Prva intifada

Prva intifada (, 'Prvi ustanak'), također poznata kao Prva palestinska intifada,Nami Nasrallah, 'The First and Second Palestinian intifadas,' in David Newman, Joel Peters (eds.) Routledge Handbook on the Israeli-Palestinian Conflict, Routledge, 2013, pp. 56–68, p. 56. bila je neprekidna serija protesta građanske neposlušnosti i nereda koje su izveli Palestinci u palestinskim teritorijama pod okupacijom Izraela. Bila je motivirana kolektivnom palestinskom frustracijom zbog izraelske vojne okupacije Zapadne obale i Pojasa Gaze koja se približavala dvadesetogodišnjici, a započela je nakon arapsko-izraelskog rata 1967.Lockman; Beinin (1989), p. 5. Pobuna je trajala od decembra 1987. do Madridske konferencije 1991, iako neki datiraju njen završetak na 1993, kada je potpisan sporazum iz Osla.

Intifada je počela 9. decembra 1987. u izbjegličkom kampu Jabalia nakon što se izraelski vozač kamiona sudario sa parkiranim civilnim vozilima, ubivši četiri palestinska radnika, od kojih su trojica bila iz izbjegličkog kampa. Palestinci su optužili da je sudar bio namjeran odgovor na ubistvo jednog Izraelca u Gazi nekoliko dana ranije.David McDowall,Palestine and Israel: The Uprising and Beyond, University of California Press, 1989 p. 1 Izrael je negirao da je nesreća, koja se dogodila u vrijeme pojačanih tenzija, bila namjerna ili koordinirana. Palestinski odgovor karakterizirali su protesti, građanska neposlušnost i nasilje.Ruth Margolies Beitler, The Path to Mass Rebellion: An Analysis of Two Intifadas, Lexington Books, 2004 p.xi. Bilo je grafita, barikadiranja,, on p. 190. i široko rasprostranjenog bacanja kamenja i molotovljevih koktela na izraelsku vojsku i njenu infrastrukturu unutar Zapadne obale i Pojasa Gaze. Ovo je u kontrastu s građanskim naporima uključujući generalne štrajkove, bojkote izraelskih institucija civilne uprave u Pojasu Gaze i na Zapadnoj obali, ekonomski bojkot koji se sastoji od odbijanja da se u izraelskim naseljima radi na izraelskim proizvodima, odbijanja plaćanja poreza i odbijanja vožnje palestinskim automobilima sa izraelskim licencama.

Izrael je kao odgovor rasporedio oko 80.000 vojnika. Izraelske protivmjere, koje su u početku uključivale često korištenje bojne municije u slučajevima nemira, Human Rights Watch je kritikovao kao nesrazmjerne, pored prekomjerne upotrebe smrtonosne sile od strane Izraela. U prvih 13 mjeseci ubijeno je 332 Palestinca i 12 Izraelaca.Audrey Kurth Cronin 'Endless wars and no surrender,' in Holger Afflerbach, Hew Strachan (eds.) How Fighting Ends: A History of Surrender, Oxford University Press 2012 pp. 417–433 p. 426.Wendy Pearlman, Violence, Nonviolence, and the Palestinian National Movement,Cambridge University Press 2011, p. 114. Slike vojnika koji tuku adolescente toljagama su potom dovele do prihvatanja ispaljivanja polusmrtonosnih plastičnih metaka. Tokom cijele šestogodišnje intifade, izraelska vojska je ubila najmanje 1.087 Palestinaca, od čega 240 djece.

Među Izraelcima, ubijeno je 100 civila i 60 izraelskih vojnika,B'Tselem Statistics; Fatalities in the first Intifada. često od strane militanata izvan kontrole Intifadinog Jedinstvenog nacionalnog vođstva ustanka,Mient Jan Faber, Mary Kaldor, 'The deterioration of human security in Palestine,' in Mary Martin, Mary Kaldor (eds.) The European Union and Human Security: External Interventions and Missions, Routledge, 2009 pp. 95–111. a više od 1.400 izraelskih civila i 1.700 vojnika je ranjeno.'Intifada,' in David Seddon, (ed.)A Political and Economic Dictionary of the Middle East, Taylor & Francis 2004, p. 284. Nasilje unutar Palestine je također bila istaknuta karakteristika Intifade, sa široko rasprostranjenim pogubljenjima oko 822 Palestinca koja su ubijena kao navodni izraelski kolaboracionisti (1988–april 1994).Human Rights Watch, Israel, the Occupied West Bank and Gaza Strip, and the Palestinian Authority Territories, November, 2001. Vol. 13, No. 4(E), p. 49 U to vrijeme Izrael je navodno dobio informacije od oko 18.000 Palestinaca koji su bili kompromitovani,Amitabh Pal, "Islam" Means Peace: Understanding the Muslim Principle of Nonviolence Today, ABC-CLIO, 2011 p. 191. iako je manje od polovine imalo dokazan kontakt s izraelskim vlastima.Lockman; Beinin (1989), p.  Druga intifada koja je uslijedila održana je od septembra 2000. do 2005.

Reference

Dodatna literatura

, out-of-print, now downloadable at civilresistance.info

Kategorija:Sukobi u 1987. Kategorija:1987. u Izraelu Kategorija:1987. u Palestini Kategorija:Vojna historija Izraela Kategorija:Vojna historija Palestine Kategorija:Odnosi Izrael–Palestina