{| class="toccolours" style="width:20em; margin:0 0 0.5em 1em; float:right;" |- style="text-align:center;" ! style="background:Thistle;" colspan="2" | Amnion (Amniosinas) |- style="text-align:center;" | colspan="2" | 250px|center |- style="text-align:center; line-height:1;" | colspan="2" | <small>Površinski izgled embriona gibona Hylobates concolor'</small> |- | Dani |Fetusni |- style="text-align:left; background:Thistle" | Prekursor |Embrionski disk |- | Razvojem postaje | Vodenjak
mini|300px|Ljudski fetus u amnionu Amnion (grč. ἀμνίον - amnion = posuda za skupljanje krvi žrtava) ili vodenjak je embrionska ovojnica (plodova opna). Ispunjena je plodnom vodom (amnionskom tekućinom), koja utiče na širenje amniona i njegovo pretvaranje u amnionsku kesu. Uloga te kese je u osiguravanju podobne okoline embrionu. Amnionsku ovojnicu imaju amnioti u koje spadaju gmizavci, ptice i sisari. Razvija se iz vanembrionskog somatskog mezoderma s vanjske strane i iz vanembrionskog ektoderma, s unutrašnje strane.Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2000): Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo, .
Amnion čovjeka Kod ljudskih zametaka, još uvijek nisu bili istraživani najraniji stadiji oblikovanja amniona. U najmlađem, zametku čiji je amnion proučavan, bio je već prisutan kao zatvorena kesa u unutrašnjoj ćelijskoj masi, u vidu šupljine. Ta šupljina je bila natkrivena jednim slojem spljoštenih ektodermnih ćelija — amnionskim ektodermom, a njen donji dio sastojao se od prizmatičnog ektoderma embrionskog diska — kontinuirano između gornjeg i donjeg dijela, gdje se uspostavlja na rubu embrionskog diska. Izvan amnionskog ektoderma je tanki sloj mezoderma, koji je povezan s mezodermnim slojem horiona.Borovac I., Ur. (2012): Čovjek - velika ilustrirana enciklopedija. Mozaik knjiga, .Mader S. S. (2000): Human biology. McGraw-Hill, New York, ; .
Nakon formiranja, amnion je u vezi sa tijelom embriona, a plodna voda (liquor amnii'') se počinje u njemu gomilati nakon četiri ili pet sedmica. Količina tekućine se povećava i izaziva širenje amnionske kese. Slijedi njegovo prijanjanje na unutrašnju površinu horiona, tako da nestaje vanembrionski dio celoma. Vrhunac količine plodne vode doseže se u šestom ili sedmom mjesecu trudnoće, nakon čega se počinje smanjivati. Na kraju trudnoće iznosi oko jedan litar.
Plodna voda omogućava slobodno kretanje ploda u kasnijim etapama trudnoće, štiteći ga i smanjujući rizik od mehaničkih povreda. Najčešće sadrži manje od 2% čvrste tvari, a 98-99% sadržaja čini voda. Hemijski sastav ove tekućine varira, ovisno o gestacijskoj dobi. Plodna voda redovno sadrži ureju, anorganske soli, nešto bjelančevina i često tragove šećera. U sadržaju fetusnog probalnog trakta pronađeni su dijelovi epiderma i dlake, što ukazuje da plod proguta bar malo plodne vode.
Bolesti Najčešće bolesti amniona se tiču neodgovarajuće količine, a rijetko se javljaju i nasljedni poremećaji- Sindrom amnionskih traka se ispoljava kao skupina kongenitalnih anomalija nastalih obuhvaćanjem dijelova ploda fibroznim amnionskim trakama, što često izaziva deformacije udova i prstiju . Oligohidramnion se odnosi na premalu količinu plodne vode u amnionu, a polihidramnion na previše plodne vode.
Dodatne slike
Reference
Vanjski linkovi
https://web.archive.org/web/20051226102224/http://sprojects.mmi.mcgill.ca/embryology/earlydev/week2/chorion%26ys.html McGill http://casereports.bmj.com/content/2009/bcr.06.2008.0081.full The Foeto-Amnio-Placental complex
Kategorija:Razvojna biologija Kategorija:Embriologija