Ferenc Krausz (rođen 17. maja 1962.) je mađarski fizičar koji se bavi atosekundnom naukom. Direktor je Instituta za kvantnu optiku Max Planck i profesor eksperimentalne fizike na Univerzitetu Ludwig Maximilian u Minhenu u Njemačkoj. Njegov istraživački tim je generirao i izmjerio prvi svjetlosni puls atosekunde i koristio ga za hvatanje kretanja elektrona unutar atoma, označivši rođenje atofizike. 2023. godine, zajedno sa Pierreom Agostinijem i Anne L'Huillier, dobio je Nobelovu nagradu za fiziku.
Akademska karijera Od 1981. do 1985. Krausz je studirao teorijsku fiziku na Univerzitetu Eötvös Loránd i elektrotehniku na Tehničkom univerzitetu u Budimpešti u Mađarskoj. Od 1987. do 1991. godine diplomirao je na Tehničkom univerzitetu u Beču, u Austriji,, a od 1991. do 1993. godine je tu i habilitirao. 1996–1998 postao je vanredni profesor, od 1999. do 2004. profesor elektrotehnike na istom institutu.
Godine 2003. imenovan je za direktora Instituta Max Planck za kvantnu optiku u Garchingu, a 2004. godine postao je predsjedavajući za eksperimentalnu fiziku na Univerzitetu Ludwig Maximilian u Minhenu.
Reference
Kategorija:Teorijski fizičari Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku Kategorija:Živi ljudi Kategorija:Rođeni 1962. Kategorija:Mađarski fizičari Kategorija:Članovi Austrijske akademije nauka Kategorija:Biografije, Mór