Эйн Соф, Эн Соф (, «бясконцасць»; ; En-Sof; En-sof) — у кабалеЗоар Брейшит 137 абазначэнне Бога, якое адлюстроўвае яго містычнасць і неспазнавальнасць па-за сувяззю са светам. Іншыя імёны Бога выражаюць яго адносіны са створаным светам.
Тэрмін Эйн Соф з'яўляецца сярод іўдзеяў Праванса ў XIII стагоддзі, і яго аўтарства прыпісваецца Ісаку Сляпому. Некаторыя рысы Эйн Соф збліжаюць яго з Адзіным неаплатонікаў. Падобна да яго яно здольна эманаваць, выпускаючы з сябе сфіроты. Сімвал увасабляе «Эйн Соф», бязмежнасць Бога, які існаваў, як лічаць кабалісты, да стварэння свету — неспасціжнае нішто — і затым явіў сябе як Бог-Творца (Элахім). Эйн Соф сімвалізуе крыніцу святла Божага.
Гл. таксама Асноўныя паняцці ў кабале Брахман Адзі-Буда Абсалют, філасофія Апафатычнае багаслоўе
Спасылкі
Эйн Соф
Катэгорыя:Іўдаізм Катэгорыя:Кабала