Šesta neprijateljska ofanziva odvijala se u okviru Zimskih operacija agresora 1943./1944., u centralnom dijelu Jugoslavije, uglavnom na području tadašnje NDH (pretežno u Bosni) i Sandžaku. Poduzeta je sa ciljem uspostavljanja operativne dominacije i kontrole nad važnim strategijskim pozicijama između Save i Jadrana. Borbe su počele 3. decembra 1943, a okončane 15. februara 1944. U operacijama su angažirane glavne snage njemačke Druge oklopne armije sa NDH snagama - protiv NOVJ.
U Zimskim operacijama je učestvovalo oko 300.000 neprijateljskih vojnika i oko 120.000 partizana i ostalih branitelja. Primarni cilj je bilo preuzimanje i zadržavanje inicijative. Obje strane su nastojale da nametnu oblike borbe koji njima odgovaraju, iscrpljujući protivničke resurse. Nijemci su nastojali dovesti snage NOVJ-e dovesti u podređen položaj, a zatim osvojiti strategijske pozicije i nanijeti braniteljima što teži, po mogućnosti presudni udarac. S druge strane snage NOVJ su dokazivale mogućnost za istovremeno uzvrate elastičnu odbranu na jednom dijelu bojišta i da zadrže dovoljno snaga za ofanzivu na drugom.
Nakon oštrih manevarskih borbi širom operativnog područja, njemačka Druga oklopna armija ostvarila je postigla djelimične uspjehe, naročito u dolini Lima, dolini Vrbasa i u Hrvatskom primorju, ali nije uspjela da bitno oslabiti moral i borbenu spremnost NOVJ. Slobodna teritorija je doduše znatno smanjena, ali su u rukama NOVJ i nakon okončanja ovih borbi ostali brojni gradovi i široka prostranstva.
Naziv Šesta neprijateljska ofanziva je popularni naziv koji se u SFR Jugoslaviji koristio za niz operacija koje su krajem 1943. poduzele osovinske snage s ciljem da unište partizanske snage na područjima na kojima su uspostavile uporišta nakon kapitulacije Italije. Taj naziv je obuhvatao slijedeće veće operacije: Operacija Kugelblitz ("Kuglasta munja"), istočna i centralna Bosna, Operacija Schneesturm ("Snježna oluja"), Sandžak i Operacija Herbstgewitter ("Jesenje oluje"), južna Dalmacija. Naziv šesta neprijateljska ofanziva nije bio prihvaćen u jugoslavenskoj vojnoj istoriografiji.OSLOBODILAČKI RAT NARODA JUGOSLAVIJE - knjiga 2. U hisorijskim radovima ovaj niz operavija naziva se Zimske operacije 1943/1944 u centralnom dijelu Jugoslavije.
Motivi i ciljevi Šesta neprijateljska ofanziva se razlikuje od prethodne ( poduhvata Ahze) po procjeni njemačke komande da su se stekli uvjeti za preuzimanje borbene inicijative. Naime, od kraja avgusta do konca novembra, njemačka Druga oklopna armija je djelovala pod permanentnim pritiskom, nastojeći da razvučenim snagama razoruža brojne kapitulantske italijanske jedinice, te koncentričnim udarima preotme ključne obalske položaje od NOVJ. Naredni cilj je bio preveniranje mogućnosti eventualnog Savezničkog iskrcavanja na jadransku obalu Balkana (operacija Gajzerih, tj zauzimanja Podbiokovlja i Pelješca tokom novembra 1943.) Komandant Jugoistoka, odnosno Armijske grupe F, u svom izveštaju (1. novembra) Vrhovnoj komandi, ovako je opisao opšti okvir:
Novonastalu situaciju njemački feldmaršal Maximilian von Weichs je smatrao alarmantnom:
Polazeći od ove procjene, Komandant Jugoistoka naložio je štabu njemačke Druge oklopne armije da razradi plan za niz međusobno povezanih operacija za osvajanja strategijskih pozicicia radi učvršćivanja i povezivanja položaja armije. Naredne peracije NOVJ bile su usmjerene na detaljno upoznavanje boraca o neprijateljskim snagama i očekivanim uvjetima borbe, pomniji obavještajni rad i pripreme taktike koja će biti adekvatno prilagođena očekivanoj situaciji i u uvjetima partizanskom manevarskom ratu.
Angažirane snage Osovinske snage mini|Njemački vojnici u Bosni, zima 1943/44. Njemačke snage: Operacijama je rukovodio štab Druge oklopne armije koji je za taktičko rukovođenje pojedinim operacijama zaduživao štabove 5. SS i 15. brdskog korpusa. Armija je za operacije upotrebila sledeće jedinice: 1. brdska divizija 1. kozačka konjička divizija 7. SS divizija 114. lovačka divizija 118. lovačka divizija 173. rezervna divizija 187. rezervna divizija 264. pješadijska divizija 367. pješadijska divizija 369. legionarska divizija 371. pešadijska divizija 373. legionarska divizija 392. legionarska divizija 1. puk Brandenburg 2. puk Brandenburg 92. motorizovani puk 901. oklopni grenadirski puk 202. tenkovski bataljon Bataljon obalskih lovaca Brandenburg veći broj specijalnih jedinica i jedinica štaba armije U operaciji je angažovana glavnina snaga NDH pod neposrednom taktičkom komandom njemačkih štabova. Četničke snage u njenom području, njemačke Druga oklopna armija koristila je kao pomoćne, za zaštitu pozadine.Nakon prolaska njemačkih formacija, one su, međutim, palile i pljačkale sela, a među nima su bili i četnici Draže Mihailovića., ili kao pomoćne napadne grupeOperacija Citen Snage 3. SS oklopnog korpusa, koji je još bio u sastavu njemačke Druge oklopne armije, a koje su upotrebljavane u prethodnim operacijama, nisu angažovane u ovoj fazi. Zadržane su na osiguranju zagrebačkog saobraćajnog čvora kao rezerva. Krajem decembra, po naređenju Vrhovne komande (), prebačene su na Istočni front. Snage Druge oklopne armije su se, svojim desnim bokom, naslanjale su se u Gorskom kotaru i na Kupi na jedinice Armijske grupe B koja je u tim područjima znatnim snagama (44. pješadijska divizija, 71. pješadijska divizija i 162. turkestanska pješadijska divizija, deijlovi 1. SS oklopne divizije, Tjelesna garda Adolfa Hitlera 1. SS oklopne divizije) vršila istovremene operacije protiv jedinica NOVJ u Sloveniji i Gorskom kotaru.
Snage NOVJ Prvi proleterski korpus Drugi udarni korpus NOVJ (dijelovi) Treći udarni korpus NOVJ Četvrti hrvatski korpus NOVJ Peti krajiški udarni korpus NOVJ Osmi dalmatinski korpus NOVJ Jedanaesti hrvatski korpus NOVJ
Oblici borbe Njemačka je privukla na jugoslavensko ratište vrlo jake snage, mnogostruko jače nego u prethodnom periodu. Kroz dvije i po godine ratovanja, NOVJ je stekla iskustvo i razvila ratnu vještinu na svim nivoima, pa je bila u stanju da se adekvatno suprotstavi i u cjelovitim kompleksnim operacijama. Oslanjajući se na narasle snage, borbeni odgovor ovoga puta nije bio suprotstavljanje u akcijama "malog rata". Manevarski rat je bio već uvježbani oblik partizanskog ratovanja, uz dokazanu pokretljivost ostvarivanje lokalne nadmoći na najosetljivijim tačkama, ulazeći u otvorene sukobe samo na odabranim pozicijama, razvlačeći tako osovinske snage i ometajući realizaciju njihovih planova.
Sinhronizirano sa manevarskim ratovanjem, organizirane su i diverzantske akcije u neprijateljskoj pozadini. Osnovna snaga ovih borbenih dejstava bila je u njihovoj masovnosti i širini zahvaćene teritorije, čime su prekidane komunikacije, nanošeini gubici, unošena nesigurnost i vezivane neprijateljske trupe na odbrambene zadatke.
Tok operacija
Početna faza Uz koncentranje krupnih formacija, Wehrmacht je njemačku Drugu oklopnu armiju usmjerio na detaljno planiranje, korištenje iznenađenja i drugih lokalnih prednosti, koje omogućuju brzo postizanje planiranih ciljeva. Aktivnosti su počele sinhroniziranim prepadom s istoka, jugoistoka i sjeveroistoka ("Kugelblitz), jugozapada ("Citen") i severozapada ("Panther") tokom prvih dana decembra 1943.
U operaciji "Kugelblitz" Nijemci su postigli značajne početne uspjehe, osobito na istoku gdje su razbili neke jedinice NOVJ (Drugu proletersku i Prvu šumadijsku brigadu) i uspjeli da otvore uvjete za brzo napredovanje u dubinu slobodne teritorije. Operacija "Kugelblitz" bila je najizazovniji dio početnih operacija zato što je bilo potrebno pokriti relativno prostranu teritoriju u trouglu između Sjenice, Konjica i Tuzle. Na osnovu kvalitetnih obavještajnih podataka, idetaljnog planiranju i energičnog ulaska u borbu, Nijemci su uspješno počeli ovu operaciju , a 16. decembra produžila se u operaciju "Schneesturm".
Značajan uspeh njemačke snage postigle su i u operaciji Citen, gde je prepadom osvojeno Livno kao važno saobraćajno čvorište.
Međutim, na zapadu Bosne, uspjeh je bio polovičan, a ponegdje i veoma kratak (15-20 dana). Njemačka komanda je procijenila je uspešnim operacije na Baniji, smatrajući da je zadala značajan udarac Sedmoj banijskoj diviziji. Međutim, dio operacije koji je trebalo da poveže snage na Baniji preko Prijedora sa područjem Banjaluke, potpuno je podbacio. Ovaj neuspjeh je u znatnoj mjeri negativno uticao na dalje njemačke operacije.
Kontranapadi NOVJ Pod komandom Vrhovnog štaba, u Šestoj neprijateljskoj ofanzivi, NOVJ se suprotstavila manevarskim načinom ratovanja. U sukobe sa neprijateljem, sve veće, a osobito male formacije NOVJ su ulazile u direktne sukobe samo na ješto biranim lokacijama od strategijske važnosti. Svrsishodno su koncentrane ječe snage na jednom području, a paralelno su pripremani i izvođeni udari na neočekivanim pozicijama, dok je na drugim sektorima primenjivana elastična zadržavajuća odbrana. Bio je to nastavak taktike otvorenog sukobljavanja sa njemačkim napadnim kolonama, koja je uveliko primijenjivana nakon kapitulacije Italije. To podizanje nivoa borbenih dejstava sa gerilskog na manevarsko ratovanje uočio je i Komandant Jugoistoka:
Dok su snage Trećeg korpusa u istočnoj Bosni forsirale elastičnu odbranu, izbegavajući rizične odsudne sudare, izvršena je koncentracija snaga za pripremljeni protivudar kojim je trebalo ponovo osloboditi Livno. Međutim, nakon desetodnevnih oštrih borbi, ovaj napad je okončan neuspjehom. Procijenjeno da je osnovni uzrok tome, uz nepovoljni odnos snaga, bilo i izuzetno hladno vrijeme. Istovremeno je njemačka akcija u istočnoj Bosni postajala sve jača, da bi sredinom decembra prerasla u pokušaj opkoljavanja i uništavanja glavnine Trećeg korpusa NOVJ (Operacija Šnešturm). Međutim, nije uspio ni ovaj plan neprijatelja. Jedinice Trećeg korpusa izbjegle su frontalni sudar i ubacile se u zaleđe njemačkih snaga, delujući po komunikacijama i kolonama u pokretu. U roku od tri nedjelje ponovo su ovladale većinom gradova na svojoj teritoriji (Olovo, Kladanj, Vlasenica, Višegrad, Foča...). Pošto Nijemci u zapadnom dijelu slobodne teritorije nisu preuzeli inicijativu, NOVJ je, nakon odustajanja od napada na Livno, izvršila koncentričnu operaciju na Banjaluku i okolna uporišta (Prva banjalučka operacija). Glavni cilj ove akcije bio je privlačenje njemačkih snaga sa istoka, kako bi oslabio pritisak na Treći korpus. Operacija je trajala od 31. decembra 1943. do 3. januara 1944. Unatoč značajnim uspjesima NOVJ u likvidaciji manjih uporišta i prodora do centra Banjaluke, njemačko-ustaške snage su se održale u utvrđenim zgradama u gradu sve do pristizanja pojačanja. Isto im je uspjelo i u Bosanskoj Gradišci, Kotor-Varoši, Vrbanjcima.Petrić N., Ur. (1985): Opštine Kotor-Varoš i Skender-Vakuf u NOB-u 1941-1945. Radnički univerzitet „Đuro Pucar Stari“, Kotor Varoš.Đondović R., Ur. (1989): Sanitetska služba u narodnooslobodilačkom ratu Jugoslavije 1941-1945, Knj. 2: Nastanak i razvoj sanitetske službe u oružanim snagama narodnooslobodilačkog pokreta u Bosni i Hercegovini, Crnoj Gori, Hrvatskoj i Makedoniji; Biblioteka Ratna prošlost naroda i narodnosti Jugoslavije, knj. 361. Monografija Jedinica NOV i PO Jugoslavije, Knj. 150). Vojnoizdavački i novinski centar, Sanitetska uprava SSNO, Beograd.Samardžija S. (1983): Četrnaesta srednjobosanska NOU brigada. Skupština opštine Prnjavor, Banja Luka.]