Heavy metal ili samo metal podvrsta je rok-muzike, koja se razvila kasnih 1960-ih i početkom 1970-ih, najviše u Ujedinjenom Kraljevstvu i SAD-u.Richard Havers, “Heavy Metal Thunder: The Origins of Heavy Metal”, udiscovermusic.com, March 27, 2019 Ova vrsta rock muzike ima korijene u blues rocku, psihodeličnom i acid rocku. Muzičke grupe koje su stvarali heavy metal razvili su masivan zvuk, karakteriziran vrlo pojačanom distorzijom, dužim gitarskim solo dionicama, naglašenim ritmovima i sveukupnom glasnoćom. Tekstovi pjesama i stilovi izvedbe ponekad su povezani s agresijom i mačizmom. Srodan je žanrovima kao što su: glam metal, hard rock i NWOBHM.
Godine 1968. osnovane su tri rock grupe koje su se prve istakle u ovoj vrsti muzike poput: Black Sabbath, Led Zeppelin i Deep Purple. Slijedeći muzički primjer koji su postavili već navedene grupe, nekoliko američkih rock grupa je tokom 1970-ih izmijenilo heavy metal u pristupačnije muzičke oblike: sirovi, promukli zvuk i šokantni scenski nastupi Alice Coopera i Kiss, te na bluesu ukorijenjena rock muzika Aerosmith-a i gitarske solo dionice divlje rock muzike grupe Van Halen. Sredinom 1970-ih britanska grupa Judas Priest pomogla je da se podstakne evolucija ovog muzičkog pravca odbacivši veliki dio njihovog blues utjecaja.Walser (1993), p. 6."As much as Sabbath started it, Priest were the ones who took it out of the blues and straight into metal." Bowe, Brian J. Judas Priest: Metal Gods. . Motörhead je uveo senzibilitet pank rokk muzike i sve većeg naglaska na brzinu sviranja. Početkom kasnih 1970-ih predstavnici novog talasa britanskog heavy metala poput Iron Maiden, Def Leppard i Saxon, slijedili su u sličnom duhu već navedene muzičke primjere. Prije kraja desetljeća, ljubitelji heavy metal muzike postali su poznati kao "metalheads" ili "headbangers". Tokom 1980-ih, glam metal je postao popularan zahvaljujući grupama poput Bon Jovi i Mötley Crüe. Underground muzička scena je stvorila niz agresivnijih stilova: thrash metal se uspješno probio na glavnu muzičku scenu sa muzičkim sastavima poput: Metallica, Slayer, Megadeth i Anthrax, dok ostali ekstremni podžanrovi teškog metala poput death metala i black metala ostaju subkulturni fenomeni. Od sredine 1990-ih popularni stilovi su dalje proširili definiciju samog žanra, u koje spadaju groove metal i nu metal, od kojih posljednji često uključuje elemente grungea i hip hopa.
Osobine Heavy metal je najčešće prepoznatljiv kao vrsta muzike sa: glasnim distorziranim zvukom električne gitare kao glavnim muzičkim instrumentom, naglašenim ritmovima, snažnom kombinacijom zvuka bas gitare i bubnja i živahnog pjevanja. Podžanrovi teške metal muzike različito naglašavaju, mijenjaju ili izostavljaju jedan ili više ranije navedenih atributa. Jon Pareles, kritičar New York Timesa na ovu temu je napisao: Pareles, Jon. "Heavy Metal, Weighty Words" The New York Times, July 10, 1988. Retrieved on November 14, 2007. U svakom slučaju, podžanrovi teškog metala (heavy metala), razlikuju se po svojstvenim varijacijama stila u odnosu na original, koji najčešće odstupaju od "zacrtanih" osobina "čistog" metala.
Prema "AllMusic.com"-u od svih mnogobrojnih formi rock 'n' roll-a, heavy metal je najekstremniji po pitanju zvuka (glasnoće), mehanike i teatralnosti. Postoji bezbroj varijacija "izvornog" heavy metal zvuka, ali ono što im je zajedničko jeste povezanost po glasnoći, izobličenju gitare (najprisutnije je ponavljanje tzv. riffova, tj. često je ponavljanje određenih segmenata melodije) i prosto, razbijajući ritam.
Instrumenti mini|Black Sabbath Najčešće korišteni instrumenti u heavy metal muzici su: bubnjevi, bas, gitara (solo i ritam gitara) i pjevač (koji može, a i ne mora svirati neki od instrumenata). Klavijature se koriste u nekim stilovima heavy metal muzike, dok se kod ostalih ne koristi. Pošto se stilovi podžanrova stalno unapređuju klavijature postaju sve popularnije. Električna gitara je najprepoznatljiviji instrument u heavy metal muzici. Distorzija koja se koristi pri veoma glasnom pojačanju gitare je tu da stvori moćan ili heavy zvuk. Iako su se neki od kritičara ove vrste muzike sa podsmijehom izjavljivali da je sve to više proizvod ograničene muzičke vještine nego inovacije. Nešto kasnije pojavili su se kvalitetniji gitarski solisti, a riff-ovi su postali nezaobliazan dio heavy metal muzike. Gitaristi koriste razne muzičke tehnike tako da je u većini pod-žanrova virtuoznost preovladala nad jednostavnošću.
Pjevači u ovoj vrsti muzike predstavljaju raznolikost po pitanju pjevačkih stilova, počevši od više-oktavnog operskog pjevanja Roba Halforda iz grupe Judas Priest i Bruce Dickinsona iz Iron Maiden, pa do hotimično grubog pjevanja Lemmy Kilmistera iz grupe Motorhead.
Kada govorimo o "živom" zvuku, smatra se podjednako bitnim elementom heavy metala kao i bilo koji drugi segement ove vrste muzike. Počevši od vodećih The Who i Jimi Hendrixa rani metal bendovi su postavili muzičke standarde za jačinu zvuka tokom šou-a. Tony Iommi, gitarista iz 'pionirskog' heavy metal benda Black Sabbath, je jedan od mnoštva ranih heavy metalaca koji je pretrpio ozbiljno oštećenje sluha zahvaljujući njihovom "živom" zvuku!!! Dalje, roker iz Detroita Ted Nugent (koji, uzgred, odbacuje termin 'heavy metal' za opis njegove vrste muzike) i The Who (koji su držali titulu 'Najglasnijeg benda na svijetu' u Ginisovoj knjizi rekorda) gitarista Pete Townshend su skoro pa gluhi. Kanadski Eudoxis su nagrađeni zato što su imali najduže i najbučnije bas bubnjeve (dužina od 6 stopa), dokazavši time da dužina igra veoma važnu ulogu po pitanju jačine tj. glasnoće zvuka.
Teme thumb|250px|desno|Omot albuma ...And Justice for All američke heavy metal grupe Metallica Pored mnogo popularnije muzike, također je zastupljen i vizualni utisak, odnosno fotografije u heavy metal muzici. Korice albuma i scenski nastup igraju isto toliko važnu ulogu u ovoj vrsti muzike kao i sama muzika. Kroz sviranje heavy metal muzike, mnogi muzičari iz ovog muzičkog pravca međusobno sarađuju da bi stvorili niz različitih iskustava za raznovrsne prohtjeve publike. Imajući ovo na umu, heavy metal predstavlja jedan od kontraverznijih muzičkih pravaca po pitanju njegove forme u odnosu na ostale. Dok je umjetnost slikanja izražena preko vizualnog prikaza, simfonija preko zvuka, imidž neke heavy metal grupe izražen je kroz: određene teme koja povezuje muziku, "artworka" tj. izgleda korica na albumima, izgleda koncertne pozornice, tekstova pjesama i stila oblačenja članova određene grupe, zajedno zaokruženo sa kvalitetom i vrstom zvuka.
Historičari rock muzike nastoje dokazati da je Zapadni pop utjecao na formu heavy metala, koja je orijentisana "fantazijskom bjegu od stvarnosti." Ovaj bjeg od stvarnosti ogleda se u nerealnim i futurističkim tekstovima pjesama, dok afričkoamerički blues heavy metalu daje "golu" realnost i iskrenost, usredsređenu na gubitke, depresiju i samoću. Ova vrsta muzike ima dodirnih tačaka i sa spiritualnim (duhovnim) temama u muzičkoj i simboličkoj teoriji.
Zvučne i tematske komponente heavy metal muzike pretežno pod utjecajem bluza koji obrađuje probleme iz svakodnevnog života, a vizuelne komponente su pretežno pod utjecajem fantazijske komponente pop muzike. Teme tame, zla, snage i apokalipse su fantazijske jezičke komponente za označavanje realnosti životnih problema. Kao reakcija na "ljubav i mir" hipi kulture iz 1960-ih, heavy metal se razvio kao protiv-kultura, gdje je svjetlost potisnuta tamom, a srećni završeci u popu su također zamijenjeni surovom realnošću navodeći nas na pomisao da stvari nisu baš uvijek onakve kakve bi trebale biti na ovome svijetu. Dok ljubitelji ove vrste muzike tvrde da tema tame u pjesmama nije poruka, kritičari se protive ideji veličanja negativnog pogleda na surovu stvarnost.
Teme u stihovima pjesama su obično tamnije nego lagahne pop pjesme iz 1950-ih, 1960-ih i 1970-ih, a usmjerene su na: rat, nuklearno uništenje, teme iz životnog okruženja i političku, odnosno vjersku propagandu. Pjesma pod nazivom "War Pigs" grupe Black Sabbath, "Killer of Giants" Ozzy Osbournea, "...And Justice For All" (kao i album "Disposable Heroes" grupe Metallica, "Two Minutes to Midnight" Iron Maiden-a) su primjeri ozbiljnih suprotnosti vezano za rasprave na temu svjetskih afera. Power metal grupe, čiji su lirski i muzički tonovi najčešće bombastični i optimistični, su jedan od izuzetaka za mračni stereotip. Mnogi poklonici i grupe koje sviraju power metal, (kao u slučaju grupe Manowar), vjeruju da bi heavy metal trebao inspirisati i uzdizati muziku na viši nivo.
Utjecaji klasične muzike Kompozitori klasične muzike poput Johanna Sebastiana Bacha, Nicolo Paganinija, Wolfganga Amadeusa Mozarta ili Franza Liszta imali su značajnog utjecaja na ranu heavy metal muziku. Iako je gitarista Ritchie Blackmore (Deep Purple/Rainbow) vršio eksperimente sa muzičkim oblikovanjem koje je pozajmio iz klasične muzike do ranih sedamdesetih, Edward Van Halen-ova solo kadenca ) obilježila je značajan trenutak po pitanju razvitka virtuoznosti u metalu. Nakon njega; uticaji klasike u metalu tokom osamdesetih su ustvari ličili, pomalo, na ranu osamnaestovijekovnu, za njihov model brzine i tehnike. Zaista, kasnija Barokna era Zapadne muzičke umjetnosti je također, prikazana kroz izvijesne segmente gotike. Npr., "Mr. Crowley" (1981) Ozzy Osburne-a i gitariste Randy Rhoads-a, je uplitala specifičnu vrstu sintisajzera i Barokom-inspirisanu solo gitaru da bi stvorili upečatljivo raspoloženje Osburne-ovim tekstovima pjesama. Kao i mnogi drugi gitaristi 80-tih, Rhoads je prilično studiozno gledao na teoriju muzičke umjetnosti da bi udružili ne tako brojnu industriju pedagoških magazina za gitare (kao što je "Guitar for Practicing Musician") koji je porastao tokom decenije. Doduše, u većini slučajeva, umjetnici metal-a koji su pozajmili tehniku i retoriku muzičke umjetnsoti nisu ni pokušavali da postanu klasični muzičari. (Izuzetaka je naravno bilo, npr. gitarista Yngwie Johann Malmsteen, s čime se mnogi slažu a to je da se njegova muzika više oslanjala na Ancient Mariner," based on the poem by Samuel Taylor Coleridge. However, the 1977 Rush album A Farewell to Kings features the twelve-minute "Xanadu," also inspired by Coleridge and predating the Iron Maiden composvirtuoznost i upotrebu elemenata zvuka klasike, kao što je harmonična mol ljestvica, da bi izgledala kao klasika, iako, to u stvarnosti nije bila).
U enciklopediji Encarta se tvrdi da "kada je tekst bio u vezi sa muzikom, Bah je mogao napisati muzičke ekvivalente verbalnih ideja", bendovi progresivnog roka kao što je Emerson, Lake, i Palmer i Yes su već istražili ovu povezanost i prije evoluiranja heavy metala. Kako heavy metal propagira teme apokalipse i slike moći i tame, sposobnost prevođenja verbalnih ideja, u muzičke, sa priličnom preciznošću, onda bi se one veoma fino podudarale sa idejama riječi koje su od velike važnosti kada govorimo o autentičnosti i kredibilitetu heavy metal-a. Odličan je dokaz za gore spomenuto, Powerslave, album Iron Maiden-a. Slika albuma vezana je za scenu Egipatske piramide i mnoge pjesme s albuma za temu imaju život i smrt, uključujući i pjesmu "The Rime of the Ancient Mariner", koja se bazira na poemi Samuel Taylor Coleridge-a.
Historija
Termin heavy metal
Porijeklo izraza heavy metal, kada je u pitanju forma muzike, je nepoznato. Ovaj termin je korišten vijekovima u hemiji i metalurgiji i kao takav je okarakterisan u Oxford-ovom riječniku engleskog jezika. Ranoj upotrebi ovog termina u modernoj kulturi možemo zahvaliti William S. Burroughs-u, inače piscu protiv-kulture. U svojoj noveli The Soft Machine (Mekana mašina)(1962) predstavlja lik "Urnina Willy-a, Heavy metal klinca". Njegova sledeća novela, izašla je 2 godine kasnije, pod nazivom "Nova Express", koja još više razvija ovu temu i udubljuje se u priču, heavy metal-a - kao sinonima ovisnosti o drogama.
CITAT: