Quisqueyanos valientes (bos. Hrabri dominikanci) je državna himna Dominikanske Republike. Muziku je komponovao José Rufino Reyes Siancas, dok je tekst napisao Emilio Prud'Homme.
Detalji Himna se prvi put javno izvela 17. augusta 1883. godine. Iako je muzika odmah bila znatno uspješna, nekoliko je primjedbi je napravljeno glede stihova pjesme jer nisu bili historijski tačni. 1897. godine, Prud'homme je objavio nove stihove koji se i danas koriste.
7. juna 1897. godine, Kongres Dominikanske Republike je donio akt o usvajanju "Himno Nacional" sa originalnom muzikom i prerađenim tekstom kao službenu državnu himnu; međutim, tadašnji je predsjednik Ulises Heureaux stavio veto na akt zbog autora stihova, Prud'hommea, koji je bio protivnik predsjedniku i njegovoj upravi. 1899. godine, izvršen je atentat na Heureauxa i politički poremećaj je spriječio da ova pjesma postane državna himna sve do 30. maja 1934. godine kada se "Himno Nacional" usvojila kao službena državna himna Dominikanske Republike.
Španski naziv za Dominikansku Republiku, "República Dominicana", se ne koristi u službenim španskim stihovima niti se koristi španski denonim za dominikance, "dominicanos". Umjesto toga se koristi naziv "Quisqueya", i denonim "quisqueyanos". Kasnije istraživanje pokazuje da ove riječi ne potiču od izvornog Arawak Taíno jezika.
Tokom javnih izvođenja, himna se najčešće izvodi do kraja četvrtog paragrafa.
Nijedan službeni prijevod španskih stihova na bilo koji drugi jezik nije donesen u zakon.
Tekst Quisqueyanos valientes, alcemos Nuestro canto con viva emoción, Y del mundo a la faz ostentemos Nuestro invicto glorioso pendón.
¡Salve! el pueblo que, intrépido y fuerte, A la guerra a morir se lanzó, Cuando en bélico reto de muerte Sus cadenas de esclavo rompió.
Ningún pueblo ser libre merece Si es esclavo indolente y servil; Si en su pecho la llama no crece Que templó el heroísmo viril,
Mas Quisqueya la indómita y brava Siempre altiva la frente alzará; Que si fuere mil veces esclava Otras tantas ser libre sabrá.
Que si dolo y ardid la expusieron De un intruso señor al desdén, ¡Las Carreras! ¡Beller!, campos fueron Que cubiertos de gloria se ven.
Que en la cima de heroíco baluarte De los libres el verbo encarnó, Donde el genio de Sánchez y Duarte A ser libre o morir enseñó.
Y si pudo inconsulto caudillo De esas glorias el brillo empañar, De la guerra se vio en Capotillo La bandera de fuego ondear.
Y el incendio que atónito deja De Castilla al soberbio león, De las playas gloriosas le aleja Donde flota el cruzado pendón.
Compatriotas, mostremos erguida Nuestra frente, orgullosos de hoy más; Que Quisqueya será destruida Pero sierva de nuevo, ¡jamás!
Que es santuario de amor cada pecho Do la patria se siente vivir; Y es su escudo invencible: el derecho; Y es su lema: ser libre o morir.
¡Libertad! que aún se yergue serena La Victoria en su carro triunfal, Y el clarín de la guerra aún resuena Pregonando su gloria inmortal.
¡Libertad! Que los ecos se agiten Mientras llenos de noble ansiedad Nuestros campos de gloria repiten ¡Libertad! ¡Libertad! ¡Libertad!
Reference
Kategorija:Državne himne