетэльгейзе.
Гісторыя БачныяняўзброенымвокамБачнаявелічыняЯркасцьадноснаВегіКолькасць зоракярчэй гэтайбачнай велічыніТак−1.0250%10.0100%41.040%152.016%483.06.3%1714.02.5%5135.01.0%1 6026.00.40%4 8006.50.25%9 096Не7.00.16%14 0008.00.063%42 0009.00.025%121 00010.00.010%340 000 Шкала, якая выкарыстоўваецца цяпер для ўказання велічыні, бярэ свой пачатак у эліністычным спосабе раздзялення зорак, бачных няўзброеным вокам, па шасці велічынях. Яркія зоркі ў начным небе называліся зоркамі першай велічыні (m = 1), тады як самыя слабыя называліся шостай велічыні (m = 6) і былі на мяжы магчымасцяў зрокавага ўспрымання чалавека (без дапамогі тэлескопа). Сучасная сістэма больш не абмяжоўваецца шасцю велічынямі ці толькі бачным святлом, а яркія аб'екты маюць адмоўную велічыню.
Вылічэнне Бачная зорная велічыня m, у групе x, можа быць вызначана як,
,
Прыклад: Сонца і Месяц
Бачная зорная велічыня Сонца -26,74 (больш яркая), а сярэдняя бачная зорная велічыня поўнага Месяца -12,74 (менш яркая).
Розніца ў зорнай велічыні:
Змяненне ў яркасці:
Сонца прыкладна ў 400 000 раз ярчэй поўнага месяца.
Спасылкі The astronomical magnitude scale (International Comet Quarterly)
Катэгорыя:Астранамічныя адзінкі Катэгорыя:Астрафізіка Катэгорыя:Фотаметрыя