Evanđelje po Ivanu

mini|desno|200px|Novi zavjet mini|El Greco, Sveti Ivan

Evanđelje po Ivanu (grč. Κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον) je četvrta knjiga Novog zavjeta. Napisano je oko 100. godine, i po vremenu pisanja je posljednje kanonsko jevanđelje. Njegova je kratica Iv.

Evanđelje po Ivanu se značajno razlikuje od ostala tri evanđelja (po Mateju, Marku i Luki), i pisano je primjetno drugačijim stilom.Bart Ehrman - Isus to nije rekao (scribd) Ivan se donekle distancira od Isusove istorijske ličnostiKembridžova ilustrovana istorija religije (str. 232-236), Stylos, Novi Sad, 2006. , i sadrži već razvijenu hristologiju koja Isusa smatra božanskim logosom.Harris 1985. Prethodna tri evanđelja govore uglavnom o Hristovim propovjedima u Galileji, dok se ovo više bavi propovjedima u Judeji. Za razliku od ostalih, ne sadrži ni jednu Isusovu parabolu. Pritom, Isusove riječi su dugi govori, a ne jezgrovite izreke.

Evanđelje po Ivanu oslikava onovremeni sukob ranog hrišćanstva i judaizma.Lindars 1990 p. 53. Fariseji se predstavljaju na negativan način, jer nisu vjernici, dok su Jevreji prikazani kako se opredjeljuju za i protiv hrišćanstva, što nekad ide i do otvorenog antijudaizma.Elejn Pejgels - Poreklo Satane

Evanđelje po Ivanu su mnogi gnostički hrišćani smatrali svojom knjigom i upotrebljavali kao primarni izvor za gnostičko učenje.Irenaeus, AH 3.11.7.Vidjeti diskusiju u: E. Pagels, The Johannine Gospel in Gnostic Exegesis (Nashville, 1973). Pa ipak, rana crkva je, uprkos nekim protivljenjima, unijela ovo evanđelje u Novi zavjet.Elejn Pejgels - Gnostička evanđelja (scribd)

Reference

Vanjski linkovi

Evanđelje po Ivanu

Kategorija:Biblija Kategorija:Novi zavjet