Larin Paraske (rođena kao Paraskeva Nikitina; Lempaala, sjeverna Ingrija, Ruska Imperija, 27. decembar 1833. – Vaskela, Sakkola, 3. januar 1904.) bila je ižorska runopjevačica i usmena pjesnikinja. Smatra se jednom od ključnih ličnosti finske narodne poezije i jednim od najvažnijih izvora za bilježenje i proučavanje finsko-karelijske usmene tradicije.
Paraske je potjecala iz ižorske sredine u sjevernoj Ingriji i veći dio života provela je u pograničnom prostoru između Ingrije i Karelijske prevlake. U folklorističkoj i književnohistorijskoj literaturi ističe se kao najpoznatija pjevačica tog područja i kao izuzetna poznavateljica kalevalskog stiha i usmene pjesničke tradicije.
Njena usmena ostavština sačuvana je zahvaljujući zapisivačima narodne poezije. A. A. Borenius zapisao je dio njenog repertoara 1877, a od 1887. Adolf Neovius sistematski je bilježio njene pjesme, poslovice i zagonetke. Paraske je prema institucionalnim i stručnim izvorima mogla izrecitirati više od 32.000 stihova, što ju je učinilo jednom od najvažnijih pojedinačnih izvora finske folklorne građe.
Početkom 1890-ih boravila je u Porvoou i Helsinkiju, gdje je stekla širu javnu pažnju. Njene izvedbe slušali su i umjetnici povezani s finskim kulturnim nacionalizmom, među njima i Jean Sibelius, čije je zanimanje za narodnu muziku i runopjevanje povezivano s tim susretom. Larin Paraske postala je i tema likovne umjetnosti, naročito u djelima Alberta Edelfelta.
U finskoj kulturnoj historiji ostala je simbol usmenog pjesništva i spona između izhorske tradicije i modernog interesa za narodnu književnost, posebno u kontekstu recepcije epa Kalevala i šireg romantičarskog nacionalizma u Finskoj.
Sjećanje na Larin Paraske očuvano je i u javnom prostoru kroz spomenike i memorijalna obilježja u Finskoj.
Galerija
Reference
Kategorija:Rođeni 1833. Kategorija:Umrli 1904. Kategorija:Biografije, Lempaala Kategorija:Ižorski pjesnici Kategorija:Finski pjesnici