LMNA, poznat i kao lamin A/C je protein koji je kod ljudi kodiran genom LMNA. Lamin A/C pripada porodici laminskih proteina.
Funkcija thumb|400px|left| Biogeneza lamina A u normalnim ćelijama i neuspjeh u stvaranju zrelog lamina A u progeriji Hutchinson-Gilfordovog sindroma
U postavci nedostatka ZMPSTE24, ne dolazi do završnog koraka obrade lamina, što rezultira akumulacijom farnezil-prelamina A. U Hutchinson-Gilfordovom progerijskom sindromu, delecija 50 aminokiselina u prelaminu A (aminokiseline 607–656) uklanja mjesto za drugo endoproteolsko cijepanje. Slijedom toga, ne stvara se zreli lamin A, a u ćelijama se nakuplja farnezilirani mutant prelamin A (progerin). Jedarna lamina sastoji se od dvodimenzijske matrice proteina, koja se nalazi pored unutrašnje jedarne membrane. Porodica laminskih proteina čine matriks i u evoluciji visoko su konzervirani. Tokom mitoze, matrica lamina se reverzibilno rastavlja jer su lamin proteini fosforilirani. Smatra se da su proteini lamina uključeni u jedarnu stabilnost, hromatinsku strukturu i ekspresiju gena[]. Lamini kičmenjaka sastoje se od dva tipa, A i B. Kroz alternativno spajanje, ovaj gen kodira tri izoforme lamina tipa A.
U ranoj fazi mitoze, faktor podsticanja sazrijevanja (skraćeno MPF, također nazvan faktor koji promovira mitozu ili faktor koji promovira M-fazu) fosforilira specifične ostatke serina u sva tri jedarna lamina, uzrokujući depolimerizaciju srednjih laminskih vlakana. Fosforilirani dimeri lamina B ostaju povezani sa jedarnom membranom, preko njihovog izoprenilskog sidra. Lamin A je na jedrovu membranu usmjeren izoprenilnom grupom, ali se cijepa nedugo nakon dolaska na membranu. Ostaje sa njom povezan tokom interakcije između proteina i proteina, kao i drugih proteina povezanih s membranom, kao što je LAP1. Depolimerizacija nuklearnih lamina dovodi do raspada jedarne ovojnice. Tranfekcijski eksperimenti pokazuju da je fosforilacija ljudskog lamina A potrebna za depolimerizaciju lamina, a time i za rastavljanje jedarne ovojnice, koja se obično javlja rano u mitozi.
Klinički značaj thumb|300px|left|Divlji tip (lijevo) i mutirani (desni) oblik Ig-nabora lamina A (LMNA, PDB: 1IFR). Uobičajeno, arginin 527 (plavi) formira most soli sa glutamatom 537 (magenta), ali supstitucija R527L rezultira prekidom ove interakcije (leucin je prekratak da bi mogao doći do glutamata). Modeli su predstavljeni u površinskom (gornjem) i crtanom (donjem) prikazu.
Mutacije u genu LMNA povezane su s nekoliko bolesti, uključujući Emery-Dreifussovu mišićnu distrofiju, porodičnu parcijalnu lipodistrofiju, mišićnu distrofiju udovi-pojas, proširenu kardiomiopatiju Charcot-Marie-Toothovu bolest i restriktivnu dermopatiju. Skraćena verzija lamina A, poznata kao progerin, uzrokuje Hutchinson-Gilford progerijski sindrom. Do danas poznato je preko 1.400 polimorfizama pojedinačnih nukleotida . Mogu se očitovati u promjenama na iRNK, spajanju ili u proteinima (npr. Arg471Cys, Arg482Gln, Arg527Leu, Arg527Cys, Ala529Val ) level.
Oštećenje DNK Oštećenja DNK mogu se popraviti ili homologmom rekombinacijom (HR) ili nehomolognim spajanjem krajeva (NHEJ). LMNA promovira genetičku stabilnost, održavanjem nivoa proteina koji imaju ključne uloge u HR i NHEJ. Mišje ćelije kojima nedostaje sazrijevanje prelamina A povećavaju oštećenja DNK i aberacije hromosoma i pokazuju povećanu osjetljivost na agense koji oštećuju DNK. U progeriji, neadekvatnost popravka DNK, zbog neispravnog LMNA, može uzrokovati obilježja preranog starenja (vidi teorija starenja oštećenjem DNK)
Interakcije Pokazano je da LMNA ima interakcije sa:
ALOX12 EMD NARF SREBF1 TMPO ZNF239 SIRT1
Reference
Dopunska literatura
Vanjski linkovi
LOVD mutation database: LMNA GeneCards for LMNA Laminopathy Information Site for Lay Public
Kategorija:Proteini Kategorija:Geni na hromosomu 1 Kategorija:Geni povezani sa starenjem Kategorija:Starenje Kategorija:Proteini povezani sa starenjem