Hronostratigrafija je oblast stratigrafije koja proučava starost stratuma stijena, u odnosu na vrijeme nastanka.
Glavni cilj hronostratigrafije jest urediti znanja o redoslijedu depozita i vremenu taloženja svih stijena unutar geoloških regija, a na kraju i cjelokupnih geoloških otkrića o Zemlji.
Standardna stratigrafska nomenklatura je hronostratigrafski sistem, koji je zasnovan na paleontološkim vremenskim intervalima, definiranim prepoznatljivim fosilnim sklopovima (biostratigrafija). Cilj hronostratigrafije je otkriti značenje starosniog datiranja ovim intervalima i skupovima fosilnih sučelja.
Metodi Hronostratigrafija se u velikoj mjeri oslanja na izotopsku geologiju i geohronologiju, da bi se odredila teška datiranja poznatih i dobro definiranih stijenskih jedinica, koje sadrže specifične fosilne sklopove definirane stratigrafskim sistemom. Kako je praktično vrlo teško izotopski datirati većinu fosila i sedimentnih stijena, moraju se podaci interferirt, kako bi se dostigao datum starosti koja odražava početak intervala.
Metodi koji se koriste tom prilikom, zasnivaju se na pravilu/zakonu superpozicije (najjstariji sloj je najdublji, najmlađi na vrhu profila) i principima unakrsnih odnosa.
Budući da se magnetske stijene pojavljuju u određenim vremenskim intervalima i u osnovi su trenutne na geološkoj vremenskoj skali, zbog čega sadrže mineralne sklopove koji se mogu preciznije i poudanije datirati izotopskim metodima, rekonstrukcija hronostratigrafskog stuba se uveliko oslanja na intruzivne i ekstruzivne magnetske stijene.
Metamorfizam, često povezan s greškama, može se koristiti i za redoslijed intervala deponiranja u hronostratigrafskom stupcu. Metamorfne stijene se povremeno mogu datirati, a to može dati neke granice dobi u kojoj je ležište moglo nastati. Naprimjer, ako sloj koji sadrži graptolite u nekom periodu prekriva kristalni sloj ispod njega, datiranje tog podkristalnog sloja dat će maksimalnu starost te fosilne grupe.
Ovaj postupak zahtijeva značajan stupanj napora i provjere odnosa na terenu i starosnog datiranja. Naprimjer, može proći više miliona godina između nastanka nekog ležišta i nasilnog urušavanja stijena koji ga lome; procjena starosti mora nužno biti između najstarije ukrštajuće intruzivne stijene u fosilnom sastavu i najmlađe stijene na kojoj počiva grupa .
Jedinice Hronostratigrafske jedinice, sa primerima i geohhronološkim paraleizmom: Aonotem – fanerozoik Eratem – paleozoik Sistem – ordovicij Serija – gornji ordovicij Kat – ašgil
Razlike od geohronologije Važno je ne brkati geohrološke i hronostratigrafske jedinice. Hronostratigrafske jedinice su geološki materijal, pa je tačno reći da su fosili vrste Tyrannosaurus rex pronađeni u gornjoj krednoj seriji. Geohrološke jedinice su vremenski periodi i uzimaju isti naziv kao standardne stratigrafske jedinice, ali zamenjuju izraze gornji / donji sa kasnim / ranim. Stoga je tačno i reći da je „Tyrannosaurus rex“ živio u epohi kasne krede.International Commission on Stratigraphy. "Chronostratigraphic Units." International Stratigraphic Guide. Accessed 14-DEC-2009. Hronostratigrafija je važna grana stratigrafije jer su dobijene korelacijske veze ključne za kreiranje preciznih presjeka prostorne organizacije stijena i pripremu preciznih paleogeografskih rekonstrukcija.
Također pogledajte Biostratigrafija Hronozona Geohronologija Geološka vremenska skala Izotop Zakon superpozicije Stratigrafija Tektonostratigrafija
Reference
Vanjski linkovi
Kategorija:Geohronologija Kategorija:Stratigrafija Kategorija:Geološka terminologija Kategorija:Paleontologija Kategorija:Geohronološke metode datiranja