Milica Kacin Wohinz (13. oktobar 1930 – 28. decembar 2021) bila je slovenska historičarka, poznata po istraživanjima historije primorskih Slovenaca pod italijanskom vlašću nakon Prvog svjetskog rata.
Život i obrazovanje Rođena je u Primorskoj, području koje je nakon Prvog svjetskog rata pripojeno Kraljevini Italiji. Sa dvanaest godina izbačena je iz škole zbog otpora njenog oca prisilnoj italijanizaciji, koju je sprovodio fašistički režim. Tokom Drugog svjetskog rata pridružila se Oslobodilačkoj fronti slovenskog naroda, pomažući slovenskim partizanima. Nakon rata i pripajanja Primorske Jugoslaviji 1947, školovanje je nastavila u srednjim školama u Postojni i Ljubljani.
Godine 1952. upisala je studij historije na Univerzitetu u Ljubljani, gdje je doktorirala 1970. pod mentorstvom Vasilija Melika.
Naučni rad Cijelu akademsku karijeru provela je u Institutu za noviju historiju, kojem se pridružila pri njegovom osnivanju 1959. (tada pod nazivom Institut za historiju radničkog pokreta). Između 1979. i 1983. bila je direktorica instituta. Penzionisana je 1993.
Od 1993. do 2000. bila je potpredsjednica slovensko-italijanske historijsko-kulturne komisije, osnovane s ciljem proučavanja odnosa između Slovenije i Italije prije i nakon dva svjetska rata.
Bila je među prvim historičarima koji su se bavili detaljnim istraživanjem militantne antifašističke organizacije TIGR. Njen rad obuhvatao je istraživanja italijanskih vladinih i političkih struktura, političkog djelovanja među primorskim Slovencima i istarskim Hrvatima, kao i antifašističkih pokreta među radničkim i nacionalističkim krugovima.
Koristila je materijale iz italijanskih arhiva, koji su predstavljali primarne izvore za njena istraživanja o slovenskom primorju. Pored arhivske građe, dopunjavala je svoja istraživanja intervjuima s učesnicima događaja, čime je omogućila sveobuhvatan pregled historije Primorske u periodu između dva svjetska rata.
Njene sestre bile su spisateljice, prevoditeljice i glumice Nedeljka Pirjevec i Irma Flis.
Tokom socijalističkog perioda u Sloveniji, njen rad bio je izložen kritikama zbog toga što se fokusirala na historiju etničke manjine, a ne na historiju radničke klase.
Djela
Na slovenskom jeziku
Primorski Slovenci pod italijansko zasedbo 1918–1921 (1972) Narodnoobrambno gibanje primorskih Slovencev 1921–1928 (1977) Prvi antifašizem v Evropi. Primorska 1925–1935 (1990) Zgodovina Slovencev v Italiji 1866–2000 (2000) Primorski upor fašizmu: 1920–1941 (2008, s Martom Verginellom)
Na italijanskom jeziku
Storia degli sloveni in Italia: 1866–1998 (1998, s Jožetom Pirjevcem) Vivere al confine: sloveni e italiani negli anni 1918–1941 (2004)
Priznanja Za svoje naučne doprinose dobila je više nagrada:
Nagrada Fondacije Boris Kidrič (1974) za rad Primorski Slovenci pod italijansko zasedbo 1918–1921 Kidričeva nagrada (1991) za djelo Prvi antifašizam u Evropi Zoisova nagrada (2018) za životno djelo u oblasti historiografije
Godine 2000. tadašnji predsjednik Slovenije Milan Kučan odlikovao ju je Ordenom slobode Republike Slovenije za zasluge u naučnom i stručnom radu.
Reference
Kategorija:Rođeni 1930. Kategorija:Umrli 2021. Kategorija:Slovenski historičari Kategorija:Biografije, Cerkno