Deklaracija nezavisnosti Palestine jest dokument kojim je formalno uspostavljena država Palestina. Deklaraciju je proglasio Jaser Arafat 15. novembra 1988. (5. rebiul-ahira 1409. po hidžri) u Alžiru, glavnom gradu istoimene države. Prethodno ju je usvojilo Palestinsko nacionalno vijeće (PNC), zakonodavno tijelo Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO), sa 253 glasa za, 46 protiv i 10 suzdržanih.Dan Cohn-Sherbok,The Palestinian State: A Jewish Justification, Impress Books, 2012 p.105. Pročitana je na završnoj 19. sjednici PNC-a uz ovacije publike.Sayigh, 1999, p. 624. Nakon čitanja deklaracije, Arafat je, kao predsjedavajući PLO-a, preuzeo titulu predsjednika Palestine.Silverburg, 2002, p. 198. U aprilu 1989. godine, Centralno vijeće PLO-a izabralo je Arafata za prvog predsjednika Države Palestine.Tom Lansford, Political Handbook of the World 2014, p. 1628. CQ Press, March 2014. "On April 2, 1989, the PLO's Central Council unanimously elected Arafat president of the self-proclaimed Palestinian state and designated Faruk Qaddumi as foreign minister ..."
Pozadina
28. oktobra 1974. godine, samit Arapske lige održan 1974. godine u Rabatu proglasio je PLO "jedinim legitimnim predstavnikom palestinskog naroda i potvrdio njihovo pravo na uspostavljanje nezavisne države po hitnom postupku".
Pravno opravdanje za deklaraciju zasnivalo se na Rezoluciji 181 (II) Generalna skupština Ujedinjenih nacija od 29. novembra 1947. godine, kojom je predviđeno okončanje i podjela britanskog mandata na dvije države. Dana 14. maja 1948. godine britanski mandat je završen, proglašena je Država Izrael, a Arapska legija Transjordanije (kasnije Jordan) izvršila je invaziju na Zapadnu obalu (da bi je anektirala 1950. godine). U septembru 1948. godine egipatske snage su zauzele pojas Gaze i držale ga pod vojnom vlašću. Do Šestodnevnog rata u junu 1967. godine ove dvije teritorije ostale su pod jordanskom i egipatskom vlašću.
Uprkos proglašenju države Palestine 1988. godine, Palestinska oslobodilačka organizacija u to vrijeme nije kontrolisala ni jednu teritoriju, a kao glavni grad Palestine proglašen je Jerusalem koji je bio pod izraelskom kontrolom i koji je Izrael smatrao glavnim gradom Izraela. PLO je stoga bio vlada u egzilu između 1988. i 1994. godine.
PLO je počeo vršiti ograničenu vlast u područjima A i B Zapadne obale i dijelu Pojasa Gaze kao posljedicu sporazuma Gaza-Jerihon iz 1994. godine, pod okriljem Palestinske nacionalne uprave. Godine 2012. Palestina je dobila status države posmatrača u UN-a ali ne i punopravno članstvo.
Značaj
Deklaracija se odnosila na regiju Palestine, kako je definirana granicama Britanskog mandata nad Palestinom, koji uključuje cijelu Državu Izrael, kao i Zapadnu obalu i Pojas Gaze (u to vrijeme dio izraelske civilne uprave). U njoj se spominje Plan Ujedinjenih nacija o podjeli Palestine iz 1947. i "rezolucije UN-a od 1947." općenito kao davanje legitimiteta palestinskoj državnosti.
Plan podjele poslužio je kao osnova za Izraelsku deklaraciju o nezavisnosti, ali ga palestinsko arapsko vodstvo u to vrijeme nije prihvatilo. Iako je u septembru 1948. godine Svepalestinska Vlada proglašena unutar Pojasa Gaze egipatskim protektoratom i priznata od strane većine članica Arapske lige, što neki smatraju prvim pokušajem uspostavljanja nezavisne palestinske države, Egipat je raspustio Državu cijelu Palestinu nekoliko godina kasnije. Deklaracija iz 1988. godine ne priznaje eksplicitno Državu Izrael. Međutim, prateći dokument koji eksplicitno spominje Rezoluciju 242 Vijeća sigurnosti UN-a i izjave Jasera Arafata u Ženevi mjesec dana kasnije prihvatile su Sjedinjene Američke Države kao dovoljne da se deklaracija protumači kao priznanje Izraela u njegovim granicama prije 1967. godine.
Referenca u deklaraciji o nezavisnosti koja Palestinu posmatra kao "zemlju tri monoteističke vjere" smatrana je priznanjem jevrejske historijske veze sa tom zemljom. Pozivajući se na "historijsku nepravdu nanesenu palestinskom arapskom narodu koja je rezultirala njihovim raseljavanjem i lišavanjem prava na samoopredjeljenje", deklaracija je podsjetila na Ugovor iz Lozane (1923.) i Rezoluciju 181 Generalne skupštine UN-a kao podršku pravima Palestinaca na državnost. Deklaracija zatim proglašava "Državu Palestinu na našoj palestinskoj teritoriji s glavnim gradom Jerusalemom".Silverburg, 2002, p. 42.Quigley, 2005, p. 212. Granice države nisu navedene. Broj stanovnika države spominjan je u izjavi: "Država Palestina je država Palestinaca gdje god se nalazili". Država je definirana kao arapska zemlja izjavom: "Država Palestina je arapska država, sastavni i nedjeljivi dio arapske nacije".
Također pogledajte Historija Palestine Međunarodno priznanje Palestine
Reference
Vanjski linkovi
Originalni tekst na arapskom Prijevod deklaracije na UN-om veb sajtu (errata) Palestinska državnost: Zarobljena između retorike i realpolitike, Paul Eden, in The International and Comparative Law Quarterly, Vol. 62, No. 1 (JANUARY 2013), pp. 225–239]. (JSTOR)
Palestina Kategorija:Historija Palestine Kategorija:Nezavisnost Palestine Kategorija:1988. u Palestini Kategorija:Politika Palestine