Émile Édouard Charles Antoine Zolahttp://www.larousse.fr/encyclopedie/personnage/Zola/150676 (Pariz, 2. april 1840. - Pariz, 29. septembar 1902.) je francuski romanopisac i osnivač i predstavnik naturalističkog pravca.
Biografija
Od oca Italijana nasljeđuje živ temperament i neisušnu energiju kojom će braniti svoje književne i društvene poglede. Godine 1898. upleten je u "aferu Dreyfus" izravno pišući predsjedniku republike ("Optužujem !" - "J'accuse") u kojem je tražio reviziju procesa.
Zola je za književnost značajan po definiranju tzv. eksperimentalnog romana, karakterističnog za književni pravac imena naturalizam. Po njemu književnik promatra društvo i piše na taj način da lik sa svojim predodređenim karakteristikima bude doveden u različite situacije u kojima će se ponašati shodno svojoj prirodi. Za uzor eksperimentalnog romana navodi Balzacov roman Rođaka Bette (Le cousine Bette), a idejno se vodi tekstovima Claude Bernarda i Hippolytea Tainea.
Svoje teoretske poglede nastojao je ostvariti u ciklusu Rougon-Macquartovi ili Prirodna i društvena historija jedne obitelji pod Drugim carstvom (Les Rougon-Macquart, 1871. - 1893.) sastavljenom od 20 romana u kojim se prikazuju životi članova jedne razgranate porodice. Tri grane te porodice se povezuju nasljedivanjem osobina svojih predaka, a svaki član porodice je iskorišten da se prikaže naslijeđe te porodice u određenoj sredini i određenim situacijama. U posljednjem romanu tog ciklusa Doktor Pascal (Le Docteur Pascal), Zola iznosi svoje naturalističko viđenje naslijeđivanja. Druga namjera je, sukladno Taineovom učenju, ostaviti dokument vremena Drugog Carstva (1850. - 1870.)
Među romanima iz tog ciklusa nalaze se i najpoznatija Zolina djela kao Trbuh Pariza (Le Ventre de Paris, 1873.), Jazbina (L'Assommoir, 1877.), Nana (1879. - 1880.), Germinal (1885.), Čovjek-zvijer (La Bête Humaine, 1890.) i dr.
Manje su značajniji njegovi kasniji ciklusi Tri grada (Trois Villes - Lourdes 1894., Rome 1896., Paris 1898.) i nedovršena tetrologija Četiri evanđelja - Plodnost, Rad, Istina i Pravda (Les Quatres Evangiles - Fécondité (1899.), Travail (1901.), Vérité (1903.), Justice (nedovršeno).
Bibliografija
La Confession de Claude (1865) Thérèse Raquin (1867) Madeleine Férat (1868) Le Roman Experimental (1880) Dobar dan, gospodine Zola (biografija) Rougon-Macquartovi ili Prirodna i društvena historija jedne obitelji pod Drugim carstvom Uspon Rugonovih (1871) Lovina (1871-1872) Trbuh Pariza (1873) Osvajanje Plassansa (1874) La Faute de l'Abbé Mouret (1875) Njegova ekselencija Eugene Rougon (1876) Jazbina (1877) Stranica ljubavi(1878) Nana (1880) U ključalom loncu (1882) Kod ženskog raja (1883) La Joie de vivre (1884) Germinal (1885) Djelo (1886) La Terre (1887) San (1888) Čovjek-zvijer (1890) Novac (1891) Debakl (1892) Le Docteur Pascal (1893) Tri grada Lourdes (1894) Rim (1896) Paris (1898) Četiri evanđelja Plodnost (1899) Rad (1901) Istina (1903) Pravda (nedovršeno)
Također pogledajte Naturalizam
Kategorija:Francuski pisci Kategorija:Biografije, Pariz Kategorija:Rođeni 1840. Kategorija:Umrli 1902.