thumb|300px|Reprezentacija Langerhansovih ćelija u ćelijskoj ontologiji. Dio ćelijske ontologije prikazan je ovalima koji odgovaraju tipovima ćelija definiranim u ontologiji i strelicama koje odgovaraju odnosima između tih tipova ćelija. Langerhansova ćelija je predstavljena žutim ovalom; plave strelice odgovaraju is_a odnosima, a narandžaste strelice odgovaraju odnosima razvijase_iz. Na slici je uključen samo podskup Langerhansovih roditeljskih tipova ćelija.
Langerhansova ćelija (LC) je tkivno rezidentna dendritska ćelija kože. Ove ćelije sadrže organele zvane Birbeckove granule. Prisutne su u svim slojevima epiderme i najistaknutije su u stratum spinosum. Javljaju se i u papilskoj dermi posebno oko krvnih sudova, kao i u usnoj sluzokoži, prepuciju i vaginskom epitelu. Mogu se naći u drugim tkivima, kao što su limfni čvorovi, posebno u vezi sa stanjem histiocitoza Langerhansovih ćelija (LCH).
Funkcija U kožnim infekcijama, lokalne Langerhansove ćelije preuzimaju i obrađuju mikrobne antigene da bi postale potpuno funkcionalne ćelije koje prezentiraju antigen.
Općenito, makrofagi koji žive u tkivu uključeni su u imunološku homeostazu i unos apoptotskih tijela. Međutim, Langerhansove ćelije također mogu poprimiti fenotip dendritske ćelije i migrirati u limfni čvor da bi stupile u interakciju s naivnim T-ćelijama.
Langerhansove ćelije potiču od primitivnih eritro-mijeloidnih progenitora koji nastaju u žumančanoj vrećici izvan embriona u prvom tromjesečju trudnoće, a pod normalnim okolnostima opstaju cijeli život, obnavljajući se lokalnom proliferacijom kao neophodno. Ako koža postane ozbiljno upaljena, možda zbog infekcije, krvni monociti se regrutuju u zahvaćenu regiju i diferenciraju u zamjenske LC.
Langerin je protein u Langerhansovim ćelijama, dendritskim ćelijama.
LC-ovi sadrže veliku količinu kanabinoidnih receptora tip 2 (CB2), koji aktivacijom putem agonista, smanjuju i regrutaciju eozinofila i otoka uha kod hroničnog kontaktnog dermatitisa izazvanog ponovljenim izazivanjem.
Opadanje funkcije tokom starenja Tokom starenja kapacitet Langerhansovih ćelija za migraciju opada. To ugrožava imunost i izlaže kožu zaraznim bolestima i raku.
Historija Langerhansove ćelije su nazvane po Paulu Langerhansu, njemačkom ljekaru i anatomu, koji je otkrio ćelije u dobi od 21 godine dok je bio student medicine. Zbog njihovog izgleda poput dendrita, on je greškom identificirao ćelije kao dio nervnog sistema.
Također pogledajte Langhansova džinovska ćelija
Reference
Vanjski linkovi
Kategorija:Mononuklearni fagociti Kategorija:Anatomija kože Kategorija:Epitelne ćelije