Burulijski čir (poznat i kao Bairnsdaleov, Searlsov ili Daintreejev čir) jest zarazna bolest koju uzrokuje Mycobacterium ulcerans. Ranu fazu infekcije karakteriziraju bezbolni čvorovi ili područja oticanja. Ovi čvorovi mogu se pretvoriti u čir. Čir može biti veći unutra nego na površini kože i može biti okružen otokom. Kako se bolest pogoršava, može doći do infekcije kosti. Burulijski čirevi najčešće se javljaju na rukama ili nogama; groznica nije uobičajena.
Uzrok M. ulcerans oslobađa toksin poznat kao mikolakton, koji narušava imunosupresiju i rezultira odumiranjem tkiva. Bakterije iz iste porodice takođe izazivaju tuberkulozu i gubu (M. tuberculosis i M. leprae). Ne zna se kako se bolest širi. Moguće je da su izvori vode uključeni u širenje bolesti. Zaključno sa 2013. godinom, ne postoji efikasna vakcina.
Liječenje Kod ranog liječenja terapija antibioticima u trajanju od 8 sedmica efektivna je u 80% slučajeva. Terapija često uključuje lijekove rifampicin i streptomicin. Klaritromicin ili moksifloksacin ponekad se koriste umjesto streptomicina. Druge terapije mogu uključivati hirurško uklanjanje čira. Nakon zaliječenja infekcije na zaraženom području obično ostaje ožiljak.
Epidemiologija Burulijski čirevi najčešće se pojavljuju u ruralnim oblastima supsaharske Afrika, pogotovo u Obali Slonovače, ali se mogu javiti i u Aziji, na zapadnom Pacifiku i u Americi. Zabilježeni su slučajevi u više od 32 zemlje. Svake godine javi se oko 5.000 do 6.000 slučajeva. Osim kod ljudi, bolest se javlja i kod nekih životinja. Burulijski čir prvi je opisao Albert Ruskin Cook 1897.
Reference
Kategorija:Bakterijske bolesti Kategorija:Tropske bolesti Kategorija:Kožne bolesti