Władysław Wiktor Namysłowski, fonetski: Vladislav Viktor Namislovski (Zagórz, 1889 – Toruń, 1957.) bio je poljski profesor, pravnik specijalizovan za pravnu povijest i međunarodno pravo, diplomat, konzularni službenik.
Biografija Bio je sin željezničkog inžinjera Władysława i Antonine rođene Langner, njegov polubrat je bio Bolesław Namysłowski.
Pohađao je gimnaziju u Nowom Sączu, a zatim Gimnaziju Jan Sobieski u Krakovu, koju je završio 1907. Studirao je na Jagelonskom univerzitetu, stekavši 1913. godine zvanje doktora prava. Tokom studija zanimala ga je povijest Krakova, što je proizvelo dva rada o krakovskoj miliciji i pošti. Radovi su objavljeni 1913. u Krakovskoj biblioteci. Nakon diplomiranja obavljao je sudsku i advokatsku praksu u Krakovu, Tarnowu i Żabnu. 14. septembra 1914. u Krakovu se oženio Franciszkom Anastazijom Fischer. Po izbijanju Prvog svjetskog rata evakuisan je u Freistadt, a potom se preselio u Bosnu i Hercegovinu, gdje je radio kao sudski pripravnik. Godine 1915. položio je pravosudni ispit u Banjoj Luci i tamo radio kao sudija, zatim kao tužilac u Sarajevu.
Januara 1920. promijenio je vjersko opredjeljenje iz rimokatoličkog u luteransko, što mu je omogućilo da se 1922. godine razvede od svoje prve žene u Novom Sadu. 18. avgusta te godine se drugi put oženio Bertom Krombholc u Zemunu.
Nakon što je Poljska ponovo stekla nezavisnost, pridružio se diplomatskoj službi. Bio je konzul u Beogradu (1918–1922), Berlinu (1922–1925) i Hamburgu (1925–1930). U godinama 1930–1936 radio je kao savjetnik i zamjenik načelnika u pravnom odjelu Ministarstva vanjskih poslova.
25. novembra 1931. dobio je dozvolu veniam legendi u funkciji vanrednog profesora međunarodnog prava na Fakultetu političkih i društvenih nauka Slobodnog univerziteta u Varšavi. Predavao je i na Univerzitetu Jan Kazimierz u Lavovu, gdje se 29. januara 1936. habilitirao iz povijesti južnoslovenskog prava. Zvanje vanrednog profesora međunarodnog prava stekao je 30. jula 1936. godine na Fakultetu prava i ekonomskih nauka Slobodnog univerziteta u Łodziu. Predavao je konzularno i pomorsko pravo na Institutu političkih nauka u Vilniusu i Pomorskoj školi u Gdinji. U oktobru 1936. dobio je pravo veniam legendi iz oblasti južnoslovenskog prava na Pravnom fakultetu Univerzitet Jan Kazimierz u Lavovu.
1928. umrla mu je druga žena. 3. juna 1929. oženio se po treći put, Katarzynom Mariom Magdalenom Buck. Njihov prvi sin (Jerzy) rođen je 1932. godine, a drugi (Janusz) 1934. godine.
1936–1939 bio je konzul u Budimpešti. Po izbijanju Drugog svjetskog rata od vlade dobija neplaćeno odsustvo i februara 1940. odlazi u Jugoslaviju, gde se zapošljava u Ministarstvu trezora u Beogradu. Nakon okupacije Jugoslavije od strane Nijemaca, radio je u poreskoj upravi u Zemunu i kao sudija u Sremskoj Mitrovici. 1944–1945 bio je član Komisije za zločine okupatora u Vojvodini.
U oktobru 1945. vratio se u Poljsku, gdje je u početku radio kao savjetnik u Željezničkoj direkciji u Olsztynu. Godine 1946. rektor ga je privremeno imenovao na mjesto vanrednog profesora na Katedri za pravo naroda na Univerzitetu Nikola Kopernik u Torunju. Bio je jedan od organizatora Pravnog i Ekonomskog fakulteta, njegov prodekan (1945–1946) i dekan (1946–1953). Do 1954. bio je na čelu Katedre za pravo naroda (1948. preimenovana je u Katedru za međunarodno javno pravo).
Godine 1954. obustavljen je prijem studenata na Pravni fakultet Univerziteta Nikola Kopernik, a Namysłowski je prebačen u Poznanj, gdje je do 1957. radio na Katedri za međunarodno javno pravo Univerziteta u Poznanju.
Od 1946. pripadao je Demokratskoj stranci, bio je potpredsednik njenog Gradskog komiteta u Torunju, član Pokrajinskog komiteta u Bydgoszczu i Vrhovnog savjeta (1948–1954).
Ordeni i odlikovanja
Zlatni križ za zasluge (Poljska, 1936.) Medalja Dekade vraćene nezavisnosti (Poljska) Bronzana medalja za dugogodišnju službu (Poljska) Oficirski križ Ordena krune Rumunije (Rumunija) Oficirski križ Ordena Svetog Save (Jugoslavija) Viteški križ Ordena Svetog Save (Jugoslavija)
Knjige
Milicya wolnego miasta Krakowa 1815–1846 (1913) Polskie prawo konsularne (Lwów, 1926) Zarys systemu współczesnego prawa konsularnego (1931) Zbiór międzynarodowych norm prawno-konsularnych (1932) Polskie prawo komunikacyjne (w zarysie) (1948) System prawa konsularnego (1949)
Reference
Literatura
Kategorija:Rođeni 1889. Kategorija:Umrli 1957. Kategorija:Biografije, Zagórz Kategorija:Poljski diplomati Kategorija:Poljski pravnici Kategorija:Poljaci u Bosni i Hercegovini